AKADEMIA WYCHOWANIA FIZYCZNEGO

University School of Physical Education

adres: al. Ignacego Jana Paderewskiego 35; 51-612 Wrocław

REKTORAT

adres: ul. Stefana Banacha 11, 51-617 Wrocław,

tel. (+ 48-71) 347 31 14; 347 31 01

fax: (+ 48-71) 348 25 27

www.awf.wroc.pl

 

 

 

 

 

 

 

 

Pakiet Informacyjny ECTS

[rok akad. 2009/2010]

 

 

 

 

 

WYDZIAŁ WYCHOWANIA FIZYCZNEGO

                           

                  

 

     

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opracowanie:

dr hab. Anna Skrzek, prof. nadzw.

Prorektor ds. Nauczania

AWF we Wrocławiu
SPIS TREŚCI

SPIS TREŚCI 2

I. INFORMACJE OGÓLNE.. 4

1. System ECST. 4

2. Mobilność studentów.. 5

II. INFORMACJE o UCZELNI 6

2. Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu.. 7

2.1. Nazwa i adres uczelni 8

2.2. Władze uczelni 8

2.3. Struktura uczelni 8

2.4. Kalendarz roku akademickiego. 10

2.6. Zasady przyjęć na studia. 11

2.7. Najważniejsze przepisy Uczelni 11

III. INFORMACJE o STUDIACH.. 13

1. Kierunek studiów: TURYSTYKA I REKREACJA.. 13

1.1. Struktura studiów i formy studiowania. 13

2.2. Cele zawodowe i edukacyjne kształcenia. 13

1.3. Diagram semestralny studiów I stopnia. 14

1.4. Diagram semestralny studiów II stopnia. 17

1.5. Wykaz przedmiotów do wyboru.. 21

1.6. Alfabetyczna lista przedmiotów do wyboru.. 26

1.7. Alfabetyczna lista specjalizacji instruktorskich.. 28

1.8. Prezentacja przedmiotów biomedycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym    28

1.9. Prezentacja przedmiotów humanistycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym    40

1.10. Prezentacja przedmiotów teoretycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym    49

1.11. Prezentacja przedmiotów praktycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym    57

1.12. Prezentacja dyscyplin realizowanych w ramach specjalizacji instruktorskiej [instruktor rekreacji] – w układzie alfabetycznym... 73

1.13. Prezentacja przedmiotów obligatoryjnych.. 84

IV. OGÓLNE INFORMACJE dla STUDENTÓW MOBILNYCH.. 128

1. Koszty utrzymania. 128

2. Opieka medyczna. 129

3. Ubezpieczenie. 129

4. Pomoc finansowa dla studentów.. 129

5. Baza dydaktyczna. 129

6. Kursy językowe. 130

7. Praktyki 130

8. Organizacje studenckie. 130

9. Czas wolny. 130

10. Rejestracja studentów zagranicznych w ramach programu LLP Erasmus. 131

11. Informacje praktyczne dla studentów mobilnych.. 131


 

Koordynator Uczelniany

Koordynatorzy Wydziałowi ECTS

dr hab. Anna Skrzek, prof. nadzw.

Prorektor ds. Nauczania

ul. Banacha 11, 51-617 Wrocław

tel. (+48.71) 347 31 66

fax: (+48.71) 348 31 25

e–mail: anna.skrzek@awf.wroc.pl

Doc. dr Marek Lewandowski

Wydział Wychowania Fizycznego

al. I.J. Paderewskiego 35, 51-612 Wrocław

tel. (+ 48.71)

fax: (+ 48.71)

e-mail: marek.lewandowski@awf.wroc.pl

 

dr hab. Ewa Demczuk-Włodarczyk, prof. nadzw.

Wydział Fizjoterapii

al. I.J. Paderewskiego 35, 51-612 Wrocław

tel. (+ 48.71)

fax: (+ 48.71)

e-mail: ewa.demczuk-wlodarczyk@awf.wroc.pl

I. INFORMACJE OGÓLNE

 

Pakiet informacyjny adresowany jest do kandydatów na studia  oraz do studentów innych uczelni krajowych i zagranicznych pragnących zaliczyć część swoich studiów w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Pakiet zawiera informacje o Wrocławiu, Akademii, jej strukturze i działalności, a przede wszystkim o studiach prowadzonych w uczelni, zasadach rekrutacji na studia oraz zasadach studiowania.

 

1. System ECST

 

System ECTS, opracowany w późnych latach osiemdziesiątych przez Komisję Wspólnoty Europejskiej, służy ułatwieniu dostępu do pełnej informacji o programach studiów prowadzonych w uczelniach, a przez to zwiększeniu i usprawnieniu międzyuczelnianej i międzynarodowej wymiany studentów. Określony w systemie ECTS sposób pomiaru i oceny wiedzy, kompetencji i umiejętności zdobytych przez studenta, wyrażony w punktach ECTS, umożliwia rozpoznanie i uznanie programu studiów zaliczonego w uczelni partnerskiej, krajowej bądź zagranicznej.

System ECTS, pierwotnie opracowany dla mobilności studentów – transferu punktów ECTS, został następnie dopracowany do roli akumulacji punktów przez studenta w procesie kształcenia. Akronim ECTS jest nadal stosowany, chociaż oznacza aktualnie the European Credit Transfer and Accumulation System.

Pakiet Informacyjny ECTS jest podstawowym dokumentem systemu ECTS – the European Credit Transfer System – zawierającym pełną informację o Uczelni, jej strukturze i działalności, studiach i programach prowadzonych w Uczelni oraz o zasadach studiowania. Punkty ECTS są liczbą przyporządkowaną przedmiotowi odzwierciedlającą całkowity nakład pracy studenta (tj. udział w zajęciach oraz pracę własna w domu, bibliotece) potrzebny do zaliczenia przedmiotu, czyli do zdobycia wiedzy, umiejętności i kompetencji założonych w programie i celu realizacji przedmiotu. Student otrzymuje przypisaną przedmiotowi liczbę punktów ECTS po spełnieniu wszystkich, określonych w planie studiów i programie nauczania, wymagań oraz osiągnięciu właściwego poziomu założonych dla tego przedmiotu efektów kształcenia.

Liczba punktów ECTS przypisanych przedmiotom w semestralnym programie studiów wynosi około 30 (27-33), zaś w programie rocznym 60. Warunkiem zaliczenia semestru/roku studiów jest uzyskanie przez studenta liczby punktów wynikającej z planu studiów i programu nauczania, zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie studiów.

Liczba punktów ECTS wymagana do ukończenia studiów w AWF:

– pierwszego stopnia wynosi 180

– drugiego stopnia wynosi 120.

 

2. Mobilność studentów

 

System ECTS opracowano pod kątem stworzenia przejrzystych zasad mobilności studentów, a w szczególności poznania oraz uznania (okresu) i programu studiów realizowanych przez studenta w uczelni partnerskiej. Celowi temu służą kluczowe dokumenty ECTS:

Pakiet informacyjny/katalog kursów. Pakiet informacyjny zawiera szeroki wachlarz danych o Uczelni, prowadzonych studiach i zasadach studiowania, realizowanych programach nauczania i warunkach zaliczania tych programów, a także praktyczne informacje o mieście, jego zasobach kulturowych i turystycznych, etc.

Formularz zgłoszeniowy (Application Form) z danymi personalnymi studenta niezbędnymi do zarejestrowania go w uczelni partnerskiej.

Porozumienie o programie zajęć (Learning Agrement) służy do zawarcia porozumienia między studentem i uczelniami: macierzystą i partnerską o programie realizowanym przez studenta w uczelni partnerskiej i zasadach jego uznania i zaliczenia w uczelni macierzystej*/.

Wykaz zaliczeń (Transcript of records) stanowi potwierdzenie przez uczelnię partnerską zaliczenia przez studenta mobilnego programu. W dokumencie tym podany jest wykaz przedmiotów zaliczonych, wraz z ocenami i punktami ECTS uzyskanymi przez studenta**/.

Dowód zaliczenia przez uczelnię macierzystą programu realizowanego w uczelni partnerskiej (Proof of recognition). Dokument ten ma potwierdzić dotrzymanie przez uczelnię macierzystą warunków umowy zawartej w Porozumieniu o programie zajęć, poprzez wykazanie w nim przedmiotów i liczby punktów ECTS uznanych w karcie osiągnięć studenta.

Wszelkie zmiany wprowadzane do Porozumienia o programie zajęć, zwanym dalej Porozumieniem, przez którąkolwiek ze stron, wymagają formy pisemnej zatwierdzonej przez wszystkie strony porozumienia: studenta, uczelnię partnerską i uczelnię macierzystą. Uczelnia powinna dołożyć wszelkich starań, aby przy sporządzaniu Porozumienia nie dopuścić do powstania istotnych różnic programowych w stosunku do standardów kształcenia dla danego kierunku studiów. W przypadku, gdy różnic tych nie da się uniknąć, należy przed wyjazdem studenta do uczelni partnerskiej określić sposób i termin realizacji oraz zaliczenia różnic programowych.

Jeżeli wszystkie uzgodnione w Porozumieniu warunki zostaną przez studenta spełnione, okres studiów (przedmioty, zaliczenia, egzaminy, punkty ECTS) zostaną mu uznane i potraktowane jako równoważne z odpowiednim okresem studiów (przedmiotami, zaliczeniami, egzaminami, punktami) w uczelni macierzystej. Decyzję o tym, czy uzgodnione warunki zostały spełnione przez studenta, podejmuje dziekan uczelni macierzystej.

W przypadku stwierdzenia niezgodności między Porozumieniem o programie zajęć i Wykazem zaliczeń, decyzję, co do sposobu i zakresu zaliczenia programu i okresu studiów podejmuje dziekan uczelni macierzystej. Dziekan decyduje, czy niespełnienie warunków Porozumienia przez studenta stanowi podstawę do skreślenia go z listy studentów, czy skutkuje koniecznością zaliczenia przez studenta, w uczelni macierzystej, dodatkowych przedmiotów. Dziekan decyduje również o konieczności zwrotu przez studenta, części lub całości, otrzymanego grantu. Zwrot grantu nie będzie wymagany od studenta w przypadku zaistnienia okoliczności od studenta niezależnych, określanych jako „siły wyższe”. W takim przypadku konieczne jest uzyskanie pisemnej zgody od Agencji Narodowej na zaniechanie zwrotu grantu.

Wymiana studentów może być realizowana tylko i wyłącznie z uczelnią posiadającą KARTĘ ERASMUSA, ważną na dany rok akademicki, z którą została podpisana umowa bilateralna.

Student zakwalifikowany na wyjazd w ramach programu ERASMUS musi spełniać następujące kryteria formalne:

1) być obywatelem kraju uprawnionego do uczestnictwa w programie ERASMUS lub posiadać oficjalny status uchodźcy albo prawo stałego pobytu na terytorium danego kraju,

2) być oficjalnie zarejestrowanym na kierunku studiów prowadzącym do otrzymania tytułu licencjata/inżyniera lub magistra w uczelni będącej stroną niniejszej umowy,

3) być (w momencie wyjazdu) studentem co najmniej drugiego roku studiów pierwszego stopnia (pierwszego cyklu),

4) powinien znać język wykładowy wybranej uczelni na tyle, żeby móc uczestniczyć w zajęciach,

5) warunkiem koniecznym przy wyjeździe jest zaliczenie wszystkich przedmiotów na semestrach poprzedzających wyjazd.

Pobyt studenta w uczelni partnerskiej, w celu zrealizowania części studiów, nie może być krótszy niż 3 miesiące lub pełny, najkrótszy cykl kształcenia (np. trymestr lub semestr) i nie może być dłuższy niż 1 rok akademicki. Minimalny okres pobytu w uczelni partnerskiej odnosi się tylko do okresu studiowania i nie zawiera okresu czasu ewentualnego przygotowania językowego czy odbywania praktyki.

Z każdym studentem zakwalifikowanym na wyjazd w ramach programu ERASMUS zostaje sporządzona pisemna umowa o programie zajęć realizowanym w uczelni partnerskiej (Learning Agrement). Student zakwalifikowany do wyjazdu otrzyma Kartę Studenta Erasmusa dostarczoną uczelni przez Narodową Agencję.

Uczelnia przyjmująca nie może żądać od studenta opłat za naukę (czesne, wpisowe, opłaty egzaminacyjne, opłaty za korzystanie z laboratoriów, bibliotek itp.). Pobieranie pewnych niewielkich opłat (członkostwo w organizacjach studenckich, korzystanie z kserokopiarki itp.) jest dopuszczalne na warunkach identycznych, jakie obowiązują studentów lokalnych.

Wypłata wszelkich stypendiów krajowych (socjalnych, naukowych i innych), do których student nabył prawo przed wyjazdem, będzie kontynuowana w czasie pobytu studenta w uczelni partnerskiej. Student powinien mieć zagwarantowane prawo do ubiegania się o wypłatę powyższych świadczeń również po powrocie do uczelni macierzystej, a oceny uzyskane w uczelni partnerskiej przeliczone na skalę ocen obowiązującą w kraju, powinny być podstawą ubiegania się o stypendia za wyniki w nauce.

Student – po powrocie z uczelni partnerskiej – powinien złożyć we właściwym dziekanacie kartę zaliczeń (Transcript of Records) z uczelni przyjmującej (partnerskiej) oraz wypełnić Ankietę według wzoru dostarczonego przez uczelnię macierzystą.

 

II. INFORMACJE o UCZELNI

AKADEMIA WYCHOWANIA FIZYCZNEGO we WROCŁAWIU

 

1. Wrocław, stolica Dolnego Śląska, jest jednym z najstarszych i najpiękniejszych miast w Polsce. Położony u podnóża Sudetów, nad rzeką Odrą, poprzecinany jej licznymi dopływami i kanałami, jest wyjątkowym miastem 12 wysp i 112 mostów. Miasto, w swojej ponad tysiącletniej historii, kilkakrotnie zmieniało przynależność państwową rozwijając się pod panowaniem Piastów, królów Czech, Habsburgów, aby od 1945 roku budować pozycję ważnej polskiej aglomeracji. Bogata i burzliwa historia wpisała się w ocalałe pomniki architektury jak np: Ostrów Tumski – średniowieczny zespół architektury sakralnej, Ratusz – wspaniała budowla gotycka, Uniwersytet Wrocławski z barokową Aulą Leopoldyńską.

Dzisiaj Wrocław jest znaczącym ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym i naukowym.

Wspaniała architektura i bogata oferta wydarzeń artystycznych przyciągają rzesze turystów. Do największych atrakcji kulturalnych należą: Międzynarodowy Festiwal Muzyczny „Wratislavia Cantans”, Festiwal „Jazz nad Odrą”, Dni Muzyki Starych Mistrzów, Przegląd Piosenki Aktorskiej, Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, a także wspaniałe spektakle wystawiane w kilkunastu teatrach, operze, operetce itd. Niewątpliwą atrakcją kulturalną Wrocławia jest Panorama Racławicka – gigantyczna rotunda mieszcząca obraz panoramiczny przedstawiający bitwę pod Racławicami z 4 kwietnia 1794 roku.

Wrocław jest liczącym się w kraju, a także Europie, ośrodkiem imprez wystawienniczych i targowych organizowanych w Hali Ludowej.

Wrocław jest czwartym co do wielkości miastem w Polsce, liczącym około 650 tysięcy mieszkańców. Należy do największych ośrodków uniwersyteckich w kraju. Dzięki studiującym w mieście stu czterdziestu tysiącom studentów Wrocław, mimo tysiącletniej historii, jest miastem młodym, tętniącym życiem przez 24 godziny na dobę. Doceniają i kochają to miasto zarówno jego mieszkańcy, jak również wizytujący je goście i turyści.

 

2. Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu

 

Początki wrocławskiej Akademii Wychowania Fizycznego, obchodzącej w 2006 roku jubileusz sześćdziesięciolecia działalności, były bardzo skromne i wywodzą się z utworzonego, w ciężkich, powojennych miesiącach odbudowy miasta, rocznego kursu nauczycieli wychowania fizycznego. Dzięki wielkiemu zaangażowaniu mgra Zbigniewa Skrockiego – organizatora kultury fizycznej na Ziemiach Odzyskanych oraz profesora Andrzeja Klisieckiego – Kierownika Zakładu Fizjologii Wydziału Lekarskiego, już w 1946 roku wspomniany roczny kurs przekształcono w trzyletnie Studium Wychowania Fizycznego (SWF) przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu i Politechniki. Profesor Andrzej Klisiecki, pierwszy dyrektor Studium obdarzył je mianem „Słonecznej Uczelni”. W 1950 roku SWF zostało przekształcone w Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego (Rozp. Rady Ministrów z dnia 5 lipca 1950 roku – Dz.U. Nr 29, poz. 273). Po sześciu latach działalności Szkoła opracowała nowe programy nauczania i wydłużyła cykl kształcenia do czterech lat, dzięki czemu zdobyła uprawnienia do nadawania swoim absolwentom dyplomu i tytułu magistra. W 1972 roku Szkoła uzyskała rangę i status Akademii Wychowania Fizycznego (Rozp. Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1972 roku – Dz.U. Nr 54, poz 350). Akademia Wychowania Fizycznego, z siedzibą we Wrocławiu, jest akademicką uczelnią publiczną, posiadającą osobowość prawną i działającą na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365).

Prężnie rozwijająca się Akademia, dzięki istotnym zmianom w strukturze organizacyjnej, poszerzaniu profili kształcenia i umacnianiu badań naukowych jest dzisiaj nowoczesną placówką szkolnictwa wyższego. Aktualnie kształcenie w Akademii odbywa się na czterech kierunkach studiów: wychowanie fizyczne, turystyka i rekreacja, sport oraz fizjoterapia.

W sześćdziesięcioletniej historii Uczelni, jej mury opuściło ponad 15 tysięcy absolwentów – magistrów w zakresie wychowania fizycznego, turystyki i rekreacji oraz fizjoterapii (rehabilitacji ruchowej). Ogromne rzesze słuchaczy studiów podyplomowych i kursów kwalifikacyjnych realizowanych w Akademii zdobyły uprawnienia trenerskie i instruktorskie w zakresie licznych dyscyplin szeroko pojętej kultury fizycznej.

Wśród absolwentów Akademii są nazwiska znanych olimpijczyków, mistrzów świata i Europy, jak np: Zbigniew Pietrzykowski (boks), Ryszard Szurkowski (kolarstwo), Ryszard Witke (narciarstwo), Urszula Włodarczyk (lekkoatletyka), Józef Zapędzki (strzelectwo), Leszek Antonowicz (akrobatyka); zasłużeni trenerzy: Kazimierz Górski (piłka nożna), Mieczysław Łopatka i Jerzy Świątek (koszykówka), Czesław Ptak (boks), Wiesław Błach (judo), Andrzej Kijowski (strzelectwo) i wielu innych.

Akademia posiada uprawnienia do doktoryzowania i nadawania stopnia doktora habilitowanego. Wypromowała już ponad 440 doktorów, 28 osobom przyznała stopień naukowy doktora habilitowanego.

Uczelnia zatrudnia 608 osób, w tym 310 nauczycieli akademickich – 25 profesorów tytularnych, 29 osób z tytułem doktora habilitowanego, 5 osób na stanowisku docenta, 132 adiunktów, 44 starszych wykładowców, 38 asystentów, 10 wykładowców, 20 instruktorów i 7 lektorów. W Akademii kształci się ponad 4000 studentów.

2.1. Nazwa i adres uczelni

 

Akademia Wychowania Fizycznego

al. Ignacego J. Paderewskiego 35

51-612 Wrocław

www.awf.wroc.pl

 

Rektorat

ul. Stefana Banacha 11, 51-617 Wrocław,

tel. (+ 48-71) 347 31 14; 347 31 01

fax: (+ 48-71) 348 25 27

e-mail: rektor@awf.wroc.pl                

2.2. Władze uczelni

 

Rektor

Prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

e-mail: rektor@awf.wroc.pl

 

Prorektor ds. Nauki i Współpracy z Zagranicą

Prof. dr hab. Zofia Ignasiak

e-mail: prorektor.nauki@awf.wroc.pl

 

Prorektor ds. Nauczania

Dr hab. Anna Skrzek, prof. nadzw.

e-mail: prorektor.nauczania@awf.wroc.pl

 

Prorektor ds. Studenckich i Sportu Akademickiego

Dr hab. Andrzej Rokita

e-mail: prorektor.sportu@awf.wroc.pl

2.3. Struktura uczelni

 

Wydział Wychowania Fizycznego

 

Kierunki studiów

wychowanie fizyczne

turystyka i rekreacja

sport

 

 

 

Dziekanat

ul. Mickiewicza 98

51-684 Wrocław

tel:  +48 (071) 347 34 38; 347 34 72; 347 34 28; 347 34 62

fax: +48 (071) 347 34 37

dziekanat.wf@awf.wroc.pl

 

Kierownik Dziekanatu

Mgr Elwira Świder

tel. +48  (071) 347 34 85

e-mail: elwira.swider@awf.wroc.pl

 

Dziekan

Prof. dr hab. Jan Chmura

tel. +48 (071) 347 35 08

e-mail: dziekan.wf@awf.wroc.pl  

 

Prodziekan ds. Nauki

Dr hab. Małgorzata Słowińska-Lisowska, prof. nadzw.

tel. +48 (071) 347 34 25

e-mail: małgorzata.slowinska-lisowska@awf.wroc.pl

 

Prodziekan ds. Nauczania

Doc. dr Marek Lewandowski

tel: +48 (071) 347 34 27

e-mail: marek.lewandowski@awf.wroc.pl

 

Prodziekan ds. Studenckich

Dr Grzegorz Żurek

tel: +48 (071) 343 34 26

e-mail: grzegorz.zurek@awf.wroc.pl

 

Wydziałowy Koordynator ECTS

Doc. dr Marek Lewandowski

ul. Mickiewicza 98

51-684 Wrocław

tel: +48 (071) 347 34 27

e-mail: marek.lewandowski@awf.wroc.pl

 

Wydział Fizjoterapii

 

Kierunek studiów:  fizjoterapia

 

Dziekanat

al. Ignacego J. Paderewskiego 35 – Pawilon P4

51-612 Wrocław

tel: (+48-71) 347 30 82; 347 30 71

fax: (+48-71) 347 30 81

e-mail: dziekanat.fizjoterapii@awf.wroc.pl

 

 

 

Kierownik Dziekanatu

mgr Urszula Bartkiewicz

tel. (+48-71) 347 30 80

e-mail: urszula.bartkiewicz@awf.wroc.pl

 

Dziekan

Prof. dr hab. Marek Woźniewski

tel: (+48-71) 347 30 70

e-mail: marek.wozniewski@awf.wroc.pl

 

 

Prodziekan ds. Nauki

Prof. dr hab. Anna Jaskólska

Tel: (+48-71) 347 30 71

e-mail: anna.jaskolska@awf.wroc.pl

 

Prodziekan ds. Nauczania

Dr hab. Ewa Demczuk-Włodarczyk, prof. nadzw.

tel: (+48-71) 347 30 72

e-mail: ewa.demczuk-wlodarczyk@awf.wroc.pl

 

Prodziekan ds. Studenckich

Dr Waldemar Andrzejewski

tel: (+48-71) 347 30 72

e-mail: waldemar.andrzejewski@awf.wroc.pl

 

Wydziałowy Koordynator ECTS:

Dr hab. Ewa Demczuk-Włodarczyk, prof. nadzw.

tel: (+48-71) 347 30 72

e-mail: ewa.demczuk-wlodarczyk@awf.wroc.pl

2.4. Kalendarz roku akademickiego

 

Rok akademicki składa się z dwóch semestrów:

Semestr zimowy rozpoczyna się 28.09.2009 r.

Sesja egzaminacyjna na przełomie stycznia i lutego 2010 r.

Semestr letni rozpoczyna się 15.02.2010 r.

Sesja egzaminacyjna czerwiec 2010 r.

Święta (narodowe, uniwersyteckie, religijne) oraz Dni Rektorskie

24.09.2009                             Inauguracja roku akademickiego

22.10.2009                             Święto Uczelni

01.11.2009                             Wszystkich Świętych

11.11.2009                             Święto Niepodległości

01.05.2010                             Święto Pracy

03.05.2010                             Dzień Konstytucji 3 Maja

Maj 2010                                JUVENALIA

03.06.2010                             Boże Ciało

21.12.2009-01.01.2010 r.      Ferie zimowe

01-07.04.2010 r.                    Ferie wiosenne

 

 

2.5. Kierunki studiów realizowane w Akademii Wychowania Fizycznego            w formie studiów stacjonarnych i niestacjonarnych

                     wychowanie fizyczne – studia I i II stopnia

                     turystyka i rekreacja – studia I i II stopnia

                     sport – studia I stopnia

                     fizjoterapia – studia I i II stopnia

2.6. Zasady przyjęć na studia

 

Do postępowania kwalifikującego na studia I stopnia może być dopuszczona osoba,  która posiada świadectwo dojrzałości.

W przypadku osób kończących szkołę średnią za granicą wymagana jest nostryfikacja świadectwa ukończenia tej szkoły potwierdzająca uprawnienie (posiadacza) do podjęcia studiów wyższych. Nostryfikacji dokonuje kurator oświaty właściwy dla miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o nostryfikację świadectwa, a w przypadku braku miejsca zamieszkania – kurator oświaty właściwy ze względu na siedzibę instytucji, w której osoba zamierza złożyć świadectwo uzyskane za granicą, zwany dalej „organem nostryfikacyjnym”. Zaświadczenie wydane przez kuratora oświaty ważne jest łącznie z oryginałem nostryfikowanego świadectwa, lub jego duplikatem zalegalizowanym przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej urzędującego w państwie, w którym został wydany dokument.

Za równorzędne polskiemu świadectwu dojrzałości, bez obowiązku przeprowadzania nostryfikacji, uznaje się:

a) dyplomy IB (International Baccalaureate) wydawane przez organizację International Baccalaureate Organization w Genewie,

b) dyplomy EB (European Baccalaureate) wydawane przez Szkoły Europejskie zgodnie z Konwencją z dnia 21 czerwca 1994 r. o statusie Szkół Europejskich.

Szczegółowe zasady nostryfikacji świadectw szkolnych i świadectw maturalnych uzyskanych za granicą określa Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 6 kwietnia 2006 roku (Dz.U. nr 63, poz. 442 i 443).

Do postępowania kwalifikującego do przyjęcia na II stopień studiów dopuszczona jest osoba, która posiada dyplom ukończenia studiów I stopnia (dyplom licencjata).

Szczegółowe zasady przyjęć na poszczególne kierunki i formy studiów w roku akademickim 2009/2010 określa Uchwała Nr 18/2008 Senatu AWF we Wrocławiu z dnia 29 maja 2008 roku zamieszczona na stronie internetowej Akademii:  www.awf.wroc.pl

Obowiązuje elektroniczna rejestracja kandydatów – szczegóły www.awf.wroc.pl

 

2.7. Najważniejsze przepisy Uczelni

 

Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu jest uczelnią publiczną posiadającą osobowość prawną i działającą na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku – Prawo o szkolnictwie wyższym (DZ.U. nr 164, poz. 1365).

Podstawowym aktem wewnątrzuczelnianym regulującym działalność Akademii jest Statut Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu uchwalony przez Senat Akademii (Uchwała nr 96/2007 z dnia 20 grudnia 2007 roku) i zatwierdzony przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Prawa i obowiązki studenta związane z tokiem studiów określa Regulamin Studiów w AWF uchwalony przez Senat Akademii (Uchwała nr 13/2009 Senatu Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu z dnia 26 marca 2009 roku) i zatwierdzony przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Sprawy nieujęte w ramach w/w aktów wewnątrzuczelnianych regulowane są poprzez Zarządzenia Rektora.

Do podstawowych obowiązków studenta należy przestrzeganie Regulaminu Studiów i innych przepisów uczelnianych.

 

2.8. Prawa i obowiązki studenta związane z tokiem studiów oraz szczegółowe zasady studiowania określa Regulamin Studiów w AWF umieszczony na stronie: www.awf.wroc.pl. Okresem zaliczeniowym studiów jest semestr. Podstawą zaliczenia semestru jest zaliczenie przedmiotów i uzyskanie liczby punktów ECTS określonych w planie i w programie studiów danego semestru. Podstawą zaliczenia semestru przez studenta uczestniczącego w wymianie międzynarodowej jest zrealizowanie programu określonego w Porozumieniu o programie zajęć.

Egzamin jest sprawdzianem poziomu wiedzy, umiejętności i kompetencji zdobytych przez studenta w zakresie określonym przez program przedmiotu.

Przy zaliczeniach i egzaminach stosuje się następującą skalę ocen:

       oceny pozytywne

bardzo dobry          .......5.0

dobry plus               .......4.5

dobry                      .......4.0

dostateczny plus      .......3.5

dostateczny .......3.0

       ocena negatywna

niedostateczny         .......2.0

Skala ocen systemu ECTS (A,B,C,D,E,F,X,F) stosowana jest wyłącznie przy transferze ocen uzyskanych przez studenta AWF w uczelni partnerskiej na polską skalę ocen oraz przy transferze polskich ocen zdobytych w AWF przez studenta uczelni partnerskiej.

 

Skala ocen ECTS:

 

Ocena ECTS

Ocena polska

Definicja

A

5.0

[bardzo dobry]

– wybitne osiągnięcia, wykraczające poza program,

– wyniki z dopuszczeniem jedynie drugorzędnych błędów

B

4.5

[dobry plus]

– powyżej przeciętnego standardu, z pewnymi błędami

C

4.0

[dobry]

– osiągnięcia zgodne ze standardami,

– solidna praca z szeregiem zauważalnych błędów

D

3.5

[dostateczny plus]

– zadowalające wyniki, ale ze znacznymi brakami

E

3.0

[dostateczny]

– praca/wyniki spełniają minimalne wymagania

F

2.0

[niedostateczny]

– zaliczenie przedmiotu możliwe po uzupełnieniu podstawowych braków w opanowaniu materiału

 

Do indeksu obok oceny przyjętej w regulaminie studiów wpisuje się stopień ECTS - np. 5.0A, który ma jedynie charakter informacyjny i nie zastępuje oceny wystawionej przez wykładowcę.


 

III. INFORMACJE o STUDIACH

1. Kierunek studiów: TURYSTYKA I REKREACJA

1.1. Struktura studiów i formy studiowania

Studia I i II stopnia w formie stacjonarnej i niestacjonarnej.

UWAGA: w roku akademickim 2009/2010 realizowane są semestry IX i X jednolitych studiów magisterskich.

1.2. Cele zawodowe i edukacyjne kształcenia

 

Absolwent I stopnia studiów kierunku turystyka i rekreacja powinien posiadać wiedzę ogólną z zakresu nauk przyrodniczych, społecznych i ekonomicznych. Powinien być przygotowany do podejmowania działalności w zakresie turystyki i rekreacji. Absolwent powinien posiadać umiejętności: organizowania pracy oraz podejmowania przedsięwzięć w sferze turystyki i rekreacji; przygotowywania oferty turystycznej i rekreacyjnej dla różnych grup odbiorców oraz nawiązywania kontaktów i komunikowania się w co najmniej jednym języku obcym. Absolwent powinien być przygotowany do prowadzenia własnej działalności gospodarczej i do pracy w: biurach podróży; hotelach; ośrodkach wypoczynkowych, sportowych i rekreacyjnych; centrach rekreacji i odnowy biologicznej; gospodarstwach agroturystycznych i ośrodkach doradztwa rolniczego; administracji rządowej i samorządowej; organizacjach społecznych, fundacjach i stowarzyszeniach. Absolwent powinien znać język obcy na poziomie biegłości B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy oraz umieć posługiwać się językiem specjalistycznym umożliwiającym porozumiewanie się w działalności zawodowej. Absolwent powinien być przygotowany do podjęcia studiów drugiego stopnia.

 

Absolwent II stopnia studiów kierunku turystyka i rekreacja powinien posiadać rozszerzoną – w stosunku do studiów pierwszego stopnia – wiedzę oraz umiejętności umożliwiające podejmowanie samodzielnej działalności menedżerskiej w obszarze turystyki i rekreacji. Powinien być przygotowany do podejmowania decyzji, kreatywnego rozwiązywania problemów związanych z działalnością w sferze turystyki i rekreacji oraz zarządzania przedsiębiorstwami turystycznymi i rekreacyjnymi. Powinien umieć współpracować z ludźmi i kierować zespołami ludzkimi. Absolwent powinien być przygotowany do pracy w: przedsiębiorstwach turystycznych i rekreacyjnych; administracji rządowej i samorządowej. Absolwent powinien mieć wpojone nawyki ustawicznego kształcenia i rozwoju zawodowego oraz być przygotowany do podejmowania wyzwań badawczych i kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).

 


 

1.3. Diagram semestralny studiów I stopnia

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK I, SEMESTR 1     studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

w semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

w

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Ekonomia

30

15

45

5

E

2.

Gimnastyka

 

30

30

3

Zo

3.

Historia architektury i sztuki

15

30

45

4

E

4.

Pedagogika czasu wolnego

10

20

30

4

E

5.

Pływanie

 

30

30

3

Zo

6.

Podstawy rekreacji

10

20

30

4

E

7.

Podstawy turystyki

10

20

30

4

E

8.

Socjologia

10

20

30

3

Zo

Razem

85

185

270

30

 

Uwagi!

1. Studenci w 1 semestrze zapisują się na wybrane przedmioty w poszczególnych blokach realizowane w semestrze 2, a w 2 – realizowane w semestrze 3.

2. Obóz letni – czerwiec/lipiec.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK I, SEMESTR 2     studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

w semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

w

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Filozofia z elementami etyki

20

10

30

4

Zo

2.

Geografia turystyczna

10

20

30

7

E

3.

Język obcy

 

30

30

1

Zo

4.

Metodyka rekreacji

10

20

30

4

E

5.

Przedmiot biomedyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

6.

Przedmiot biomedyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

7.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

8.

Przedmiot praktyczny do wyboru

 

30

30

2

Zo

9.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

10.

Żywienie człowieka

10

20

30

4

Zo

Razem

90

210

300

30

 

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK II, SEMESTR 3    studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

w semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

w

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Ekonomika turystyki i rekreacji

10

20

30

4

E

2.

Fizjologia człowieka

10

20

30

5

E

3.

Język obcy

 

30

30

1

Zo

4.

Obsługa ruchu turystycznego

15

15

30

2

Zo

5.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

6.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

7.

Przedmiot praktyczny do wyboru

 

30

30

2

Zo

8.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

9.

Zarządzanie

15

30

45

4

E

10.

Zespołowe gry sportowe

 

30

30

3

Zo

11.

Obóz letni (10 dni)

 

85

85

2

Zo

Razem

80

320

400

30

 

Uwagi!

1. Studenci w 3 semestrze zapisują się na wybrane przedmioty w poszczególnych blokach realizowane w semestrze 4, a w 4 – realizowane w semestrze 5.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK II, SEMESTR 4    studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

w semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

w

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Język obcy

 

30

30

1

Zo

2.

Obsługa ruchu turystycznego

15

15

30

6

E

3.

Przedmiot biomedyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

4.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

5.

Przedmiot praktyczny do wyboru

 

30

30

2

Zo

6.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

7.

Psychologia

10

20

30

6

E

8.

Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne

10

20

30

6

E

9.

Obóz zimowy (6 dni)

 

50

50

3

Zo

Razem

65

225

290

30

 

Uwagi! 1. Studenci w semestrze 5 wybierają kurs instruktora w ramach zajęć praktycznych do wyboru (30 godz.), a w semestrze 6 kontynuują kurs instruktorski.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK III, SEMESTR 5   studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Ekologia i ochrona środowiska

15

30

45

7

E

2.

Język obcy

 

30

30

3

E

3.

Prawo w turystyce i rekreacji

10

20

30

4

E

4.

Przedmiot praktyczny do wyboru [SI]

 

30

30

2

Zo

5.

Przedmiot praktyczny do wyboru

 

30

30

2

Zo

6.

Przedmiot praktyczny do wyboru

 

30

30

2

Zo

7.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

8.

Obóz wędrowny

 

50

50

3

Zo

9.

Praktyki (4 tygodnie)

 

120

120

4

Zo

Razem

35

360

395

30

 

Uwagi!

1. Studenci w semestrze 5 wybierają kurs instruktora w ramach zajęć praktycznych do wyboru (30 godz.), a w semestrze 6 kontynuują kurs instruktorski.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK III, SEMESTR 6   studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Krajoznawstwo

10

20

30

5

E

2.

Programowanie i organizacja rekreacji

15

30

45

4

Zo

3.

Przedmiot biomedyczny do wyboru

10

20

30

2

Zo

4.

Przedmiot praktyczny do wyboru [SI]

 

60

60

3

E

5.

Rekreacyjne gry ruchowe

 

30

30

2

Zo

6.

Technologie informacyjne i ochrona własności intelektualnej

10

20

30

2

Zo

7.

Objazd terenowy po Polsce

 

50

50

2

Zo

8.

Egzamin dyplomowy licencjacki

 

 

 

10

E

Razem

45

230

275

30

 

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.


1.4. Diagram semestralny studiów II stopnia

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK I, SEMESTR 1     studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Metodologia badań naukowych

30

 

30

6

Zo

2.

Regiony turystyczne

15

15

30

4

Zo

3.

Socjologia czasu wolnego

30

15

45

8

E

4.

Sporty rekreacyjne

 

30

30

4

Zo

5.

Zarządzanie przedsiębiorstwem turystycznym i rekreacyjnym

10

20

30

8

E

Razem

85

80

165

30

 

Uwagi!

W czasie semestru 1 studenci wybierają specjalność, którą będą realizować w semestrach 2-4. W semestrze 1 należy wybrać katedrę, w której student będzie pisał pracę magisterską.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

 

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK I, SEMESTR 2     studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

 

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Informatyka w turystyce i rekreacji

10

20

30

3

Zo

2.

Przedmiot biomedyczny

do wyboru

10

20

30

3

Zo

3.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

4.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

5.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

6.

Regiony turystyczne

15

15

30

5

E

7.

Seminarium magisterskie1*

 

15

15

1

Zo

8.

Sporty rekreacyjne

 

30

30

3

Zo

9.

Teoria rekreacji

30

 

30

3

E

10.

Atrakcje rekreacyjne Polski – objazd

 

60

60

3

Zo

Razem

95

220

315

30

 

*Seminarium magisterskie1 realizowane jest pod opieką samodzielnego pracownika nauki

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.


Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK I, SEMESTR 2     studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

Specjalność: TURYSTYKA AKTYWNA

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Informatyka w turystyce i rekreacji

10

20

30

3

Zo

2.

Przedmiot biomedyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

3.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

4.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

5.

Przedmiot teoretyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

6.

Regiony turystyczne

15

15

30

5

E

7.

Seminarium magisterskie1*

 

15

15

1

Zo

8.

Sporty rekreacyjne

 

30

30

3

Zo

9.

Teoria turystyki

30

 

30

3

E

10.

Objazd terenowy po Europie

 

60

60

3

Zo

Razem

95

220

315

30

 

*Seminarium magisterskie1 realizowane jest pod opieką samodzielnego pracownika nauki.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK II, SEMESTR 3    studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Marketing usług turystycznych i rekreacyjnych

10

20

30

7

E

2.

Organizacja usług rekreacyjnych

10

20

30

6

E

3.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

4.

Przedmiot praktyczny kierunkowy do wyboru

 

30

30

3

Zo

5.

Seminarium magisterskie2

 

9

9

 

Zo

6.

Turystyczne formy aktywności

10

20

30

3

Zo

7.

Turystyka i rekreacja osób

niepełnosprawnych

10

20

30

4

Zo

8.

Praktyka zawodowa

 

60

60

4

Zo

Razem

50

199

249

30

 

Seminarium magisterskie2 realizowane jest pod opieką promotora pracy w terminach ustalonych z magistrantem.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.


Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK II, SEMESTR 3    studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

ROK V, SEMESTR 9    studia jednolite magisterskie

Specjalność: TURYSTYKA AKTYWNA

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Marketing usług turystycznych i rekreacyjnych

10

20

30

7

E

2.

Modele przestrzennej organizacji turystyki

30

 

30

3

Zo

3.

Organizacja usług turystycznych

10

20

30

6

E

4.

Przedmiot humanistyczny do wyboru

10

20

30

3

Zo

5.

Przedmiot praktyczny do wyboru

 

30

30

3

Zo

6.

Seminarium magisterskie2

 

9

9

 

Zo

7.

Turystyka i rekreacja osób niepełnosprawnych

10

20

30

4

Zo

8.

Praktyka zawodowa

 

60

60

4

Zo

Razem

70

179

249

30

 

Seminarium magisterskie2 realizowane jest pod opieką promotora pracy w terminach ustalonych z magistrantem.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

 

 

Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK II, SEMESTR 4    studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

ROK V, SEMESTR 10  studia jednolite magisterskie

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Historia kultury

20

10

30

3

E

2.

Polityka turystyczna

10

20

30

2

E

3.

Przedmiot biomedyczny do wyboru

10

20

30

1

Zo

4.

Przedmiot praktyczny kierunkowy do wyboru

 

30

30

2

Zo

5.

Rekreacja ruchowa osób starszych

10

20

30

1

Zo

6.

Seminarium magisterskie2

 

10

10

 

Zo

7.

Socjo-kulturowe formy rekreacji

10

20

30

1

Zo

8.

Egzamin dyplomowy magisterski

 

 

 

20

E

Razem

60

130

190

30

 

Seminarium magisterskie2 realizowane jest pod opieką promotora pracy w terminach ustalonych z magistrantem.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.


Kierunek

TURYSTYKA I REKREACJA

ROK II, SEMESTR 4    studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne wieczorowe

ROK V, SEMESTR 10  studia jednolite magisterskie

 

Specjalność: TURYSTYKA AKTYWNA

 

 

 

Liczba godzin

Liczba

 

Forma

Lp.

Nazwa przedmiotu

W semestrze

godzin

ECTS

zaliczenia

 

 

W

Ćw

ogółem

 

(Zo lub E)

1.

Doradztwo turystyczne

10

20

30

1

Zo

2.

Historia kultury

20

10

30

3

E

3.

Polityka turystyczna

10

20

30

2

E

4.

Przedmiot biomedyczny do wyboru

10

20

30

1

Zo

5.

Przedmiot praktyczny do wyboru

 

30

30

2

Zo

6.

Seminarium magisterskie2

 

10

10

 

Zo

7.

Współczesne formy turystyki

10

20

30

1

Zo

8.

Egzamin dyplomowy magisterski

 

19

19

20

E

Razem

60

130

190

30

 

Seminarium magisterskie2 realizowane jest pod opieką promotora pracy w terminach ustalonych z magistrantem.

Legenda: w – wykład, ćw – ćwiczenia, Zo – zaliczenie na ocenę, E – egzamin.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1.5. Wykaz przedmiotów do wyboru

 

Studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne [wieczorowe]

Rok I, sem. 2

Przedmioty biomedyczne

[1]

Anatomia topograficzna

Podstawy anatomii narządów wewnętrznych

Podstawy fizjologii i biochemii

Podstawy funkcjonowania organizmu człowieka

[2]

Biofizyka

Podstawy anatomii narządów wewnętrznych

Podstawy fizjologii i biochemii

Podstawy funkcjonowania organizmu człowieka

Rok II, sem. 4

Masaż klasyczny

Ograniczenia zdrowotne w turystyce i rekreacji

Pierwsza pomoc przedmedyczna

Styl życia a zdrowie

Rok III, sem. 6

Ekologiczny styl życia

Pierwsza pomoc przedmedyczna

Styl życia a zdrowie

Studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne [wieczorowe]

Rok I, sem. 1

Ekologiczny styl życia

Ekotoksykologia

Komputerowa analiza chodu

Masaż klasyczny

Metody laboratoryjnej kontroli wysiłku

Odnowa biologiczna

Ograniczenia zdrowotne w turystyce i rekreacji

Rok II, sem. 4; Rok V, sem. 10 (jednolite mgr)

Biochemiczne podstawy treningu i wspomagania

Ekotoksykologia

Gospodarka turystyczna na obszarach chronionych

Komputerowa analiza chodu

Nowe w biologii

 

Studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne [wieczorowe]

Rok I, sem. 2

Przedmioty humanistyczne

Edukacja zdrowotna

Elementy antropologii kulturowej

Literatura jako medium wartości

Propedeutyka teorii wychowania fizycznego

Rok II, sem. 3

Edukacja do czasu wolnego

Elementy antropologii kulturowej

Filozofia i etyka sportu

Komunikacja społeczna

Literatura jako medium wartości

Negocjacje

Propedeutyka olimpizmu

Propedeutyka teorii wychowania fizycznego

Psychomotoryczne wspomaganie rozwoju dziecka

Sport w propagandzie

Strategia prezentacja – praktyka wystąpień publicznych

Trening interpersonalny i asertywności

Wprowadzenie do technik relaksacyjnych i medytacyjnych

Rok II, sem. 4

Edukacja zdrowotna

Elementy antropologii kulturowej

Komunikacja społeczna

Wprowadzenie do technik relaksacyjnych i medytacyjnych

Studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne [wieczorowe]

Rok I, sem. 2

Edukacja zdrowotna

Elementy antropologii kulturowej

Komunikacja społeczna

Strategia prezentacji – praktyka wystąpień publicznych

Rok II, sem. 3; Rok V, sem. 9 (jednolite mgr)

Edukacja zdrowotna

Strategia prezentacji – praktyka wystąpień publicznych

Trening interpersonalny i asertywności

 

Studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne [wieczorowe]

Rok I, sem. 2

Przedmioty teoretyczne

Podstawy marketingu

Sporty wodne w rekreacji

Rok II, sem. 3

Historia i sztuka Śląska

Metodyka treningu zdrowotnego

Praca opiekuńczo-wychowawcza na koloniach i obozach

Rekreacja zimowa

Studium rodziny

Turystyka kwalifikowana

Rok II, sem. 4

Metodyka treningu zdrowotnego

Podstawy rachunkowości i finansów

Trening sportowy i zdrowotny w praktyce

Rok III, sem. 5

Historia i sztuka Śląska

Metodyka treningu zdrowotnego

Praca opiekuńczo-wychowawcza na koloniach i obozach

Rekreacja zimowa

Samotność: wybór czy konieczność. Jednostka w społeczeństwie nowoczesnym i ponowoczesnym

Turystyka kwalifikowana

Studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne

Rok I, sem. 2

[1]

Historia i sztuka Śląska

Metodyka treningu zdrowotnego

Praca opiekuńczo-wychowawcza na koloniach i obozach

Turystyka kwalifikowana

[2]

Historia i sztuka Śląska

Metodyka treningu zdrowotnego

Podstawy rekreacyjnego uprawiania żeglarstwa morskiego

Praca opiekuńczo-wychowawcza na koloniach i obozach

Rok II, sem. 3; Rok V, sem. 9 (jednolite mgr)

Zarządzanie kadrami w obrębie turystyki i rekreacji

 

Studia I stopnia, stacjonarne i niestacjonarne

Rok I, sem. 2

Przedmioty praktyczne

Badminton

Boks

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Lekkoatletyczne formy kształcenia motorycznego człowieka

Łyżwiarstwo

Łyżwiarstwo rolkowe

Organizacja i sędziowanie imprez lekkoatletycznych

Pływanie alternatywne

Pływanie zdrowotne

Podstawy kajakarstwa górskiego

Podstawy rekreacyjnego uprawiania żeglarstwa śródlądowego

Podstawy techniki snowboardowej

Podstawy uczenia się techniki narciarskiej

Rekreacyjne formy żeglarstwa deskowego

Strzelectwo sportowe

Szermierka na florety

Szermierka na szpady

Taniec nowoczesny

Tańce latynoamerykańskie

Tańce standardowe

Tenis – metodyka nauczania

Tenis stołowy w rekreacji

Trening sportowy i zdrowotny

Trening zdrowotny – Nordic Walking

Turystyka kajakowa

Zaawansowane formy Nordic Walking

Zespołowe gry sportowe w rekreacji

Rok II, sem. 3

Badminton

Boks

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Lekkoatletyczne formy kształcenia motorycznego człowieka

Łyżwiarstwo

Pływanie zdrowotne

Szermierka na florety

Taniec nowoczesny

Tańce latynoamerykańskie

Tenis – metodyka nauczania

Tenis stołowy w rekreacji

Trening zdrowotny – Nordic Walking

Turystyka kajakowa

Rok II, sem. 4

Badminton

Boks

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Lekkoatletyczne formy kształcenia motorycznego człowieka

Łyżwiarstwo

Łyżwiarstwo rolkowe

Organizacja i sędziowanie imprez lekkoatletycznych

Pływanie alternatywne

Pływanie zdrowotne

Podstawy kajakarstwa górskiego

Podstawy rekreacyjnego uprawiania żeglarstwa śródlądowego

Podstawy techniki snowboardowej

Podstawy uczenia się techniki narciarskiej

Rekreacyjne formy żeglarstwa deskowego

Strzelectwo sportowe

Szermierka na florety

Szermierka na szpady

Taniec nowoczesny

Tańce latynoamerykańskie

Tańce standardowe

Tenis – metodyka nauczania

Tenis stołowy w rekreacji

Trening sportowy i zdrowotny

Trening zdrowotny – Nordic Walking

Turystyka kajakowa

Zaawansowane formy Nordic Walking

Zespołowe gry sportowe w rekreacji

Rok III, sem. 5 [IR]

Aerobik

Badminton

Fitness – ćwiczenia siłowe

Jazda konna

Kajakarstwo

Koszykówka

Narciarstwo zjazdowe

Piłka nożna

Piłka siatkowa

Pływanie

Snowboard

Tenis

Tenis stołowy

Windsurfing

Żeglarstwo

Przedmiot praktyczny

[1]

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Łyżwiarstwo

Tenis – metodyka nauczania

[2]

Badminton

Boks

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Lekkoatletyczne formy kształcenia motorycznego człowieka

Łyżwiarstwo

Pływanie zdrowotne

Szermierka na florety

Taniec nowoczesny

Tańce latynoamerykańskie

Tenis – metodyka nauczania

Tenis stołowy w rekreacji

Trening zdrowotny – Nordic Walking

Turystyka kajakowa

Studia II stopnia, stacjonarne i niestacjonarne [wieczorowe]

Rok II, sem. 3

Badminton

Boks

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Lekkoatletyczne formy kształcenia motorycznego człowieka

Łyżwiarstwo

Pływanie zdrowotne

Szermierka na florety

Taniec nowoczesny

Tańce latynoamerykańskie

Tenis – metodyka nauczania

Tenis stołowy w rekreacji

Trening zdrowotny – Nordic Walking

Turystyka kajakowa

Rok II, sem. 4; Rok V, sem. 10 (jednolite mgr)

Badminton

Boks

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Lekkoatletyczne formy kształcenia motorycznego człowieka

Łyżwiarstwo

Łyżwiarstwo rolkowe

Organizacja i sędziowanie imprez lekkoatletycznych

Pływanie alternatywne

Pływanie zdrowotne

Podstawy kajakarstwa górskiego

Podstawy rekreacyjnego uprawiania żeglarstwa śródlądowego

Podstawy techniki snowboardowej

Podstawy uczenia się techniki narciarskiej

Rekreacyjne formy żeglarstwa deskowego

Strzelectwo sportowe

Szermierka na florety

Szermierka na szpady

Taniec nowoczesny

Tańce latynoamerykańskie

Tańce standardowe

Tenis – metodyka nauczania

Tenis stołowy w rekreacji

Trening sportowy i zdrowotny

Trening zdrowotny – Nordic Walking

Turystyka kajakowa

Zaawansowane formy Nordic Walking

Zespołowe gry sportowe w rekreacji

 

1.6. Alfabetyczna lista przedmiotów do wyboru

 

Przedmioty biomedyczne

Anatomia topograficzna

Biochemiczne podstawy treningu i wspomagania

Biofizyka

Ekologiczny styl życia

Ekotoksykologia

Gospodarka turystyczna na obszarach chronionych

Komputerowa analiza chodu

Masaż klasyczny

Metody laboratoryjnej kontroli wysiłku

Nowe w biologii

Odnowa biologiczna

Ograniczenia zdrowotne w turystyce i rekreacji

Pierwsza pomoc przedmedyczna

Podstawy anatomii narządów wewnętrznych

Podstawy fizjologii i biochemii

Podstawy funkcjonowania organizmu człowieka

Styl życia a zdrowie

 

Przedmioty humanistyczne

Edukacja do czasu wolnego

Edukacja zdrowotna

Elementy antropologii kulturowej

Filozofia i etyka sportu

Komunikacja społeczna

Literatura jako medium wartości

Negocjacje

Propedeutyka olimpizmu

Propedeutyka teorii wychowania fizycznego

Psychomotoryczne wspomaganie rozwoju dziecka

Sport w propagandzie

Strategia prezentacji – praktyka wystąpień publicznych

Trening interpersonalny i asertywności

Wprowadzenie do technik relaksacyjnych i medytacyjnych

 

Przedmioty teoretyczne

Historia i sztuka Śląska

Metodyka treningu zdrowotnego

Podstawy marketingu

Podstawy rachunkowości i finansów

Podstawy rekreacyjnego uprawiania żeglarstwa morskiego

Praca opiekuńczo-wychowawcza na koloniach i obozach

Rekreacja zimowa

Samotność: wybór czy konieczność. Jednostka w społeczeństwie nowoczesnym i ponowoczesnym

Sporty wodne w rekreacji

Studium rodziny

Trening sportowy i zdrowotny w praktyce

Turystyka kwalifikowana

Zarządzanie kadrami w obrębie turystyki i rekreacji

 

Przedmioty praktyczne

Badminton

Boks

Ćwiczenia siłowe

Fitness w wodzie

Lekkoatletyczne formy kształcenia motorycznego człowieka

Łyżwiarstwo

Łyżwiarstwo rolkowe

Organizacja i sędziowanie imprez lekkoatletycznych

Pływanie alternatywne

Pływanie zdrowotne

Podstawy kajakarstwa górskiego

Podstawy rekreacyjnego uprawiania żeglarstwa śródlądowego

Podstawy techniki snowboardowej

Podstawy uczenia się techniki narciarskiej

Rekreacyjne formy żeglarstwa deskowego

Strzelectwo sportowe

Szermierka na florety

Szermierka na szpady

Taniec nowoczesny

Tańce latynoamerykańskie

Tańce standardowe

Tenis – metodyka nauczania

Tenis stołowy w rekreacji

Trening sportowy i zdrowotny w praktyce

Trening zdrowotny – Nordic Walking

Turystyka kajakowa

Zaawansowane formy Nordic Walking

Zespołowe gry sportowe w rekreacji

 

1.7. Alfabetyczna lista specjalizacji instruktorskich

 

Specjalizacje instruktorskie

Rok III, sem. 5-6 [IR]

Aerobik

Badminton

Fitness – ćwiczenia siłowe

Jazda konna

Kajakarstwo

Koszykówka

Narciarstwo zjazdowe

Piłka nożna

Piłka siatkowa

Pływanie

Snowboard

Tenis

Tenis stołowy

Windsurfing

Żeglarstwo

 

 

1.8. Prezentacja przedmiotów biomedycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym

 

                            ANATOMIA TOPOGRAFICZNA

                            Katedra Biostruktury

                                   Kierownik: prof. dr hab. Zofia Ignasiak

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Zofia Ignasiak, dr Kamila Czajka, dr Jarosław Domaradzki, dr Jarosław Fugiel, dr Katarzyna Kochan-Jacheć, dr Paweł Posłuszny, dr Grzegorz Żurek, mgr Jakub Pokrywka, mgr Katarzyna Prasał

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: celem kształcenia jest zapoznanie studenta z położeniem poszczególnych narządów wewnętrznych w kontekście ich usytuowania w stosunku elementów biernego i czynnego układu ruchu. Zadaniem przedmiotu jest także teoretyczne przygotowanie do przedmiotów podstawowych odwołujących się do anatomii, a realizowanych w kolejnych latach studiów.

            Program: topografia narządów na tle biernego i czynnego układu ruchu.

            Zalecana literatura:

  1. Ignasiak Z., Anatomia układu ruchu. Elsevier 2006.
  2. Ignasiak Z., Anatomia narządów wewnętrznych i układu nerwowego. Elsevier 2006.
  3. Ignasiak Z., Żurek G. (red.), Anatomia na żywym człowieku. Wstęp do terapii manualnej. Elsevier 2004.
  4. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, t. I-V. PZWL, Warszawa 1998-2002.
  5. Gołąb B., Anatomia czynnościowa ośrodkowego układu nerwowego. PZWL, Warszawa 2004.
  6. Marciniak T., Anatomia prawidłowa człowieka, t. I-III. Wrocław 1991.
  7. Marecki B., Anatomia funkcjonalna. AWF, Poznań 1996.
  8. Sokołowska-Pituchowa J., Anatomia człowieka. PZWL, Warszawa 2000.
  9. Woźniak W., Anatomia człowieka. Urban&Partner, Wrocław 2001.

            Atlasy:

  1. Grant J.C.B., Atlas anatomii. Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2001.
  2. Leonhardt H., Plater W., Kahle W., Podręczny atlas anatomii człowieka, t. I-III. Wydawnictwo Medyczne Słowiński Verlag, Brema 1998.
  3. Netter F., Atlas anatomii człowieka. Urban&Partner, Wrocław 2002.
  4. Sinielnikow R.D., Atlas anatomii człowieka, t. I-III. 1989.
  5. Sobota J., Atlas anatomii człowieka, t. I-II. Urban&Partner, Wrocław 2001.
  6. Stelmasiak W., Atlas anatomii człowieka, t. I-III. Warszawa.

 

                            BIOCHEMICZNE PODSTAWY TRENINGU I WSPOMAGANIA

                            Katedra Fizjologii i Biochemii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Marek Zatoń

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: II                Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Wymagania wstępne: ukończenie podstawowego kursu biochemii i fizjologii                        

Prowadzący: dr Jacek Borkowski, dr Ewa Bakońska-Pacoń, mgr inż. Joanna Kosendiak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

ECTS:

 

Zo

 

1

 

            Efekty kształcenia: pogłębienie wiedzy na temat wytrzymałości w różnych jej odmianach. Określenie skuteczności różnych strategii trenowania wytrzymałości. Znajomość metabolicznych podstaw wytrzymałości. Wykonywanie i interpretacja niektórych testów biochemicznych.

            Program: pojęcie wytrzymałości w wysiłku fizycznym. Wytrzymałość w wysiłkach siłowych, kwasomlekowych i tlenowych. Wytrzymałość a pojęcia pojemności fosfagenowej, pojemności glikolitycznej i pojemności tlenowej. Wytrzymałość w wysiłkach krótkotrwałych. Podstawy biochemiczne wysiłków krótkotrwałych. Praktyczne metody oznaczeń metabolitów i innych parametrów biochemicznych w wysiłkach krótkotrwałych. Charakterystyka biochemiczna włókien mięśniowych zaangażowanych w wysiłki o najwyższej intensywności. Biochemiczne podstawy treningu wytrzymałości siłowej. Wspomaganie wytrzymałości siłowej. Wytrzymałość w wysiłkach glikolitycznych – podstawy metaboliczne. Pojęcie pojemności glikolitycznej. Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej w wysiłku glikolitycznym. Kwas mlekowy – przemiany w trakcie i po wysiłku. Restytucja. Mechanizmy metaboliczne i adaptacyjne umożliwiające rozwój wytrzymałości w wysiłkach kwasomlekowych. Wspomaganie w wysiłkach kwasomlekowych. Praktyczne metody oznaczeń metabolitów i innych parametrów biochemicznych w wysiłkach kwasomlekowych. Podstawy metaboliczne wysiłków długotrwałych. Metabolizm wysiłków opartych na tlenowych przemianach glikogenu. Strategie wspomagania wysiłków opartych na tlenowych przemianach glikogenu. Praktyczne metody oznaczeń metabolitów i innych parametrów biochemicznych w wysiłkach opartych na tlenowych przemianach glikogenu. Metabolizm wysiłków opartych na przemianach tłuszczów i białek. Wspomaganie wysiłków opartych na tych przemianach. Adaptacja metaboliczna do wysiłków o bardzo długim czasie trwania. Reaktywne formy tlenu i ich powstawanie w wysiłkach wytrzymałościowych. Strategie adaptacji metabolicznych do zwiększonej produkcji reaktywnych form tlenu. Praktyczne zasady oznaczeń metabolitów i innych parametrów biochemicznych mających związek z wysiłkami wytrzymałościowymi o bardzo długim czasie trwania.

            Zalecana literatura:

  1. Houston M.E., Biochemistry Primer for Exercise Science-3rd Edition 2006.
  2. Poortmans J.R., Principles of Exercise Biochemistry. Karger 2004.
  3. Borkowski J., Bioenergetyka i biochemia tlenowego wysiłku fizycznego. AWF, Wrocław 2003.
  4. Hübner-Woźniak E., Ocena wysiłku fizycznego oraz monitorowanie treningu sportowego metodami biochemicznymi. Studia i Monografie 110. AWF, Warszawa 2006.

 

                            BIOFIZYKA

                            Katedra Biomechaniki

                                   Kierownik: dr hab. Alicja Rutkowska-Kucharska, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: mgr inż. Alicja Kebel, dr Adam Siemieński, dr inż. Sławomir Winiarski

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zdobycie umiejętności dostrzegania w ruchu człowieka obiektywnych prawidłowości oraz posługiwania się prawami mechaniki, mechaniki płynów i termodynamiki dla wyjaśniania tych prawidłowości. Zdobycie umiejętności ilościowego i jakościowego przewidywania konsekwencji najważniejszych praw fizyki dla ruchu człowieka.

            Program: miejsce fizyki i biofizyki wśród innych nauk przyrodniczych. Elementy mechaniki punktu materialnego i bryły sztywnej. Kinematyka i dynamika ruchu postępowego i obrotowego. Zasady mechaniki płynów i ich rola w zrozumieniu sił działających na człowieka poruszającego się w powietrzu i w wodzie. Podstawowe zasady termodynamiki. Prawa rządzące przemianami energii wewnątrz ciała człowieka oraz wymianą energii między ciałem człowieka a otoczeniem. Elementy fizyki sportu.

            Zalecana literatura:

  1. Pilawski A. (red.), Podstawy biofizyki. PZWL, Warszawa 1983.
  2. Ernst K., Fizyka sportu. PWN, Warszawa 1992.

 

                            EKOLOGICZNY STYL ŻYCIA

                            Katedra Fizjologii i Biochemii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Marek Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 6                Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Beata Pieróg

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: podwyższenie świadomości ekologicznej – niezbędnego czynnika w antropogenie zmienionym środowisku, zapoznanie studentów ze środowiskowymi zagrożeniami zdrowia człowieka i realnymi możliwościami ich ograniczenia, prawidłowy i świadomy wybór opakowań, środków chemicznych, materiałów budowlanych i produktów spożywczych w życiu codziennym, wiedza o występujących w środowisku przyrodniczym zagrożeniach środowiskowych i realnych możliwościach ograniczenia ich wpływu na organizm człowieka. Umiejętność prawidłowego wykorzystania i ochrony dóbr naturalnych.

            Program: specyfika zagrożeń środowiskowych. Substancje i czynniki zagrażające zdrowiu. Środowiskowe zagrożenia zdrowia a możliwości zaradcze i rozwojowe ludzi. Środowiskowe zagrożenia zdrowia a układ immunologiczny człowieka. Ekologia na co dzień.

            Zalecana literatura:

  1. Brown L.R., Flavin Ch., Raport o stanie świata u progu nowego tysiąclecia. Książka i Wiedza 2000.
  2. Chełmicki W., Woda zasoby, degradacja, ochrona. PWN, Warszawa 2001.
  3. Rosik-Dulewska Cz., Podstawy gospodarki odpadami. PWN, Warszawa 2000.
  4. Kabata-Pendios A., Pendios H., Biogeochemia pierwiastków śladowych. Warszawa 2003.
  5. Alloway B.J., Ayres D.C., Chemiczne podstawy zanieczyszczenia środowiska. Warszawa 2002.
  6. Siemiński M., Środowiskowe zagrożenia zdrowia. PWN, Warszawa 2001.
  7. Kotlarczyk E., Wybrane problemy higieny i ekologii człowieka. Uniwersytet Jagielloński 2000.
  8. Kalinowska H., Ekologia – wybór przyszłości. Warszawa 1998.

 

                            EKOTOKSYKOLOGIA

                            Katedra Podstaw Fizjoterapii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krzysztof A. Sobiech

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: II                Status przedmiotu: fakultatywny

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA oraz TURYSTYKA AKTYWNA

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Małgorzata Socha

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: wyjaśnienie znaczenia właściwości wybranych związków chemicznych w określaniu ich roli w środowisku w kontekście ekologicznym. Określenie skutków oddziaływania ektotoksyn na organizmy żywe, populacje, zbiorowiska i cały ekosystem

            Program: zakres badań ekotoksykologii; definicja trucizn, przyczyny i struktura zatruć; czynniki wpływające na toksyczność trucizn; główne typy zanieczyszczeń środowiskowych: ich wnikanie do środowiska, przemieszczanie się w środowisku, zaleganie i transformacja chemiczna i biotransformacja; skutki oddziaływań zanieczyszczeń na organizmy żywe, odporność na zanieczyszczenia; substancje pylicotwórcze – azbest, talk, węgiel; chemiczne zanieczyszczenia powietrza, wód i gleby; chemiczne zanieczyszczenie powietrza w pomieszczeniach mieszkalnych; toksyczność tworzyw sztucznych; bezpieczeństwo wyrobów kosmetycznych (surowców kosmetycznych i wyrobu gotowego); zanieczyszczenia i toksyny w żywności; toksyczność substancji uzależniających (naturalne pochodzne opium; substancje halucynogenne, rozpuszczalniki organiczne, wyroby tytoniowe); zatrucia lekami (skutki przedawkowania witamin, leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne), działanie rakotwórcze, teratogenne i embriotoksyczne leków.

            Zalecana literatura:

  1. Walter C.H., Hopkin S.P., Sibly R.M., Peakall D.B., Podstawy ekotoksykologii. PWN, Warszawa 2002.
  2. Seńczuk W., Toksykologia współczesna. PZWL, Warszawa 2005.
  3. Zakrzewski S.F., Podstawy toksykologii środowiska. PWN, Warszawa 1995.
  4. Laskowski R., Migula P., Ekotoksykologia od komórki do ekosystemu. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 2004.

 

                            GOSPODARKA TURYSTYCZNA

                            NA OBSZARACH CHRONIONYCH

                            Katedra Turystyki

                                   Kierownik: dr hab. Edyta Jakubowicz, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                              

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: II                Status przedmiotu: fakultatywny

Rok V, semestr 10                Studia jednolite magisterskie

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA oraz TURYSTYKA AKTYWNA

Wymagania wstępne: zaliczenie przedmiotów – Podstawy turystyki, Geografia turystyczna, Ekologia i ochrona środowiska                                               Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Małgorzata Pstrocka-Rak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

1

 

            Efekty kształcenia: rozumienie znaczenia udziału walorów przyrodniczych w tworzeniu produktu turystycznego. Analiza negatywnego oddziaływania wpływu turystyki na środowisko przyrodnicze oraz znajomość metod i technik łagodzenia jego skutków. Ocena możliwości rozwoju turystyki oraz zarządzania funkcją turystyczną na obszarach chronionych.

            Program: formy ochrony przyrody w Polsce i w Europie. Znaczenie rangi walorów przyrodniczych w turystyce. Pozytywny i negatywny wpływ poszczególnych form turystyki na środowisko przyrodnicze obszarów chronionych. Intensywność, struktura oraz koncentracja czasowa i przestrzenna ruchu turystycznego w parkach narodowych w Polsce. Infrastruktura turystyczna na obszarach chronionych. Zasady zarządzania ruchem turystycznym na obszarach chronionych.

            Zalecana literatura:

  1. Krzymowska-Kostrowicka A., Geoekologia turystyki i wypoczynku. PWN, Warszawa 1997.
  2. Poskrobko B. (red.), Zarządzanie turystyką na obszarach przyrodniczo cennych. Wyższa Szkoła Ekonomiczna, Białystok 2005.
  3. Staniewska-Zątek W., Turystyka a przyroda i jej ochrona. Bogucki, Poznań 2007.
  4. Ziółkowski R. (red.), Praktyczne aspekty rozwoju turystyki i rekreacji na obszarach przyrodniczo cennych. Politechnika Białostocka, Białystok 2006.

 

                            KOMPUTEROWA ANALIZA CHODU

                            Katedra Biomechaniki

                                   Kierownik: dr hab. Alicja Rutkowska-Kucharska, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski, angielski                                        Status przedmiotu: fakultatywny       

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: II                Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA oraz TURYSTYKA AKTYWNA

Wymagania wstępne: student powinien znać podstawy biofizyki i mechaniki ogólnej na poziomie szkoły średniej.

Prowadzący: dr inż. Alicja Dziuba, dr Agnieszka Szpala, dr inż. Sławomir Winiarski

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: celem zajęć jest wybór, poznanie i zastosowanie metod powszechnie stosowanych w kulturze fizycznej do oceny sprawności chodu.

            Program: teoretyczne podstawy lokomocji człowieka. Opracowanie i przedstawienie podstawowych parametrów chodu człowieka oraz metod analizy, omówienie, przygotowanie eksperymentu, wykonanie eksperymentu, omówienie materiału filmowego, wstępna analiza, właściwa analiza, wykonanie prawidłowego projektu, tzw. karty badań, wstępna interpretacja wyników, właściwa interpretacja wyników, wnioski napisane w postaci konspektu końcowego.

            Zalecana literatura:

  1. Bober T., Zawadzki J., Biomechanika układu ruchu człowieka. BK, Wrocław 2001.
  2. Fidelus K., Zarys biomechaniki ćwiczeń fizycznych. AWF, Warszawa 1977.
  3. Hay J.G., The Biomechanics of Sport Techniques, IV edition. Prentice Hall, Inc 1993.

 

                            MASAŻ KLASYCZNY

                            Katedra Kultury Fizycznej Osób Niepełnosprawnych

                                   Kierownik: dr hab. Eugeniusz Bolach, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak przeciwwskazań do masażu        Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Edyta Szczuka, dr Maciej Kochański, dr Rafał Szafraniec, dr Ryszard Pawelec

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

1

        

         Efekty kształcenia: opanowanie podstawowej wiedzy z zakresu masażu klasycznego; umiejętność wykonania masażu klasycznego wybranych części ciała.

            Program: bhp i higiena masażu. Podstawowe wiadomości teoretyczne dotyczące masażu klasycznego. Wpływ masażu na poszczególne tkanki i układy. Rodzaje masażu. Omówienie technik głaskania, rozcierania, ugniatania i wibracji. Metodyka masażu poszczególnych części ciała. Metodyka masażu: mięśni podudzia, mięśni najszerszego grzbietu, mięśni uda, mięśnia czworobocznego, mięśni brzucha, stopy i mięśnia naramiennego, prostownika grzbietu, mięśni ramienia, mięśni przedramienia i ręki.

            Zalecana literatura:

  1. Prochowicz Z., Podstawy masażu leczniczego. PZWL, Warszawa 1990.
  2. Podgórski T., Masaż w rehabilitacji i sporcie. AWF, Warszawa 1992.
  3. Zborowski A., Masaż klasyczny. AZ, Kraków 1994.
  4. Magiera L., Walaszek R., Masaż sportowy. Bio-styl, Kraków 2003.
  5. Magiera L., Klasyczny masaż leczniczy. Bio-styl, Kraków 1994.
  6. Pawelec R., Szczuka E., Laber W., Metodyka masażu w odnowie biologicznej. AGIW, Wrocław 2008.
  7. Walaszek R., Masaż z elementami rehabilitacji. Rehmed, Kraków 1999.

 

                            METODY LABORATORYJNEJ

                            KONTROLI WYSIŁKU FIZYCZNEGO

                            Katedra Fizjologii i Biochemii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Marek Zatoń

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: II                Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA oraz TURYSTYKA AKTYWNA

Wymagania wstępne: brak                                                  

Prowadzący: dr Ewa Bakońska-Pacoń

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: umiejętność zastosowania w praktyce oznaczania wybranych parametrów biochemicznych: stężenia białek, aktywności enzymów, stężenia metabolitów w różnych materiałach biologicznych w procesie monitorowania treningu sportowego i zdrowotnego oraz po zastosowaniu jednorazowych obciążeń wysiłkiem fizycznym. Interpretacja wyników badań laboratoryjnych i umiejętność korygowania doboru obciążeń na podstawie wartości wybranych parametrów biochemicznych. Oznaczanie podstawowych parametrów biochemicznych prostymi metodami laboratoryjnymi (stężenie kwasu mlekowego, stężenie białka całkowitego, oznaczanie parametrów hematologicznych).

            Program: zasady pracy w laboratorium, podstawowy sprzęt i aparatura laboratoryjna. Podstawowe metody stosowane w diagnostyce laboratoryjnej – zasady i metody oznaczania wybranych parametrów biochemicznych. Przydatność wybranych parametrów biochemicznych w monitorowaniu procesu treningowego, ocenie jednorazowego wysiłku fizycznego, adaptacji, zmęczenia i przetrenowania. Materiał biologiczny wykorzystywany w ocenie zmian wysiłkowych – charakterystyka, sposoby pobierania materiału biologicznego. Metody inwazyjne i nieinwazyjne. Morfologia krwi obwodowej i interpretacja zmian powysiłkowych. Oznaczanie parametrów równowagi kwasowo-zasadowej organizmu w różnych rodzajach wysiłku fizycznego. Ocena zawartości związków azotowych we krwi, metabolizm białek i aminokwasów w wysiłku fizycznym. Zmiany narządowe w wysiłku fizycznym. Parametry gospodarki węglowodanowej i lipidowej. Przydatność oznaczania parametrów biochemicznych w moczu w ocenie zmian powysiłkowych. Ocena wpływu wysiłku fizycznego na układ hormonalny. Laboratoryjne metody wykrywania środków i metod dopingowych w sporcie. Wpływ wysiłku na układ immunologiczny.

            Zalecana literatura:

  1. Dembińska-Kieć ., Skalski J. Urban&Partner, Wrocław 2005.
  2. Maugham R., Gleeson M., Grenhaff L., Biochemistry of Exercise and Training. Oxford Univ. Press 1997.
  3. Hübner-Woźniak E., Ocena wysiłku fizycznego oraz monitorowanie treningu sportowego metodami biochemicznymi. Studia i Monografie nr 110. AWF, Wrocław 2006.
  4. Murray R.K. i wsp., Biochemia Harpera. PZWL, Warszawa 2001, 2004.
  5. Angielski S., Jakubowski Z., Biochemia kliniczna. Perseusz, Gdańsk 1996.
  6. Tipton Ch., Advanced Exercise Physiology. M editor. Lippincott Williams&Wilkins 2006.

 

                            NOWE W BIOLOGII

                            Katedra Podstaw Fizjoterapii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krzysztof A. Sobiech

Język wykładowy: polski                              

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: II                Status przedmiotu: fakultatywny

Rok V, semestr 10                Studia jednolite magisterskie

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA oraz TURYSTYKA AKTYWNA

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Małgorzata Socha

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

1

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie studentów z osiągnięciami naukowymi współczesnej biologii; przedstawienie najnowszym metod badawczych, teorii i odkryć naukowych z zakresu tej dziedziny; poznanie znaczenia najważniejszych odkryć biologicznych.

            Program: jak działają ludzkie geny; dlaczego geny są samolubne; czy istnieją ludzkie klony (bliźnięta, klonowanie, organizmy transgeniczne); nowe odkrycia w biologii, diagnostyce oraz leczeniu chorób nowotworowych, komórki macierzyste – czym są i do czego mogą służyć; czy musimy się zestarzeć? (mechanizm procesu starzenia), najważniejsze Noble w biologii; choroby prionowe; czy można zrozumieć ludzki mózg; myszy i ludzie – różne aspekty prowadzenia badań na zwierzętach; ewolucja choroby; tajemnice chromosomów płci; dlaczego wirusy są zjadliwe (wirusy: HIF, grypy, WZW C, Ebola); jak komórki popełniają samobójstwo; jak układ immunologiczny poznaje sam siebie; podstawy chorób alergicznych.

            Zalecana literatura:

  1. Literatura naukowa – wybrane artykuły.
  2. Literatura popularnonaukowa (czasopisma: Kosmos, Świat Nauki, Wiedza i Życie).

 

                            ODNOWA BIOLOGICZNA

                            Katedra Kultury Fizycznej Osób Niepełnosprawnych

                                   Kierownik: dr hab. Eugeniusz Bolach, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: II                Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA oraz TURYSTYKA AKTYWNA

Prowadzący: dr hab. Jan Szczegielniak, prof. nadzw., dr Ryszard Pawelec, dr Edyta Szczuka, dr Maciej Kochański, dr Teatyna Prystupa

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: zaznajomienie studentów z problematyką odnowy biologicznej w procesie szkolenia sportowego. Wskazanie metod i środków stosowanych w procesie optymalizacji wypoczynku zawodnika oraz zdobycie przez nich umiejętności praktycznych koniecznych do programowania, organizacji i realizacji odnowy biologicznej.

            Program: wykłady – definicje i zadania odnowy biologicznej, stosowane środki i metody, zasady postępowania restytucyjnego, czynniki fizykalne w wspomaganiu wypoczynku i treningu, problematyka przeciążeń i przetrenowania, programowanie postępowania odnawiającego w procesie treningowym. Ćwiczenia – praktyczne zapoznanie studentów z najczęściej stosowanymi środkami odnowy biologicznej – masażem sportowym, zabiegami w środowisku wodnym, sauną, krioterapią oraz wybranymi zabiegami z zakresu fizykoterapii.

            Zalecana literatura:

  1. Dobrzański T., Medycyna wychowania fizycznego i sportu. Sport i Turystyka, Warszawa 1989.
  2. Gieremek K., Dec L., Zmęczenie i regeneracja sił. Odnowa biologiczna. HasMed, Katowice 2000.
  3. Kasperczyk T., Fenczyn J., Podręcznik odnowy psychosomatycznej. PZWL, Warszawa 1996.
  4. Magiera L., Walaszek R., Masaż sportowy z elementami odnowy biologicznej. Biosport, Kraków 2003.
  5. Podgórski T., Masaż w rehabilitacji i sporcie. AWF, Warszawa 1992.

 

                            OGRANICZENIA ZDROWOTNE W TURYSTYCE I REKREACJI

                            Katedra Biostruktury

                                   Kierownik: prof. dr hab. Zofia Ignasiak

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: pozytywna ocena z przedmiotu Anatomia człowieka, pozytywna ocena z przedmiotu Fizjologia człowieka (lub równoległe uczestnictwo w zajęciach z Fizjologii człowieka)                                                                                                    Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. n. med. Marek Mędraś, dr n. med. Katarzyna Żukowska-Kowalska, dr n. med. Paweł Józków, dr n. med. Katarzyna Dunajska

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

1

        

         Efekty kształcenia: uzyskanie wiedzy na temat sposobu stosowania obciążeń wysiłkowych i postępowania w przypadku dzieci i dorosłych przewlekle chorych. Poznanie roli turystyki i rekreacji w modyfikacji przebiegu wybranych jednostek chorobowych. Umiejętność planowania i dostosowania zajęć z Turystyki i Rekreacji dla osób z przewlekłymi schorzeniami.

            Program: obejmuje informacje na temat istoty wybranych schorzeń (etiologia, patofizjologia, symptomatologia) przewlekłych oraz kalectw dla odpowiedniego doboru form turystyki i rekreacji.

            Zalecana literatura:

  1. Czernik J., Chirurgia dziecięca. PZWL 2006.
  2. Dworkin P.H., Pediatria. Urban&Parner.
  3. Goodman R., Psychiatria dzieci i młodzieży. Urban&Partner.
  4. Górnicki B., Pediatria. PZWL.
  5. Herold G., Medycyna wewnętrzna. PZWL, Urban&Partner.
  6. Kokot F., Choroby wewnętrzne, t. I i II. PZWL.
  7. Kubicka K., Kawalec W., Kardiologia dziecięca. PZWL 2005.
  8. Weiman E., Horneff G., Endokrynologiczne i immunologiczne problemy w pediatrii. PZWL 2005.

 

                            PIERWSZA POMOC PRZEDMEDYCZNA

                            Katedra Biostruktury

                                   Kierownik: prof. dr hab. Zofia Ignasiak

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. n. med. Marek Mędraś, dr n. med. Katarzyna Żukowska-Kowalska, dr n. med. Paweł Józków

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

1

        

         Efekty kształcenia: zdobycie umiejętności udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej w przypadku powszechnie występujących ostrych schorzeń urazowych i nie urazowych. Uzyskanie wiedzy na temat etiologii, patofizjologii i symptomatologii wybranych stanów chorobowych.

            Program: symptomatologia i zasady postępowania, w ramach pierwszej pomocy przedlekarskiej, w przypadku nagłych schorzeń urazowych i nie urazowych. Zagadnienia związane ze specyfiką pracy zawodowej absolwentów.  Medycyna w podróży, stan zdrowia a podróże. Wpływ czynników środowiskowych na organizm. Choroba lokomocyjna, przeloty samolotem, choroba wysokościowa, zanieczyszczenie powietrza, nurkowanie. Choroby tropikalne. Ukąszenia, użądlenia. Szczepienia ochronne. Ubezpieczenie medyczne w podróży. Apteczka podróżna.

            Zalecana literatura:

  1. Jakubaszko  J. ( red.), Ratownik medyczny. Urban7& Partner, Wrocław 2003.
  2. Żukowska-Kowalska K., Józków P., Mędraś M., Medyczne aspekty turystyki i rekreacji
  3. Kokot F., Ostre stany zagrożenia życia w medycynie wewnętrznej. PZWL, Warszawa 2005.
  4. Jakubaszko J., ABC Resuscytacji. Górnicki 2005.
  5. Strange G.R., Medycyna ratunkowa wieku dziecięcego. Urban&Partner, Wrocław 2005.
  6. Kamiński B., Jakubaszko J., ABC postępowania w urazach.

 

                            PODSTAWY ANATOMII NARZĄDÓW WEWNĘTRZNYCH

                            Katedra Biostruktury

                                   Kierownik: prof. dr hab. Zofia Ignasiak

Język wykładowy: polski                                                      

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne:                                                           Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Zofia Ignasiak, dr Kamila Czajka, dr Jarosław Domaradzki, dr Jarosław Fugiel, dr Katarzyna Kochan-Jacheć, dr Paweł Posłuszny, dr Grzegorz Żurek, mgr Jakub Pokrywka, mgr Katarzyna Prasał

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: celem kształcenia jest zapoznanie studenta z budową i funkcją ludzkiego ciała, w szczególności narządów wewnętrznych. Przedmiot ma także teoretycznie przygotować słuchaczy do realizowania innych przedmiotów podstawowych (np. fizjologii, biomechaniki, etc.).

            Program: opis budowy i funkcji narządów wewnętrznych.

            Zalecana literatura:

  1. Ignasiak Z., Anatomia układu ruchu. Elsevier 2006.
  2. Ignasiak Z., Anatomia narządów wewnętrznych i układu nerwowego. Elsevier 2006.
  3. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, t. I-V. PZWL, Warszawa 1998-2002.
  4. Gołąb B., Anatomia czynnościowa ośrodkowego układu nerwowego. PZWL, Warszawa 2004.
  5. Marciniak T., Anatomia prawidłowa człowieka, t. I-III. Wrocław 1991.
  6. Marecki B., Anatomia funkcjonalna. AWF, Poznań 1996.
  7. Sokołowska-Pituchowa J., Anatomia człowieka. PZWL, Warszawa 2000.
  8. Woźniak W., Anatomia człowieka. Urban&Partner, Wrocław 2001.

            Atlasy

  1. Grant J.C.B., Atlas anatomii. Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2001.
  2. Leonhardt H., Later W., Kahle W., Podręczny atlas anatomii człowieka, t. I-III. Wydawnictwo Medyczne Słowiński Verlag, Brema 1998.
  3. Nettem F., Atlas anatomii człowieka. Urban&Partner, Wrocław 2002.
  4. Sinielnikow R.D., Atlas anatomii człowieka, t. I-III, 1989.
  5. Sobota J., Atlas anatomii człowieka, t. I-II. Urban&Partner, Wrocław 2001.
  6. Stelmasiak W., Atlas anatomii człowieka, t. I-III. Warszawa

 

                            PODSTAWY FIZJOLOGII I BIOCHEMII

                            Katedra Fizjologii i Biochemii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Marek Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Marek Zatoń, dr Eugenia Murawska-Ciałowicz, dr Iwona Wierzbicka-Damska, dr Bartosz Ochmann, dr Agnieszka Jastrzębska, dr Ewa Bakońska-Pacoń, dr Jacek Borkowski, mgr inż. Joanna Kosendiak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: znajomość funkcji podstawowych substratów energetycznych, regulacja przemiany materii i środowiska fizyko-chemicznego. Umiejętność opisu funkcji narządów i układów, pomiaru podstawowych parametrów fizjologicznych i ich interpretacji. Przystosowywanie się ustroju do zmieniających się warunków środowiska. Homeostaza organizmu i mechanizmy jej zachowania. Pomiar ciśnienia, tętna, spirometria, ustawianie rejestratorów fizjologicznych i programów rejestrujących funkcje, swobodna interpretacja wyników pomiarów fizjologicznych i biochemicznych.

            Program: nerwowe podstawy uczenia się czynności motorycznych. Podstawy regulacji czynności układu krążenia, oddychania wewnątrzwydzielniczego i trawiennego. Homeostaza i równowaga kwasowo-zasadowa. Równowaga wodno-elektrolitowa. Integracja metabolizmu. Energetyka przemian metabolicznych. Pobudliwość i homeostaza, odruchy, serce i układ krążenia, krew, aminokwasy i ich metabolizm, białka, enzymy organizmu ludzkiego, cukrowce (węglowodany), lipidy (tłuszczowce), nukleotydy i związki wysokoenergetyczne, skurcz mięśniowy, hormony.

            Zalecana literatura:

  1. Bullock J., Boyle J., Wang M., Fizjologia. Urban&Partner, Wrocław 2007.
  2. Hames W., Krótkie wykłady z biochemii. PWN, Warszawa 2007.
  3. Konturek S., Fizjologia człowieka. Urban&Partner, Wrocław 2007.
  4. McLaughin D., Stamford J., White D., Fizjologia człowieka. Krótkie wykłady. PWN, Warszawa 2008.
  5. Murray K.L., Biochemia Harpera. PZWL, Warszawa 2005.

 

                            PODSTAWY FUNKCJONOWANIA ORGANIZMU CZŁOWIEKA

                            Katedra Fizjologii i Biochemii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Marek Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Marek Zatoń, dr Eugenia Murawska-Ciałowicz, dr Iwona Wierzbicka-Damska, dr Bartosz Ochmann, dr Agnieszka Jastrzębska, dr Jacek Borkowski, dr Ewa Bakońska-Pacoń, mgr inż. Joanna Kosendiak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: znajomość podstawowych praw biochemicznych rządzących funkcjami tkanek, narządów i organizmu. Umiejętność opisu funkcji narządów i układów, pomiaru podstawowych parametrów fizjologicznych i ich interpretacja. Umiejętność pomiaru wybranych parametrów biochemicznych ogólnie dostępnymi metodami (La, mocznik, białka). Rejestracja i interpretacja podstawowych funkcji życiowych organizmu (ciśnienie tętnicze, tętno, wskaźniki oddechowe itp.).

            Program: funkcje ośrodkowego układu nerwowego. Homeostaza ustrojowa w obrazie funkcji układu krążenia, oddychania, ruchu, wewnątrzwydzielniczego i równowagi kwasowo-zasadowej. Gospodarka wodno-elektrolitowa. Regulacja metabolizmu. Cytofizjologia komórki. Homeostaza kwasowo-zasadowa organizmu. Białka, enzymy organizmu ludzkiego. Cukry i ich rola jako substratu energetycznego w organizmie człowieka. Lipidy i ich rola energetyczna i budulcowa. Nukleotydy i związki wysokoenergetyczne. Pobudliwość i pobudzenie. Odruchy. Fizjologia układu nerwowego i narządów zmysłów. Układ krążenia i krew. Serce. Układ oddechowy i przemiana materii.

            Zalecana literatura:

  1. Bullock J., Boyle J., Wang M., Fizjologia. Urban&Partner, Wrocław 2007.
  2. Hames W., Krótkie wykłady z biochemii. PWN, Warszawa 2007.
  3. Konturek S., Fizjologia człowieka. Urban&Partner, Wrocław 2007.
  4. McLaughin D., Stamford J., White D., Fizjologia człowieka. Krótkie wykłady. PWN, Warszawa 2008.
  5. Murray K.L., Biochemia Harpera. PZWL, Warszawa 2005.

 

                            STYL ŻYCIA A ZDROWIE

                            Katedra Fizjologii i Biochemii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Marek Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Eugenia Murawska-Ciałowicz

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

1

 

         Efekty kształcenia: podniesienie wiedzy na temat stanu zdrowia Polaków poprzez analizę danych epidemiologicznych dotyczących chorób zależnych od stylu życia. Wiedza na temat czynników sprzyjających rozwojowi chorób cywilizacyjnych. Wykształcenie potrzeby prozdrowotnych zachowań chroniących przed ich rozwojem. Znajomość zagadnień kształtujących zdrowy styl życia. Zachowania antyzdrowotne i konsekwencje chorobowe. Znajomość skutków zdrowotnych palenia tytoniu i innych uzależnień. Znajomość zagadnień dotyczących zdrowych zaleceń dietetycznych z umiejętnością zaproponowania zbilansowanego jadłospisu zależnie od wieku, płci, upodobań kulinarnych, poziomu aktywności fizycznej i stanu zdrowia. Znajomość zagadnień dotyczących epidemiologii chorób układu krążenia. Wiedza dotycząca epidemiologii nowotworów dietozależnych.

            Program: zdrowie jako wartość. Stan zdrowia społeczeństwa polskiego na tle UE. Analiza zagadnień dotyczących zdrowia. Pola zdrowia. Styl życia jako zespół zachowań pro- i antyzdrowotnych. Choroby cywilizacyjne, ich charakterystyka i epidemiologia ze szczególnym uwzględnieniem otyłości, chorób układu krążenia, alergii i nowotworów. Fizjologiczny mechanizm łaknienia i sytości. Zasady zdrowego odżywiania – charakterystyka wybranych składników. Indeks glikemiczny. Błonnik. Substancje obce w żywności jako czynniki sprzyjające powstawaniu alergii.

            Zalecana literatura:

  1. Ostrowska A., Styl życia a zdrowie. FFiS PAN, Warszawa 1999.
  2. Kuczek G., ABC zdrowego stylu życia. Fundacja Źródła Życia, 2007.
  3. Hryniewiecki L. (red.), Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywieniu. PWN, Warszawa 2006.
  4. Gawęcki J., Mosso-Pietraszewska T. (red.), Kompendium wiedzy o żywności, żywieniu i zdrowiu. PWN, Warszawa 2006.
  5. Murawska-Ciałowicz E., Zatoń M., Znaczenie aktywności ruchowej dla zdrowia. AWF, Wrocław 2005.

 

1.9. Prezentacja przedmiotów humanistycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym

 

 

                            EDUKACJA DO CZASU WOLNEGO

                            Katedra Turystyki

                                   Kierownik: dr hab. Edyta Jakubowicz, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: doc. dr Sylwia Toczek-Werner

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: w zakresie wiedzy – znajomość edukacji czasu wolnego, formułowania celów ogólnych i operacyjnych edukacji czasu wolnego, rozumienie zasad i warunków efektywnej działalności w tym zakresie. W zakresie umiejętności – doboru narzędzi rozpoznawania, tworzenia, kształtowania i przewidywania sytuacji edukacyjnych związanych z czasem wolnym.

            Program: rozumienie pojęcia „edukacja czasu wolnego”. Edukacja czasu wolnego jako koncepcja wychowawcza i jako dziedzina doskonalenia określonych kwalifikacji człowieka. Czas wolny jako sytuacja edukacyjna; mechanizmy oddziaływania i funkcje czasu wolnego. Czas wolny a warunki osobnicze i środowiskowe. Czynniki wpływające na kształtowanie się potrzeb jednostkowych i zbiorowych czasu wolnego. Osobnicze i populacyjne zróżnicowanie uczestnictwa w czasie wolnym. Miejsce i kształtowanie się potrzeb związanych z kulturą fizyczną w cyklu życia człowieka. Diagnoza związków pomiędzy czasem wolnym a jakością życia. Styl życia a czas wolny: styl organizowania i przeżywania czasu wolnego przez jednostkę. Aspekty psychologiczne wyznaczające wzajemne zależności między jednostką a jej czasem wolnym: postawy, motywy i motywacje oraz ich znaczenie w edukacji czasu wolnego. Udział środowiska społecznego i jego składników w edukacji czasu wolnego. Instytucje edukacji czasu wolnego. Rola środowiska rodzinnego w edukacji czasu wolnego. Rola środowiska szkolnego. Zadania edukacyjne środowisk lokalnych w zakresie czasu wolnego. Edukacyjna funkcja  mediów. System oddziaływań edukacyjnych w zakresie czasu wolnego – koncepcja teoretyczna, kierunki i możliwości zastosowania rozwiązań praktycznych. „Narzędzia” edukacji czasu wolnego.

            Zalecana literatura:

  1. Bombol M., Ekonomiczny wymiar czasu wolnego. Warszawa 2005.
  2. Murynowicz-Hetka E. (red.), Pedagogika społeczna. Warszawa 2007.
  3. Pięta J., Pedagogika czasu wolnego. Warszawa 2004.
  4. Tauber R.D., Siwiński W., Pedagogika czasu wolnego. Zarys wykładu. WSHiG, Poznań 2002.

 

                            EDUKACJA ZDROWOTNA

                            Katedra Dydaktyki Wychowania Fizycznego

                                   Kierownik: prof. dr hab. Tadeusz Koszczyc

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Andrzej Pawłucki, doc. dr Marek Lewandowski

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: teoretyczne i praktyczne przygotowanie studentów do realizacji edukacji zdrowotnej w szkole. Rozumienie związków wychowania fizycznego z edukacją zdrowotną. Umiejętność stosowania w pracy dydaktyczno-wychowawczej podstawowych metod, form i środków edukacji zdrowotnej. Umiejętność oceny pozytywnych mierników zdrowia.

            Program: pojęcie zdrowia w kontekście filozoficznym, religijnym, kulturowym i społecznym. Biomedyczny model zdrowia i choroby – zalety i ograniczenia. Holistyczno-systemowa koncepcja zdrowia. Pozytywne mierniki zdrowia. Zasadnicze zachowania zdrowotne. Cele, zdania i funkcje edukacji zdrowotnej na różnych szczeblach edukacji. Podstawowe metody, formy i środki edukacji zdrowotnej.

            Zalecana literatura:

  1. Demel M., Pedagogika zdrowia. WSiP, Warszawa 1980.
  2. Kirschner H., Pojęcie zdrowia i jego ocena. [w:] Z. Jethon, A. Grzybowski (red.) Medycyna zapobiegawcza i środowiskowa. PZWL, Warszawa 2000.
  3. Krawański A., Ciało i zdrowie człowieka w nowoczesnym systemie wychowania fizycznego. AWF, Poznań 2003.
  4. Kuński H., Promowanie zdrowia. Podręcznik dla studentów wychowania fizycznego i zdrowotnego. Uniwersytet Łódzki, Łódź 2000.
  5. Sygit M., Wychowanie zdrowotne. Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 1997.
  6. Grębowski R., Zachowania zdrowotne w teorii i praktyce promocji zdrowia. Mierniki zachowań zdrowotnych. Ignis. Warszawa 2000.

 

                            ELEMENTY ANTROPOLOGII KULTUROWEJ

                            Katedra Motoryczności Sportowca

                                   Kierownik: prof. dr hab. Jan Chmura

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Justyna Andrzejewska, dr Jadwiga Pietraszewska

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: wprowadzenie w problematykę antropologii kulturowej. Przegląd podstawowych zagadnień z zakresu nauk społecznych i biologii ewolucyjnej. Zaznajomienie ze specyfiką procesu zmienności ewolucyjnej człowieka i roli jaką odgrywa w nim kultura. Umiejętność dokonywania analizy współczesnych problemów socjobiologicznych.

            Program: wykłady – dobór naturalny. Dobór płciowy. Ewolucja populacji. Kierunkowość zmian ewolucyjnych. Neodarwinizm. Ewolucja człowieka. Biologia i nauki społeczne – łączenie paradygmatów. Ewolucja mózgu, inteligencji i świadomości. Ewolucja systemu informacji. Narodziny mowy. Ewolucja zróżnicowania kulturowego. Kultura jako przekaz pozagenetyczny i jej wpływ na rozwój populacji ludzkiej. Sztuka prehistoryczna. Ćwiczenia – lokomotoryczne etapy w ewolucji człowieka. Morfologiczne wymogi łowiectwa. Rozwój chwytu precyzyjnego i siłowego ludzkiej ręki. Adaptacja do środowiska naturalnego. Skutki społeczne łowiectwa zespołowego. Geneza ludzkich zachowań seksualnych i sposobu kojarzeń. Formy pokrewieństwa, małżeństwa i rodziny. Struktury społeczne związane z pokrewieństwem. Industrializacja i nowożytne tendencje przemian. Urbanizacja i jej konsekwencje biologiczne. Antropologiczna klasyfikacja zmienności człowieka.

            Zalecana literatura:

  1. Carrithers M., Dlaczego ludzie mają kultury. PIW, Warszawa 1994.
  2. Malinowski B., Wierzenia pierwotne i formy ustroju społecznego: pogląd na genezę religii ze szczególnym uwzględnieniem totemizmu. O zasadzie ekonomii myślenia. PWN, Warszawa 1984.
  3. Nowicka E., Świat człowieka – świat kultury. PWN, Warszawa 2006.
  4. Stein P.L., Rowe B.M., Physical Anthropology. Mc Graw Hill College, Div., 2003.

 

                            FILOZOFIA I ETYKA SPORTU

                            Katedra Podstaw Fizjoterapii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krzysztof A. Sobiech

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Tomasz Michaluk

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: ocena sportu i wydarzeń sportowych przez pryzmat wartości humanistycznych (kultury, etyki, filozofii). Dekodowanie i ocena wydarzeń sportowych ze względu na wartości transferowane w obszarze kultury. Postrzeganie sportu jako realizacji wartości humanistycznych. Znaczenia wartości etycznych w „zawodzie” sportowca.

            Program: wprowadzenie w podstawowe koncepcje filozofii i etyki wykorzystywane w badaniach nad sportem. Umiejscowienie problematyki sportowej w obszarze badań filozoficznych. Ontologia i epistemologia sportu. Etyka sportu. Zasada fair play. Sport jako integralna część kultury. Semiotyka sportu. Fenomen popularności poszczególnych dyscyplin sportowych. Uczestnicy wydarzeń sportowych. Kibice i hedoniści.

            Zalecana literatura:

  1. Kosiewicz J., Filozoficzne aspekty kultury fizycznej i sportu. BK, Warszawa 2005.
  2. Kowalczyk S., Elementy filozofii i teologii sportu. KUL, Lublin 2002.
  3. Lis J., Olszański T., Czysta gra. SiT, Warszawa 1984.
  4. Żukowska Z. (red.), Fair play. Sport. Edukacja, t. IV. PTNKF, Warszawa 1996.
  5. Materiały własne udostępnione przez prowadzącego.

 

                            KOMUNIKACJA SPOŁECZNA

                            Katedra Komunikacji i Zarządzania w Sporcie

                                   Kierownik: prof. dr hab. Gabriel Łasiński

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Katarzyna Gajek

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: wiedza o systemach, typach i poziomach komunikowania społecznego. Wiedza na temat czynników wpływających na efektywność procesów komunikacji. Znajomość werbalnych i pozawerbalnych technik wpływu społecznego. Umiejętność rozpoznawania i zdiagnozowania błędów w różnych typach komunikacji społecznej.

            Program: przekazanie najnowszej wiedzy z dziedziny komunikacji społecznej – komunikacji interpersonalnej, współczesnych technologii informacyjnych oraz prowadzenia różnego rodzaju prezentacji. Wskazanie na istotność procesów komunikowania w życiu społecznym oraz realizacji indywidualnych, zespołowych i grupowych potrzeb i celów. Położenie nacisku na zrozumienie mechanizmów wpływu społecznego.

            Zalecana literatura:

  1. Aronson E., Człowiek – istota społeczna. PWN, Warszawa 1999.
  2. Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2001.
  3. Dobek-Ostrowska B., Podstawy komunikowania społecznego. Astrum, Wrocław.
  4. Łasiński G., Sztuka prezentacji. eMPI2, Poznań 2000.
  5. Dobek-Ostrowska B. (red.), Nauka o komunikowaniu. Podstawowe orientacje teoretyczne. Uniwersytet Wrocławski, Wrocław 2001.
  6. Mattelart A. i M., Teorie komunikacji. Krótkie wprowadzenie. PWN, Warszawa-Kraków 2001.

 

                            LITERATURA JAKO MEDIUM WARTOŚCI

                            Katedra Podstaw Fizjoterapii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krzysztof A. Sobiech

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Katarzyna Salamon-Krakowska

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: po zakończeniu zajęć uczestnik powinien wykazać się umiejętnością konfrontacji różnych tekstów kultury (dzieł literackich, traktatów filozoficznych, tekstów publicystycznych) ze względu na podejmowaną przez nie problematykę moralną. Do zamierzonych efektów kształcenia należą również – umiejętność doboru argumentów w dyskusjach dotyczących kwestii etycznych oraz zdolność do merytorycznej obrony własnego stanowiska, wzrost świadomości odnośnie etycznego wymiaru rzeczywistości.

            Program: jest zorientowany na rozbudzenie a także rozwijanie postawy refleksyjnej wobec rzeczywistości u uczestników zajęć. Szczególny przedmiot zainteresowań będą stanowiły zagadnienia etyczne, podstawowym materiałem egzemplifikacyjnym będą fragmenty dzieł literackich, stanowiące punkt wyjścia do analizy i dyskusji o rzeczywistości pozaliterackiej.

            Zalecana literatura:

  1. Camus A., Dwa eseje. Mit Syzyfa. Artysta i jego epoka. Krąg, Warszawa 1991.
  2. Cumus A., Obcy. Upadek. Krąg, Warszawa 1991.
  3. Sartre J.P., Mur. [w:] J.P. Sartre (red.) Intymność i inne opowiadania. Łódź 1992.
  4. Ingarden R., Książeczka o człowieku. Kraków 1987.
  5. Kosiński J., Wystarczy być. Kraków 1990.
  6. Kundera M., Śmieszne miłości. Warszawa 1990.

 

                            NEGOCJACJE

                            Katedra Komunikacji i Zarządzania w Sporcie

                                   Kierownik: prof. dr hab. Gabriel Łasiński

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: mgr Piotr Głowicki

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: przekazanie wiedzy w zakresie technik i stylów prowadzenia negocjacji, obierania własnej strategii negocjacyjnej, diagnozowanie sytuacji negocjacyjnej i partnerów negocjacji. Przedmiot ma również za zadanie uwrażliwić studentów na praktyki manipulacyjne w życiu codziennym i zawodowym.

            Program: w zakres tematyczny przedmiotu wchodzą takie podstawowe zagadnienia, jak – asertywność w negocjacjach, identyfikacja i radzenie sobie z konfliktami, strategie negocjacyjne, style negocjacyjne, techniki negocjacyjne, uwarunkowania osobowościowe w procesie negocjacji, budowanie pozytywnego wizerunku negocjatora.

            Zalecana literatura:

  1. Fisher R., Ury W., Patron B., Dochodząc do TAK. Negocjowanie bez poddawania się. PWE, Warszawa 1998.
  2. Nęcki Z., Negocjacje w biznesie. Antykwa, Kraków-Kluczbork 2000.
  3. Błaut R., Skuteczne negocjacje. C/M, Warszawa 1994.
  4. Dąbrowski P.J., Praktyczna teoria negocjacji. Sorbog sp. z o.o., Warszawa 1991.
  5. Hogan K., Psychologia perswazji. Strategie i techniki wywierania wpływu na ludzi. Jacek Santorski@CO, Warszawa.

 

                            PROPEDEUTYKA OLIMPIZMU

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr inż. Jan Kosendiak, mgr Renata Mauer-Różańska

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: student zna – założenia, historię i obecną sytuację w Ruchu Olimpijskim, osiągnięcia sportowe polskich Olimpijczyków; potrafi propagować pozytywne wartości wynikające z Olimpizmu.

            Program: powstanie i rozwój idei olimpijskiej w Świecie i w Polsce. Podstawowe pojęcia – olimpiada, igrzyska olimpijskie, olimpijczyk. Udział Polaków w Ruchu Olimpijskim. Idea Olimpijska w trakcie II Wojny Światowej – Igrzyska Olimpijskie w obozach hitlerowskich. Olimpijskie konkursy sztuki – udział polskich artystów w Igrzyskach Olimpijskich. Najwybitniejsi Olimpijczycy z terenu Dolnego Śląska. Najwybitniejsi polscy dziennikarze sportowi, ich udział w Igrzyskach Olimpijskich. Zaliczenie przedmiotu.

            Zalecana literatura:

  1. Lipoński W., Sport – literatura – sztuka. Warszawa 1974.
  2. Lipiec J., Filozofia olimpizmu. Warszawa 1999.
  3. Najlepsi z najlepszych. Polsci złoci medaliści olimpijscy. Warszawa 2001.
  4. Porada Z., Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1924-2006. Warszawa 2007.
  5. Schwarzem Z., Dolnośląscy olimpijczycy. Wrocław 2000.
  6. Tuszyński B., Polscy olimpijczycy XX wieku – 1924-2002. Warszawa 2004.

 

                            PROPEDEUTYKA TEORII WYCHOWANIA FIZYCZNEGO

                            Katedra Dydaktyki Wychowania Fizycznego

                                   Kierownik: prof. dr hab. Tadeusz Koszczyc

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Andrzej Pawłucki

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

Efekty kształcenia: wprowadzenie studenta w świat zjawisk i pojęć związanych z kulturą fizyczną oraz uświadomienie jej znaczenia w życiu współczesnego człowieka; ukształtowanie u studenta poglądów na istotę i cele wychowania fizycznego; ukazanie miejsca i funkcji wychowania fizycznego w programie powszechnej edukacji i systemie kultury fizycznej. Student będzie umiał uzasadnić miejsce wychowania fizycznego w edukacji człowieka i będzie potrafił prawidłowo interpretować cele i zadania szkolnego wychowania fizycznego. Umiejętność znalezienia: zarządzeń, ustaw, programów i celów odnoszących się do wychowania fizycznego i kultury fizycznej.

Program: wykłady – kultura fizyczna – jej treści, geneza, zakres i kryteria oceny. Wychowanie fizyczne jako podstawa systemu kultury fizycznej i integralna strona procesu edukacji (wychowania) człowieka. Rola i zadania nauczyciela wychowania fizycznego w systemie powszechnej edukacji. Ćwiczenia – propedeutyka wychowania fizycznego jako przedmiot wprowadzający w problematykę studiów. Co koniecznie trzeba wiedzieć o wychowaniu fizycznym? Kultura fizyczna drogą do długowieczności i zdrowia. Reforma systemu edukacji a zmiany w szkolnym wychowaniu fizycznym. Reforma systemu edukacji – rejestr problemów i sporów do rozstrzygnięcia w zakresie edukacji fizycznej.

            Zalecana literatura:

  1. Grabowski H., Teoria fizycznej edukacji. WSiP, Kraków 1997.
  2. Osiński W., Zarys teorii wychowania fizycznego. AWF, Poznań 1996.
  3. Pawłucki A., Pedagogika wartości ciała. AWF, Gdańsk 1996.
  4. Grabowski H., Co koniecznie trzeba wiedzieć o wychowaniu fizycznym. Impuls, Kraków 2000.

 

                            PSYCHOMOTORYCZNE WSPOMAGANIE ROZWOJU DZIECKA

                            Katedra Humanistycznych Podstaw Kultury Fizycznej

                                   Kierownik: dr hab. Edward Wlazło, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Agata Nowak, mgr Jolanta Gnitecka

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: dostarczenie studentom wiedzy z zakresu podstawowych pojęć i klasyfikacji zaburzeń psychomotorycznego rozwoju dziecka, złożoności mechanizmów powstawania tych zaburzeń oraz form ruchowego usprawniania i stymulacji rozwoju małego dziecka.

            Program: w ramach przedmiotu realizowany będzie program obejmujący zagadnienia wprowadzające z zakresu wiedzy o rozwoju i zaburzeniach psychomotorycznych dzieci. Zajęcia obejmują treści związane z analizą podstawowych zaburzeń psychomotorycznych tj. zespołu hiperkinetycznego, dysleksji, zaburzeń integracji sensoryczno-motorycznej, deficytów koncentracji uwagi oraz minimalnych zaburzeń mózgowych. W ramach przedmiotu przedstawione zostaną główne założenia wybranych koncepcji psychomotorycznego diagnozowania tych zaburzeń (test MOT 4-6, kwestionariusz sensomotoryczny) oraz założenia metod psychomotorycznego usprawniania dzieci z minimalnymi zaburzeniami rozwojowymi (terapii SI, metody psychomotorycznego wspomagania rozwoju dziecka, metody W. Sherborne, metody kinezjologii edukacyjnej).

            Zalecana literatura:

  1. Bos K., Handbuch Motorische Tests Hogrefe. Bern, Toronto, Seattle 2001.
  2. Cytowska B., Dziecko z zaburzeniami w rozwoju – konteksty diagnostyczne i terapeutyczne. Impuls, Poznań 2006.
  3. Cytowska B., Wilczura B., Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju małego dziecka. Impuls, Poznań 2006.
  4. Lig F., Ames L.B., Baker S.M., Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat. GWP, Gdańsk 1994.
  5. Maas V., Uczenie się przez zmysły – wprowadzenie do teorii integracji sensorycznej. WSiP, Warszawa 2005.
  6. Sherborne W.R., Ruch rozwijający dla dzieci. PWN, Warszawa 2003.

 

                            SPORT W PROPAGANDZIE

                            Katedra Humanistycznych Podstaw Kultury Fizycznej

                                   Kierownik: dr hab. Edward Wlazło, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: mgr Bogumiła Zarych

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: student po zakończeniu kursu zna kilka podstawowych teorii definiujących zjawisko propagandy, definicje sportu i widowiska sportowego. Na tej podstawie umie opisać rolę sportu w działaniach propagandowych.

            Program: rola sportu w propagandzie (opis zjawiska w świetle najnowszych teorii naukowych, próba wypracowania własnej definicji propagandy). Analiza wybranych zagadnień (np. wykorzystanie wielkich widowisk sportowych dla promocji ideologii, promowanie postaw patriotycznych i prospołecznych w oparciu o autorytet mistrzów sportowych, budowanie nowej obrzędowości państwowej w systemach totalitarnych).

            Zalecana literatura:

  1. Ordyłowski M., Szkice z dziejów kultury fizycznej. WSP, Zielona Góra 2005.
  2. Ferenc J., Sport w służbie polityki. Warszawa 2008.
  3. Kott S., Kuli M., Lindenberger T. (red.), Socjalizm w życiu powszednim. Warszawa 2006.
  4. Arendt H., Korzenie totalitaryzmu. Warszawa 1993.
  5. Osęka P., Rytuały stalinizmu. Oficjalne święta i uroczystości rocznicowe w Polsce 1944-1956. Warszawa 2007.
  6. Dobek-Ostrowska B., Fras J., Ociepka B., Teoria i praktyka propagandy. Wrocław 1999.

 

                            STRATEGIA PREZENTACJI –

                            PRAKTYKA WYSTĄPIEŃ PUBLICZNYCH

                            Katedra Komunikacji i Zarządzania w Sporcie

                                   Kierownik: prof. dr hab. Gabriel Łasiński

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Katarzyna Gajek

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: wyposażenie studentów w wiedzę pozwalającą im na podniesienie umiejętności efektywnego komunikowania się w różnych formach działalności. Zajęcia pomogą również w ocenie własnych predyspozycji komunikacyjnych. W trakcie zajęć poruszane będą również zagadnienia metodyki organizacji prezentacji, zastosowania współczesnych mediów prezentacyjnych.

            Program: proces komunikowania się – istota, formy, rodzaje wystąpień publicznych. Analiza osobowości według systemu DISG. Umiejętności interpersonalne (społeczne) prezentera. Retoryka w wystąpieniach publicznych. Współczesna technologia informacyjna wspomagająca prezentacje. Organizacja i przebieg prezentacji.

            Zalecana literatura:

  1. Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2001.
  2. Gronbeck B.E., German K., Ehninger D., Monroe A.H., Zasady komunikacji werbalnej. Zysk i S-ka, Poznań 2001.
  3. Łasiński G., Sztuka prezentacji. eMPI2, Poznań 2000.
  4. Hogan K., Psychologia perswazji. Strategie i techniki wywierania wpływu na ludzi. Jacek Santorski&CO, Warszawa.

 

                            TRENING INTERPERSONALNY I ASERTYWNOŚCI

                            Katedra Humanistycznych Podstaw Kultury Fizycznej

                                   Kierownik: dr hab. Edward Wlazło, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Aleksander Smoliński

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

Efekty kształcenia: zdobycie przez studentów wiedzy teoretycznej z zakresu komunikacji werbalnej i niewerbalnej oraz umiejętności praktycznych z zakresu asertywnych zachowań i komunikowania się.

Program: zakres psychologii społecznej. Zagadnienia komunikacji interpersonalnej, autoprezentacji. Kryteria zachowań asertywnych. Ćwiczenia praktyczne zachowań asertywnych, aktywnego spostrzegania, udzielania informacji zwrotnych i spostrzegania społecznego.

            Zalecana literatura:

  1. Berne W., W co grają ludzie. Intra Warszawa 2004.
  2. Jedliński K., Trening interpersonalny 2000.
  3. Król-Fijewska M., Jak rozwinąć skrzydła. Intra Warszawa 1999.
  4. Król-Fijewska M., Stanowczo, łagodnie, bez lęku. Intra Warszawa 2000.
  5. Leary M., Wywieranie wrażenia na innych. GWP Gdańsk 2007.

 

                            WPROWADZENIE DO TECHNIK RELAKSACYJNYCH

                            I MEDYTACYJNYCH

                            Katedra Promocji Zdrowia

                                   Kierownik: dr hab. Lesław Kulmatycki, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr hab. Lesław Kulmatycki, prof. nadzw.

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

CNPS (h)

 

 

 

 

Efekty kształcenia: zapoznanie z podstawowymi technikami relaksacyjnymi i medyta-cyjnymi w zakresie: wiedzy teoretycznej i praktycznej. Przyswojenie wiedzy na temat technik relaksacyjnych. Przyswojenie podstawowych praktycznych ćwiczeń relaksacyjnych i medyta-cyjnych. Nabycie umiejętności praktycznych w zakresie zastosowania ćwiczeń relaksacyjnych i medytacyjnych.

Program: w zakresie zagadnień teoretycznych – definicje oraz zarys historii i antropologii technik relaksacyjno-medytacyjnych. Przesłanki i nurty rozwoju technik relaksacyjnych w świecie współczesnym. Przegląd niektórych wschodnich i zachodnich systemów, metod i technik relaksacyjno-medytacyjnych. Psychospołeczne wartości relaksacji i medytacji w świetle badań naukowych. Psychologia technik relaksacyjnych w odniesieniu do introspekcji, uważności, koncentracji. W zakresie zagadnień praktycznych: 1) warunki miejsca do relaksacji i medytacji oraz zasady pracy; 2) pozycje ciała stosowane podczas ćwiczeń o charakterze relaksacyjno-medytacyjnym; 3) rola oddechu w technikach relaksacyjnych; 4) wstępne ćwiczenia uważności umysłu w ćwiczeniach medytacji; 5) rozróżnienia w odniesieniu do uważności pasywnej i aktywnej w technikach relaksacyjnych; 6) przykładowe przyrządy wykorzystywane podczas treningów relaksacyjnych; 7) przykładowe ścieżki dźwiękowe lub obrazowe wspomagające trening relaksacyjny; 8) rola grupy, praca z partnerem  w treningu relaksacyjnym; 9) podstawowe problemy i trudności podczas wprowadzania technik relaksacyjnych; 10) przykładowe problemy badawcze w praktyce relaksacyjnej i medytacyjnej.

      Zalecana literatura:

  1. Kulmatycki L., Lekcja relaksacji. AWF, Wrocław 2000.
  2. Kulmatycki L., Stres, joga relaksacja. Wydawnictwo Bagiński i Synowie, Wrocław 1993.
  3. Romanowski W., Teoria i metodyka ćwiczeń relaksowo-koncentrujących. PZWL, Warszawa 1978.
  4. Szyszko-Bohusz A, Funkcja ćwiczeń odprężających w nowoczesnym procesie kształcenia. Ossolineum, Kraków 1979.
  5. Siek S., Relaks i autosugestia. KAW, Warszawa 1986.

 

1.10. Prezentacja przedmiotów teoretycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym

 

                            HISTORIA I SZTUKA ŚLĄSKA

                            Katedra Turystyki

                                   Kierownik: dr hab. Edyta Jakubowicz, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Wymagania wstępne: znajomość Historii architektury i sztuki.

Prowadzący: mgr Marcin Golema

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: znajomość – historii i kultury regionalnej, wpływu różnych państw i kultur na historię i sztukę Śląska, najważniejszych twórców i ich dzieł na Śląsku; orientacja w ważniejszych zabytkach Dolnego Śląska; umiejętność umiejscowienia zabytków w kontekście historii; dostrzeganie różnic religijnych w dziedzictwie kulturowym.

            Program: ogólna specyfika dziejów Śląska; periodyzacja dziejów Śląska do ostatniej wojny; czasy najnowsze. Terytorium, państwo, ustrój. Ludność i język. Miasta i mieszczanie. Religia. Nauka i kultura. Między Warszawą a Berlinem. Tysiącletni Wrocław.

            Zalecana literatura:

  1. Harasimowicz J., Dolny Śląsk. Wrocław 2007.
  2. Kulak T., Wrocław.
  3. Dobrowolski T. (red.), Historia sztuki polskiej.
  4. Czapliński M. (red.), Historia Śląska.
  5. Wrzesiński W. (red.), Dolny Śląsk.
  6. Kozakiewicz S. (red.), Słownik terminologiczny.

 

                            METODYKA TRENINGU ZDROWOTNEGO

                            Katedra Dydaktyki Wychowania Fizycznego

                                   Kierownik: prof. dr hab. Tadeusz Koszczyc

Język wykładowy: polski                              

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Andrzej Pawłucki

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zakładamy, że w wyniku ukończenia przedmiotu student będzie umiał uzasadnić istotę i potrzebę podejmowania systematycznego treningu zdrowotnego przez współczesnego człowieka w celu poprawy jakości życia, a także zaplanować cykl zajęć treningu zdrowotnego dla wybranej grupy wiekowej.

            Program: metody i formy aktywności ruchowej w optymalizacji sposobów wypoczynku (pojęcia wypoczynek aktywny, wypoczynek bierny); podstawy teoretyczne treningu zdrowotnego (definicja treningu zdrowotnego, przeciwwskazania względne i bezwzględne, schemat wyliczania tętna treningowego, formy aktywności fizycznej stosowane w treningu zdrowotnym); dieta, jako niezbędny element treningu zdrowotnego (podstawy racjonalnego odżywiania – piramida żywienia); uzależnienia  - szkodliwe uwarunkowania zdrowia człowieka; planowanie cyklu zajęć w oparciu o wybrane formy aktywności fizycznej wykorzystywane w treningu zdrowotnym (przygotowanie scenariuszy zajęć); zajęcia praktyczne (w terenie, na sali gimnastycznej) prowadzone przez studentów w oparciu o przygotowane scenariusze zajęć.

            Zalecana literatura:

  1. Cendrowski Z., Będę żył 107 lat. Zdrowie społeczne. Promo-Lider, Warszawa 1996.
  2. Drabik J., Sprawność fizyczna i jej testowanie u młodzieży szkolnej. AWF, Gdańsk 1992.
  3. Drabik J., Aktywność fizyczna w treningu zdrowotnym osób dorosłych, cz. II. AWF, Gdańsk 1996.
  4. Drabik J., Testowanie sprawności fizycznej u dzieci, młodzieży i dorosłych. AWF, Gdańsk 1997.
  5. Grabowski H., Szopa J., „Eurofit” – Europejski test sprawności fizycznej. AWF, Kraków 1989.
  6. Kuński H., Promowanie zdrowia. Podręcznik dla studentów wychowania fizycznego i zdrowotnego. UŁ, Łódź 2000.
  7. Kirschner H., Pojęcie zdrowia i jego ocena. [w:] Z. Jethon, A. Grzybowski (red.) Medycyna zapobiegawcza i środowiskowa. PZWL, Warszawa 2000.

 

                            PODSTAWY MARKETINGU

                            Katedra Turystyki

                                   Kierownik: dr hab. Edyta Jakubowicz, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                              

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Elżbieta Nawrocka

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: przekazanie studentom wiedzy na temat wykorzystywania strategii marketingowych we współczesnych przedsiębiorstwach.   

            Program: wprowadzenie do marketingu. Metody marketingowe a powodzenie przedsiębiorstwa na rynku. Główne etapy procesu zarządzania marketingowego. Badania rynkowe. Miks marketingowy: produkt, cena, dystrybucja, promocja. Wdrażanie i kontrola zarządzania marketingowego. Marketing strategiczny i taktyczny. Nowoczesne koncepcje marketingowe.

            Zalecana literatura:

  1. Kotler.,  Marketing. Rebis, Poznań 2005.
  2. Kotler P.,  Kotler o marketingu – jak tworzyć, zdobywać i dominować na rynkach. Helion, Gliwice 2006.

 

                            PODSTAWY RACHUNKOWOŚCI I FINANSÓW

                            Katedra Komunikacji i Zarządzania w Sporcie

                                   Kierownik: prof. dr hab. Gabriel Łasiński

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Marcin Kowalewski

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: przekazanie wiedzy na temat celów, koncepcji i sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych w jednostce gospodarczej, nabycie umiejętności sporządzania sprawozdań finansowych (bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie z przepływów pieniężnych) wraz z interpretacją zawartych w nich danych umożliwiającą ocenę działalności przedsiębiorstwa.

            Program: rola i funkcje zarządzania finansami oraz rachunkowości w jednostce gospodarczej, zasady prowadzenia rachunkowości oraz podstawy ewidencji na kontach bilansowych, sprawozdawczość finansowa oraz jej analiza.

      Zalecana literatura:

  1. Gierusz B., Podręcznik samodzielnej nauki księgowania. ODDK,        Gdańsk 2004.
  2. Gierusz B., Zbiór zadań do podręcznika samodzielnej nauki księgowania. ODDK, Gdańsk 2004.
  3. Brigham E.F. Podstawy zarządzania finansami. PWE, Warszawa 1996 lub wydania nowsze.
  4. Gierusz B., Zbiór rozwiązań do podręcznika samodzielnej nauki księgowania. ODDK Gdańsk 2004.
  5. Olechowicz I., Podstawy rachunkowości, cz.  1 – wykład. Difin, Warszawa 2001.
  6. Olechowicz I., Podstawy rachunkowości, cz. 2 – zadania i      rozwiązania. Difin, Warszawa 2002.

 

                            PODSTAWY REKREACYJNEGO

                            UPRAWIANIA ŻEGLARSTWA MORSKIEGO

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                              

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: II                Status przedmiotu: fakultatywny

Specjalność: REKREACJA RUCHOWA oraz TURYSTYKA AKTYWNA

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Ryszard Błacha

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS:

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: uzyskanie przez studenta stopnia sternika jachtowego. Zapoznanie studenta z teoretycznymi zasadami uprawiania żeglarstwa morskiego.

            Program: wiadomości o jachtach morskich, etykieta żeglarska i zwyczaje morskie, budowa jachtu żaglowego morskiego (balastowego), przepisy obowiązujące na wodach morskich, locja morska, nawigacja morska, nawigacja meteorologiczna na akwenach morskich, teoria żeglowania na jachtach morskich, zabezpieczenie ratownicze w czasie pływania na morzu.

            Zalecana literatura:

  1. Czajewski J., Nawigacja żeglarska. Komunikacja i Łączność, Warszawa 2001.
  2. Czajewski J., Meteorologia żeglarska. Komunikacja i Łączność, Warszawa 2003.
  3. Czajewski J., Locja śródlądowa i morska. Komunikacja i Łączność, Warszawa 2002.
  4. Dąbrowska W.R., Jachtowa żegluga przybrzeżna. Przedsiębiorstwo Galicja, Kraków 2004.
  5. Kaloszewski A., Świdwiński P., Żeglarz i sternik jachtowy. Almapress, Warszawa 2003.
  6. Kuliński J., Praktyka Bałtycka na małych jachtach. Ryt, Gdańsk 1995.

 

                            PRACA OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZA

                            NA KOLONIACH I OBOZACH

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Henryk Nawara

 

Forma przedmiotu:

Wykład

ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: znajomość i interpretacja przepisów dotyczących formalnych i prawnych zagadnień związanych z pełnieniem funkcji wychowawcy na obozach i koloniach; umiejętność planowania, programowania i realizacji zajęć o charakterze zabawowym, rekreacyjno-sportowym, plastycznym, zajęć ze śpiewem itp.

            Program: wypoczynek dzieci i młodzieży – uwarunkowania prawne i organizacyjne. Podstawowe zadania i obowiązki organizatora wypoczynku. Planowanie pracy opiekuńczo-wychowawczej. Dokumentacja pracy wychowawcy kolonijnego.

            Zalecana literatura:

  1. Nawara H., Cooper A., Kolonie i obozy – zdrowe, radosne, bezpieczne. AWF, Wrocław 2008.
  2. Nawara H., Wypoczynek dzieci i młodzieży – scenariusze imprez. AWF, Wrocław 2005.
  3. Zagajewski T., Poradnik dla organizatorów wypoczynku dzieci i młodzieży. 1997

 

                            REKREACJA ZIMOWA

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Rafał Wołk

 

Forma przedmiotu:

Wykład

ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: przygotowanie specjalistów do samodzielnej pracy w szkołach, klubach i instytucjach zajmujących się organizacją i szkoleniem narciarskim i snowboardowym. Opanowanie wiedzy i umiejętności pozwoli na propagowanie różnych form sportów zimowych jako form spędzania wolnego czasu, umiejętnego wykorzystania walorów zimy i środowiska naturalnego przy organizacji i realizacji obozów zimowych dla młodzieży (białe szkoły).

            Program: sprzęt narciarski i snowboardowy – jego dobór i konserwacja. Zdrowotne aspekty uprawiania sportów zimowych (specyfika środowiska górskiego). Przygotowanie i organizacja imprez rekreacyjnych i sportowych. Bezpieczeństwo w górach. Lekcja – podstawowa forma w procesie szkolenia narciarskiego i snowboardowego. Gry i zabawy w nauczaniu sportów zimowych. Wybrane elementy analizy techniki jazdy na nartach i snowboardzie. Metody i kryteria oceny efektów nauczania w narciarstwie zjazdowym. Podstawy snowboardu.

            Zalecana literatura:

  1. Chojnicki K., Wybrane zagadnienia z historii narciarstwa. SITN-PZN, Kraków 2000.
  2. Czabański B., Wybrane zagadnienia uczenia się i nauczania techniki sportowej. AWF, Wrocław 1989.
  3. Kuchler W., Carving, kurs jazdy dla początkujących i zmieniających technikę jazdy, a –medica press. Bielsko Biała 2002.
  4. Kunysz P., Snowboard – śladami instruktora. Almapress, Warszawa 2002.
  5. Marasek A., Bezpieczeństwo w górach. SITN-PZN, Kraków 2002.
  6. Program nauczania narciarstwa zjazdowego. SITN-PZN, Kraków 2002.
  7. Regulaminy sportowe. PZN, Kraków 2002.
  8. Zatoń M., Narciarstwo zjazdowe. Wiking, Wrocław 1994.

 

                            SAMOTNOŚĆ: WYBÓR, CZY KONIECZNOŚĆ.

                            JEDNOSTKA W SPOŁECZEŃSTWIE NOWOCZESNYM

                            I PONOWOCZESNYM

                            Katedra Podstaw Fizjoterapii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krzysztof A. Sobiech

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 5                Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: prof. dr hab. Leszek Koczanowicz

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: umiejętność samodzielnej interpretacji zjawisk społecznych. Zdolność do interpretacji przemian statusu jednostki w nowoczesności.

            Program: w trakcie zajęć studenci zapoznają się z głównymi koncepcjami nowoczesności i ponowoczesności w filozofii i socjologii. Będą analizowane takie koncepcje, jak „płynna nowoczesność”, „późna nowoczesność” czy „nowoczesność refleksyjna”. W oparciu o tę wiedzę na zajęciach będzie dyskutowana rola jednostki w nowoczesnym i ponowoczesnym społeczeństwie. Rozważane będą takie problemy, jak: nowy indywidualizm, egoizm, bycie singlem, nowa wspólnota, jednostka w społeczeństwie wielokulturowym, jednostka w okowach konsumeryzmu, życie w Internecie, przemiany życia intymnego, zanik więzi społecznych, czy powstawanie nowych związków, itp.

            Zalecana literatura:

  1. Baumann Z., Płynna nowoczesność. Wydawnictwo Literackie 2008.
  2. Giddens A., Przemiany intymności. Seksualność, miłość i erotyzm we współczesnych społeczeństwach. PWN, Warszawa 2007.
  3. Taylor Ch., Etyka autentyczności. Znak 1996.
  4. Trimberger E.K., Nowi singielka. WAB, Warszawa 2008.

 

                            SPORTY WODNE W REKREACJI

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Ryszard Błacha

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: student nabywa umiejętności planowania organizacji i prowadzenia różnych zajęć z rekreacji ruchowej realizowanych w środowisku przyrodniczym, ze szczególnym uwzględnieniem walorów przyrodniczych i kulturowych oraz problemów ekologicznych.

            Program: rekreacja ruchowa w środowisku przyrodniczym w okresie letnim: pojęcie środowiska przyrodniczego i jego znaczenie, znaczenie środowiska przyrodniczego dla rekreacji ruchowej, rekreacja ruchowa i jej znaczenie dla człowieka. Lokalizacja zajęć w plenerze: podstawowe zasady orientacji w terenie w trakcie organizacji zajęć rekreacyjnych (praca z mapą z GPS), zasady organizacji zajęć rekreacyjnych z użyciem sprzętu wodnego, rekreacyjne gry i zabawy możliwe do zastosowania w trakcie zajęć na wodzie. Kajakarstwo i żeglarstwo w rekreacji i turystyce: zapoznanie z podstawowymi zasadami uprawiania kajakarstwa i żeglarstwa, planowanie, organizacja i prowadzenie zajęć na wodzie, podstawowe przepisy dotyczące uprawiania sportów wodnych, zasady przestrzegania bezpieczeństwa na wodzie. Organizacja czasu wolnego – gry i zabawy integracyjne stosowane w czasie wolnym od zajęć programowych.

            Zalecana literatura:

  1. Błacha R., Sporty wodne w rekreacji. AWF, Wrocław 2004.
  2. Błacha R., Bigiel W., Kultura fizyczna w środowisku przyrodniczym w okresie letnim. AWF, Wrocław 2005.
  3. Grobelny J., Obozy wędrowne. AWF, Wrocław 2007.

 

                            STUDIUM RODZINY

                            Katedra Podstaw Fizjoterapii

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krzysztof A. Sobiech

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Lucyna Górska-Kłęk

 

Forma przedmiotu:

Wykład

ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

Efekty kształcenia: przygotowanie studentów do lepszego zrozumienia problemów rodziny i podjęcia odpowiedzialnych działań na rzecz jej dobra zarówno w wymiarze osobistym, rodzinnym, jak i społecznym.

            Program: fizyczne i psychologiczne aspekty różnić między kobietą a mężczyzną, rozwój i zagrożenia miłości, komunikacja w rodzinie, sposoby rozwiązywania konfliktów i zapobiegania kryzysom, biologia prokreacji – macierzyństwo, ojcostwo, rozwój dziecka w łonie matki, metody rozpoznawania płodności, odpowiedzialne rodzicielstwo, poród, naturalne karmienie, postawy rodzicielskie, bezdzietność, adopcja, wyjazdy zarobkowe, osoby starsze w rodzinie, profilaktyka uzależnień, obowiązki państwa wobec rodziny.

            Zalecana literatura:

  1. Fijałkowski W., Ekologia rodziny. 2001.
  2. Nęcki Z., Komunikacja międzyludzka. 2000.
  3. Kramarek T., Naturalne planowanie rodziny. 2005.
  4. Pisarski T., Położnictwo i ginekologia. 2003.

 

                            TRENING SPORTOWY I ZDROWOTNY W PRAKTYCE

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Małgorzata Kałwa, dr inż. Jan Kosendiak, dr Piotr Cych

 

Forma przedmiotu:

Wykład

ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: student potrafi samodzielnie przeprowadzić rozgrzewkę zgodną z zasadami i celami jednostki treningowej. Student zna metody i obciążenia treningowe oraz potrafi je zastosować do budowy jednostek treningowych o różnym przeznaczeniu. Student potrafi zdefiniować/rozróżnić cele treningu sportowego i zdrowotnego w zakresie różnych jego form.

            Program: znaczenie rozgrzewki w aktywności fizycznej. Przykłady rozgrzewki w odniesieniu do obciążeń w części zasadniczej treningu. Adaptacja, superkompensacja w treningu zdrowotnym. Obciążenia treningowe w treningu skierowanym na poprawę różnego rodzaju możliwości wysiłkowe (tlenowe i beztlenowe). Metody oceny możliwości wysiłkowych oraz monitoringu w różnych typach treningu. Planowanie obciążeń w treningu zdrowotnym w odniesieniu do wieku i płci. Wykorzystanie oporowych form ruchu w treningu zdrowotnym – przykłady jednostek treningowych uwzględniające różne formy ćwiczeń i środowisko naturalne. Kształtowanie zdolności motorycznych „utylitarnych” w wybranych formach aktywności fizycznej.

            Zalecana literatura:

  1. Kosendiak J., Wykłady z teorii sportu. Materiały do zajęć. BK, Wrocław 2006.
  2. Kulmatycki L., Trening relaksacyjny jogi i jego recepcja. Studia i Monografie nr 53. AWF, Wrocław 1997.
  3. Maciantowicz J., Trening wytrzymałościowy w biegach średnich i długich. AWF, Wrocław 2000.
  4. Stefaniak T. i wsp., Wpływ treningu siłowego na poziom sprawności psychomotorycznej osób w podeszłym wieku. [w:] A. Kuder i wsp. (red.) Proces doskonalenia treningu i walki sportowej. AWF, Warszawa 2005, t. 2.
  5. Zatoń M., Jethon Z. (red.), Aktywność ruchowa w świetle badań fizjologicznych, cz. 1. AWF, Wrocław 2002.

 

                            TURYSTYKA KWALIFIKOWANA

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Jacek Grobelny

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: wyposażenie studentów w wiedzę i umiejętności konieczne do samodzielnego programowania, realizacji i rozliczania imprez turystyki kwalifikowanej ze szczególnym uwzględnieniem obozu wędrownego i rajdu.

            Program: pojęcie i zakres turystyki kwalifikowanej, jej miejsce w systematyce turystyki. Geneza i rozwój turystyki kwalifikowanej. Turystyka kwalifikowana jako sektor działalności gospodarczej. Przegląd form turystyki wędrówkowej: pieszej, rowerowej, kajakowej, żeglarskiej i jeździeckiej. Podstawowe wiadomości z terenoznawstwa i kartografii-mapy i przewodniki jako podstawowe źródło informacji organizatora turystyki kwalifikowanej. Zasady organizacji imprez turystyki kwalifikowanej. Prawne aspektu organizacji i uprawiania turystyki kwalifikowanej w Polsce. Rola Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w rozwoju turystyki kwalifikowanej.

      Zalecana literatura:

  1. Gaworecki W.W., Turystyka. PWE, Warszawa 2000.
  2. Grobelny J. (red.), Obozy wędrowne. AWF, Wrocław 2007.
  3. Łobożewicz T., Bieńczyk G., Podstawy turystyki. Wyższa Szkoła Ekonomiczna, Warszawa 2001.
  4. Toczek-Werner S. (red.) (2005) Podstawy rekreacji i turystyki. AWF, Wrocławiu 2005.

 

                            ZARZĄDZANIE KADRAMI W OBRĘBIE TURYSTYKI

                            I REKREACJI

                            Katedra

                                   Kierownik:

Język wykładowy: polski                                                     

Rok II, semestr 3                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący:

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia:

            Program:

            Zalecana literatura:

 

 

 

1.11. Prezentacja przedmiotów praktycznych do wyboru – w układzie alfabetycznym

 

                            BADMINTON

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Henryk Nawara

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: wyposażenie studentów w podstawowe umiejętności z zakresu techniki gry w badmintona i opanowanie przez nich wiedzy dotyczącej organizacji  pracy szkoleniowej z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi, a ponadto nabycie umiejętności realizowania badminto-nowych imprez o charakterze rekreacyjno-sportowym.

            Program: sprzęt do gry, funkcja i przeznaczenie. Nauczanie i doskonalenie podstawowych elementów techniki gry (serwy, uderzenia forhendowe i bekhendowe, skróty, uderzenia atakujące, obronne, przemieszczanie się gracza na korcie itp.) Kształcenie wybranych zdolności kondycyjnych i koordynacyjnych badmintonisty. Wybrane elementy taktyki gry. Interpretacja podstawowych zagadnień, reguł i przepisów gry.

            Zalecana literatura:

  1. Nawara H., Badminton. Technika gry. Sędziowanie. Organizacja zawodów. AWF, Wrocław 2000.

 

                            BOKS

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: odbyty staż treningowy z boksu           Metody nauczania: ćwiczenia           

Prowadzący: dr hab. Tadeusz Stefaniak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: wyposażenie studentów w wybrane umiejętności techniczno-taktyczne charakterystyczne dla boksu.

            Program: zapoznanie z gamą środków ukierunkowanych na boks z możliwością wykorzystania ich w procesie szkolnego wychowania fizycznego; usprawnienie uczestników zajęć bezpiecznych w ramach autousprawniania oraz w procesie szkolnego wychowania fizycznego.

            Zalecana literatura:

  1. Duriasz D., Szkolenie i trening juniorów w boksie. PZB, Warszawa 1984.
  2. Mizerski M., Sprawność i wydolność boksera. Boks 1993, nr 4.
  3. Mizerski M., Model sprawności fizycznej boksera. Boks 1997, nr 10

 

                            ĆWICZENIA SIŁOWE

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr hab. Tadeusz Stefaniak, mgr Dariusz Harmaciński

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie studentów z techniką ćwiczeń siłowych z możliwością wykorzystania ich w sposób bezpieczny w ramach autousprawniania oraz w procesie szkolnego wychowania fizycznego.

            Program: podstawowe treści z zakresu metodyki i techniki kształtowania siły maksymalnej, eksplozywnej, zrywowej, względnej w sportach indywidualnych i zespołowych.

            Zalecana literatura:

  1. Stefaniak T., Atlas uniwersalnych ćwiczeń siłowych, cz. I i II. BK, Wrocław 1995, 1997.
  2. Orzech J., Podstawy treningu siły mięśniowej. Sport i Rehabilitacja, Tarnów 1997.

 

                            FITNESS W WODZIE

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski, angielski                                                  

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne:                                                           Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Krystyna Antoniak-Lewandowska, dr Anna Kwaśna, mgr Magdalena Chrobot

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: opanowanie wiedzy na temat doboru różnych form fitness w wodzie (w zależności od wieku, zaawansowania grupy i sprawności) oraz wiedzy dotyczącej bezpieczeństwa podczas organizacji i prowadzenia zajęć fitness w wodzie. Nabycie umiejętności pozwalających na organizację i prowadzenie zajęć fitness w wodzie.

            Program: zakres materiału obejmuje wiedzę dotyczącą właściwości fizycznych wody i jej oddziaływania na organizm, form i odmian fitness w wodzie, korzyści, wskazań i przeciwwskazań do podejmowania zajęć fitness w wodzie, zasad prowadzenia zajęć z osobami w różnym wieku i kobietami w ciąży, zabaw i gier dla osób umiejących i nie

            Zalecana literatura:

  1. Mosakowska M., Aquafitness – sport całego życia. Kultura Fizyczna 2007, nr 1-2, s. 21-26.
  2. Olex-Mierzejewska D., Fitness. Teoretyczne i metodyczne podstawy prowadzenia zajęć. Katowice 2002.
  3. Pietrusik K., Pływanie (nauczanie i doskonalenie) oraz wybrane elementy Aqua Fitness. Podręcznik dla instruktorów rekreacji ruchowej – pływanie. TKKF, Warszawa 2005.
  4. Pietrusik K., Aqua fitness dla seniorów. Body Life, nr 1, s. 41-43. Health and Beaty Media Sp. z o.o., Warszawa.
  5. Pietrusik K., Pływanie w ciąży. Body Life, R. IV, nr 6, s. 18-20, Health and Beaty Media Sp. z o.o., Warszawa.
  6. Salita J. (red.), Rekreacja i fitness w wodzie. Glob, Olsztyn 2000.

 

                            LEKKOATLETYCZNE FORMY KSZTAŁCENIA

                            MOTORYKI CZŁOWIEKA

                            Katedra Lekkoatletyki i Gimnastyki

                                   Kierownik: dr hab. Paweł Kowalski, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski, angielski                                                  

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Ryszard Michalski, dr Krzysztof Maćkała, dr Jacek Stodółka

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zaprezentowanie studentom możliwości wykorzystania zestawów ćwiczeń fizycznych o charakterze szybkościowym, skocznościowym, siłowym i koordynacyjnym w celu pożądanej zmiany profilu sprawności fizycznej jako warunku poprawy zdrowia.

            Program: zagadnienia kształcenia zdolności motorycznych – przejawy, pomiary, ocena. Znaczenie siły mięśniowej w lekkoatletyce – podstawowe formy ćwiczeń siłowych. Znaczenie szybkości w lekkoatletyce – zabawowe formy jej kształcenia. Znaczenie koordynacji ruchowej w kształceniu sprawności fizycznej. Użyteczność ćwiczeń szybkościowo-siłowych – formy ćwiczeń skocznościowych i plyometrycznych. Technika sportowa jako przejaw zdolności koordynacyjnych.

            Zalecana literatura:

  1. Bompa T.O., Cechy biomotoryczne i metodyka ich rozwoju. RCMSKFiS, Biblioteka Trenera, Warszawa 1989.
  2. Harre D., Hauptmann M., Szybkość i trening szybkości. RCMSKFiS, Biblioteka Trenera, Warszawa 1988.
  3. Harre D., Winfriel L., Wytrzymałość siłowa i trening wytrzymałości siłowej. RCMSKFiS, Biblioteka Trenera, Warszawa 1988.
  4. Marciniak J., Zbiór ćwiczeń koordynacyjnych i gibkościowych. RCMSKFiS, Biblioteka Trenera, Warszawa 1990.
  5. Starzyński Z., Sulisz Z., Zbiór ćwiczeń ogólnych i specjalnych. Sport i Turystyka, Warszawa 1985.
  6. Starzyński T., Sozański H., Trening skoczności. Atlas ćwiczeń. RCMSKFiS, Biblioteka Trenera, Warszawa 1995.

 

                            ŁYŻWIARSTWO

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Piotr Kunysz

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie studentów z łyżwiarstwem jako jedną z form rekreacyjnej aktywności fizycznej. Efektem kształcenia jest opanowanie wiedzy i umiejętności pozwalającej na przygotowanie i przeprowadzenie lekcji z podstaw łyżwiarstwa oraz umiejętność wykonania podstawowych ewolucji łyżwiarskich – jazda przodem, hamowanie z jazdy przodem, jazda tyłem, hamowanie z jazdy tyłem, zwroty, przekładanka przodem i tyłem.

            Program: obejmuje teorię oraz praktykę z zakresu – sprzęt łyżwiarski, bezpieczeństwo podczas zajęć – zachowanie się na lodowisku; postawa łyżwiarska, chodzenie po lodzie – nauka i doskonalenie; pomoc podczas wypadku na lodowisku; nauka odepchnięcia i jazdy przodem; historia łyżwiarstwa; przybory pomocnicze służące do nauki jazdy na łyżwach; konkurencje łyżwiarstwa figurowego – charakterystyka; nauka jazdy tyłem; łyżwiarstwo szybkie – charakterystyka; nauka zatrzymywania półpługiem i sposobem T; hokej na lodzie – charakterystyka; nauka przekładanki przodem; organizacja zajęć z łyżwiarstwa; nauka hamowania z jady tyłem; gry i zabawy na łyżwach – zabawy ożywiające; nauka zwrotów (półobrotem, przeskokiem, „trójka”).

            Zalecana literatura:

  1. Tchórzewski D., Podstawy łyżwiarstwa. AWF, Kraków 2005.
  2. Starosta W., Uczymy się jeździć na łyżwach. Międzynarodowe Stowarzyszenie Motoryki Sportowej, Warszawa 2005.
  3. Nazarko R., Szydłowska-Dudek E., Radwański W., Łyżwiarstwo. AWF, Kraków 1987.
  4. Starosta W., Metodyka nauczania i technika łyżwiarstwa. AWF, Warszawa 1977.

 

                            ŁYŻWIARSTWO ROLKOWE

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: mgr Dariusz Harmaciński

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie z techniką jazdy na łyżworolkach z możliwością wykorzystania ich w sposób bezpieczny w ramach działalności rekreacyjnej oraz w procesie szkolnego wychowania fizycznego.

            Program: zapoznanie z gamą środków ukierunkowanych na łyżworolki z możliwością eksponowania tych środków, form i metod w rekreacji ruchowej oraz w szkolnym wychowaniu fizycznym.

            Zalecana literatura:

  1. Cięższczyk P., Łyżworolki. Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2007.
  2. Powell M., Svensson J., Łyżworolki w tydzień. Stapis, Katowice 1997.
  3. Sauter U., Rolki. Pełny odjazd. J&BF, Warszawa 1997.

 

                            ORGANIZACJA I SĘDZIOWANIE

                            IMPREZ LEKKOATLETYCZNYCH

                            Katedra Lekkoatletyki i Gimnastyki

                                   Kierownik: dr hab. Paweł Kowalski, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                              

Rok II, semestr 4                  Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Jacek Stodółka

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

ECTS:

 

Zo

 

2

 

            Efekty kształcenia: w zakresie wiedzy teoretycznej – umiejętność konstruowania podstawowej dokumentacji do realizacji imprezy lekkoatletycznej, poznanie podstawowych przepisów rozgrywania poszczególnych konkurencji lekkoatletycznych, wzbudzenie zainteresowań lekkoatletyką u masowego odbiorcy. W zakresie wiedzy praktycznej – uzyskanie uprawnień do prowadzenia zawodów lekkoatletycznych, umiejętność w zakresie pomiaru zdolności motorycznych (rzetelne prowadzenie testu sprawności fizycznej), przeprowadzenie zawodów o charakterze lekkoatletycznym (terenowych, środowiskowych, rekreacyjnych, rodzinnych itp.).

            Program: lekkoatletyka przejawem życia społecznego. Współzawodnictwo sportowe w lekkiej atletyce. Organizacja imprez lekkoatletycznych. Podstawy sędziowania zawodów lekkoatletycznych. Praktyka sędziowska. Test kwalifikacji na sędziego stażystę.

            Zalecana literatura:

  1. Przepisy zawodów w lekkoatletyce. Przepisy PZLA udziału w zawodach (2006). Polski Związek Lekkiej Atletyki Centralne Kolegium Sędziów. Wydanie polskie na podstawie International Association of Athletics federations competition rulet 2006-2007.
  2. Serwis internetowy PZLA – Komisje – Centralne Kolegium Sędziów (www.pzla.pl).
  3. Terminarz imprez. Regulaminy. PZLA, Warszawa (publikacja coroczna).
  4. Stawczyk Z., Zarys lekkoatletyki. AWF, Poznań 1999.
  5. Stodółka J., Maciantowicz J., Wybrane zagadnienia z organizacji imprez sportowych w lekkiej atletyce. Sport pływacki i lekkoatletyczny. Materiały pokonferencyjne. AWF, Wrocław 1999, s. 163-166.
  6. Ryba B. (red.), Organizacja imprez sportowych. Polska Korporacja Menadżerów Sportu, Warszawa 2001.

 

                            PŁYWANIE ALTERNATYWNE

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: dobry poziom sprawności pływackiej                                                

Prowadzący: prof. dr hab. Krystyna Zatoń, dr Krystyna Antoniak-Lewandowska

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: poznanie szerokiego wachlarza zajęć w wodzie wzbogacających ich zasób środków podczas realizacji celów edukacyjnych w wychowaniu fizycznym. Pływanie alternatywne jest propozycją zajęć w wodzie, odchodzącą od proponowanego aktualnie pływania czterema technikami wzdłuż basenu. Wskazuje się tutaj na wiele ciekawych rozwiązań, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom młodzieży. Towarzyszy im muzyka. Umiejętność prowadzenia zajęć z osobami indywidualnymi, jak również w parach lub całych grupach współpracujących ze sobą.

            Program: teoretyczne podstawy różnych form aktywności ruchowej w środowisku wodnym. Pływanie alternatywne dla osób w różnym wieku. Aerobik w wodzie. Gimnastyka w wodzie z muzyką. Alternatywne formy zajęć pod wodą. Pływanie synchroniczne.

            Zalecana literatura:

  1. Denek K., O nowy kształt edukacji. Akapit, Toruń 1998.
  2. Janiszewski M., Czyszanowska, Czekan A., Gimnastyka w życiu kobiety. PZWL, Warszawa 1990.
  3. Kempisty C., Markowska M., Geriorytm – gimnastyka dla seniorów. Krajowa Agencja Wydawnicza, Wrocław 1987.
  4. Wolańska T., Wpływ różnych form i metod aktywności ruchowej na sprawność i wydolność ludzi dorosłych. AWF, Warszawa 1990.

 

                            PŁYWANIE ZDROWOTNE

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski, angielski                                        Status przedmiotu: fakultatywny

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: umiejętność pływania na poziomie karty pływackiej.

Prowadzący: dr Marcin Jaszczak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: znajomość celów, zasad, sposobów organizacji, realizacji i kontroli efektów pływania zdrowotnego. Umiejętność zorganizowania, programowania i zrealizowania zajęć pływania zdrowotnego dla osób w różnym wieku.

            Program: bezpieczeństwo podczas zajęć w wodzie; właściwości i wpływ środowiska wodnego na organizm człowieka; zagrożenia zdrowotne związane z uprawianiem pływania zdrowotnego; zasady, programowanie i kontrola pływania zdrowotnego; stosowanie pomocy dydaktycznych i przyborów; pływanie zdrowotne w realizacji ukierunkowanych potrzeb zdrowotnych; kompetencje organizatora pływanie zdrowotnego.

            Zalecana literatura:

  1. Czabański B., Fiłon M., Zatoń K. (red.), Elementy teorii pływania. AWF, Wrocław 2003.
  2. Kałmuczak A., Pietrusik K., Pływanie zdrowotne jako forma promowania i doskonalenia zdrowia. [w:] B. Kunicki, K. Szyszka (red.) Kultura fizyczna w promocji i doskonaleniu zdrowia. Materiały z konferencji. PTNKF, Gorzów Wlkp. 1996.
  3. Kuński H., Trening zdrowotny osób dorosłych. Medsportpress, Warszawa 2003.
  4. Roland N.W., Exercise, health, and aging. Journal of Aging and Physical Activity 2004, nr 2, s. 170-184.
  5. Martin M.Y., Powell M.P., Peel C., Zhu S., Allman R., Leisure-time physical activity and health-care utilization in older adults. Journal of Aging and Physical Activity 2006, vol. 14, nr 4, s. 392-410.

 

                            PODSTAWY KAJAKARSTWA GÓRSKIEGO

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: umiejętność pływania i znajomość podstawowych technik kajakowych.

Prowadzący: mgr Wojciech Bigiel                                          Metody nauczania: ćwiczenia

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: teoretyczne i praktyczne opanowanie poruszania się bezpiecznie kajakiem po rzekach górskich; wprowadzenie w zagadnienia specyfiki prowadzenia spływów na rzekach górskich, przygotowanie do udziału w specjalizacji instruktorskiej z kajakarstwa.

            Program: przepisy wodne w bezpiecznym uprawianiu kajakarstwa górskiego, opis głównych górskich szlaków kajakowych, nauka i doskonalenie pływania kajakami w różnych warunkach dzikiej wody, organizacja małych spływów kajakowych na rzekach górskich, podstawy ratownictwa w warunkach szybko płynącej wody.

            Zalecana literatura:

  1. Praca zbiorowa, Kajaki od A do Z. Pascal, Warszawa 2003.
  2. Sałaciak A., Kanu – historia, budowa, wiosłowanie, wyprawy. ASA, Poznań 2000.
  3. Starzyński J., Darkowski P., Kajakiem bezpiecznie. PZK, ZG TKKF, Warszawa 1997.
  4. Starzyński J., Jakim kajakiem? PZK, ZG TKKF, Warszawa 1998.
  5. Zembrzuska M., Roman I., Z apteczką na szlaku. PZK, Komisja Turystyki.
  6. Magazyn kajakowy – „Wiosło”.

 

                            PODSTAWY REKREACYJNEGO

                            UPRAWIANIA ŻEGLARSTWA ŚRÓDLĄDOWEGO

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Ryszard Błacha

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: uzyskanie przez studenta stopnia żeglarza jachtowego.

            Program: wiadomości o jachtach żaglowych, etykieta żeglarska, budowa jachtu żaglowego śródlądowego, teoria żeglowania, przepisy obowiązujące na wodach śródlądowych, locja śródlądowa, zabezpieczenie ratownicze na wodach śródlądowych, podstawy żeglarstwa regatowego na wodach śródlądowych, przepisy regatowe, programy komputerowe dotyczące żeglarstwa, podstawy meteorologii na wodach śródlądowych.

            Zalecana literatura:

  1. Berkowski M., Komendy żeglarskie. Sport i Turystyka, Warszawa 1984.
  2. Głowacki W., Wspaniały świat żeglarstwa. Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1972.
  3. Kaloszewski A., Świdwiński P., Żeglarz i sternik jachtowy. Almapress, Warszawa 2005.
  4. Sydow J.J., Żegluga po wodach śródlądowych. Glob, Szczecin 2000.
  5. Zawalski K., Żeglarstwo – program szkolenia dla dzieci i młodzieży. Warszawa 1999.

 

                            PODSTAWY TECHNIKI SNOWBOARDOWEJ

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: własny sprzęt i ekwipunek snowboardowy.                

Prowadzący: dr Piotr Kunysz                                     Metody nauczania: ćwiczenia

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: opanowanie wiedzy i umiejętności ruchowych z zakresu jazdy na snowboardzie oraz samodzielnego organizowania lekcji z podstaw snowboardu.

            Program: nauka jazdy na snowboardzie oraz metodyka nauczania podstawowych elementów oswojenia ze sprzętem i środowiskiem a także podstawowych ewolucji snowboardowych.

            Zalecana literatura:

  1. Daniels G., Snowboard – podstawy, technika jazdy, sprzęt. Elipsa 1998.
  2. Disler P., Snowboard. BK, Wrocław 1998.
  3. Kunysz P., Snowboard – śladami instruktora. Almapress, Warszawa 2002.
  4. WeiB Ch., Snowboarding Know-how. Stapis, Katowice 1995.
  5. Rosiak D., Rosiak M., Nauka jazdy na snowboardzie w weekend. Wiedza i Życie, Warszawa 1997.

 

                            PODSTAWY UCZENIA SIĘ TECHNIKI NARCIARSKIEJ

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Beata Blachura

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: opanowanie podstawowych treści racjonalnego i świadomego wykorzystania sprzętu narciarskiego, jako środka aktywnego wypoczynku, wszechstronnie kształtującego organizm. Kształtowanie umiejętności skutecznego i bezpiecznego poruszania się na nartach oraz przebywania w środowisku górskim.

            Program: ćwiczenia oswajające w kształtowaniu wrażeń proprioreceptywnych składających się na czucie ruchu w technice narciarskiej. Znaczenie metody kontrastów w kształtowaniu optymalnej, podstawowej techniki zjazdu na nartach. Poznanie mechanizmów świadomej kontroli toru jazdy i prędkości zjazdu. Znaczenie wrażeń kinestetycznych w nauczaniu podstawowych elementów techniki w zależności od ukształtowania terenu i rodzaju pokrywy śnieżnej. Gry i zabawy na śniegu z wykorzystaniem sprzętu narciarskiego jako środek podnoszący atrakcyjność zajęć i przygotowujący organizm do wysiłku fizycznego. Kształtowanie umiejętności świadomego i racjonalnego doboru techniki narciarskiej w zależności od warunków śniegowych, atmosferycznych i ukształtowania terenu.

            Zalecana literatura:

  1. Kuchler W., Carving, kursy jazdy dla początkujących i zmieniających technikę jazdy. α-medica press, Bielsko Biała 2002.
  2. Kunysz P., Teoretyczne podstawy wybranych dyscyplin zimowych. AWF, Wrocław 2006.
  3. Zatoń M., Podstawy narciarstwa zjazdowego. Signum, Wrocław 1996.

 

                            REKREACYJNE FORMY ŻEGLARSTWA DESKOWEGO

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Edward Caban, dr Michał Załęski

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: realizacja programu pozwala na bezpieczne organizowanie pływań i imprez rekreacyjnych z wykorzystaniem desek.

            Program: organizacja i bezpieczeństwo pływań. Warunki optymalnej pracy żagla i kadłuba. Doskonalenie startu podstawowego i przygotowania do startu z plaży. Doskonalenie sterowania kadłubem w kursach ostrych i pełnych. Zwrot na wiatr. Zwrot z wiatrem. Organizacje zabaw i imprez rekreacyjnych z wykorzystaniem desek windsurfingowych.

            Zalecana literatura:

  1. Błacha R., Bigiel W. (red.), Kultura fizyczna w środowisku przyrodniczym w okresie letnim. AWF, Wrocław 2005.
  2. Caban E., Przewodnik do ćwiczeń z żeglarstwa deskowego. AWF, Wrocław 1996.
  3. Prade E., Windsurfen – vom Anfänger zum Kőnner. BLV Verlagsgesellschaft, Zűrich 1980.
  4. Achenbach R., Tourensurfen. Technik, Taktik, Tőrnvorschläge. Verlag Delius, Klasing+Co Bielefeld 1983.

 

                            STRZELECTWO SPORTOWE

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: mgr Andrzej Kijowski, mgr Renata Mauer-Różańska

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: opanowanie podstawowych umiejętności praktycznych z zakresu techniki strzelania dokładnego z broni krótkiej i strzelanie z broni długiej. Wprowadzenie do udziału w zajęciach specjalizacji instruktorskiej.

            Program: zasady bezpieczeństwa w posługiwaniu się bronią strzelecką w czasie treningu. Podstawowe wiadomości o budowie broni i amunicji oraz wykorzystaniu sprzętu pomocniczego. Technika strzelania z karabinu; zasady przyjmowania postawy strzeleckiej, zasady celowania, pokonywania oporu języka spustowego, oddychania. Nauka i doskonalenie techniki strzelania z broni pneumatycznej. Trening bezstrzałowy. Nauka posługiwania się przyrządami celowniczymi. Doskonalenie techniki strzelania. Udział w organizacji i sędziowaniu zawodów sportowych.

            Zalecana literatura:

  1. Mol C., Strzelectwo kulowe. Zarys teorii i metodyki. Warszawa 1974.
  2. Regulaminy strzelań sportowych. PZSS, Warszawa 2003.
  3. Wasilewski B., Sztuka celnego strzelania. SiT, Warszawa 1979.

 

                            SZERMIERKA NA FLORETY

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: mgr Anna Medyńska-Tercjak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: opanowanie podstawowych umiejętności praktycznych z zakresu techniki władania floretem. Wprowadzenie do udziału w zajęciach specjalizacji instruktorskiej.

            Program: podstawowe wiadomości i umiejętności praktyczne z zakresu władania floretem, przepisy bhp na zajęciach. Floret – podstawowe pojęcia i działania. Podział zasłon szermierczych – nauka podstawowych położeń szermierczych. Zapoznanie z regulaminem FIE i Polskiego Związku Szermierczego. Doskonalenie „zasłony odpowiedzi” we florecie. Doskonalenie elementów pracy nóg. Nauka pchnięcia wyprzedzającego. Podział działań szermierczych. Podstawowe wiadomości z zakresu taktyki walki szermierczej. Praktyczne wykorzystanie poznanych wiadomości i umiejętności. Organizacja turnieju szermierczego.

            Zalecana literatura:

  1. Czajkowski Z., Szermierka – floret. SiT, Warszawa 1987.
  2. Czajkowski Z., Teoria i metodyka współczesnej szermierki. SiT, Warszawa 1968.
  3. Czajkowski Z., Teoria, praktyki i metodyka szermierki. AWF, Katowice 2001.
  4. Czajkowski Z., Trening szermierza: wybrane zagadnienia, cz. 1 i 2. AWF, Katowice 1988.
  5. Regulamin zawodów Międzynarodowej Federacji Szermierczej, PZSz.
  6. Składanowska K., Szermierka: poradnik dla nauczycieli wychowania fizycznego – floret. Warszawa 1998.

 

                            SZERMIERKA NA SZPADY

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: mgr Anna Medyńska-Tercjak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: opanowanie podstawowych umiejętności praktycznych z zakresu techniki władania szpadą. Wprowadzenie do udziału w zajęciach specjalizacji instruktorskiej.

            Program: podstawowe wiadomości i umiejętności praktyczne z zakresu władania szpadą. Wprowadzenie do przedmiotu. Zasady bezpieczeństwa. Szpada – podstawowe pojęcia i działania. Podział zasłon szermierczych – nauka podstawowych położeń w szpadzie. Doskonalenie „zasłony odpowiedzi” w szpadzie. Doskonalenie elementów pracy nóg. Podział działań szermierczych. Zapoznanie z regulaminem FiE i Polskiego Związku Szermierczego. Podstawowe wiadomości z zakresy taktyki walki szermierczej. Praktyczne wykorzystanie poznanych wiadomości i umiejętności. Organizacja turnieju szermierczego.

            Zalecana literatura:

  1. Czajkowski Z., Trening szermierza: wybrane zagadnienia, cz. 1 i 2. AWF, Katowice 1988.
  2. Czajkowski Z., Rozwój szermierki na szpady. SW, Warszawa 1974, 10.
  3. Czajkowski Z., Szermierka na szpady. SiT, Warszawa 1977.
  4. Czajkowski Z., Teoria, praktyka i metodyka szermierki. AWF, Katowice 2001.
  5. Morys M., Szermiercze walki ćwiczebne z założeniami. SW, 1997, 5-6, 8.
  6. Regulamin zawodów Międzynarodowej Federacji Szermierczej. PZSz, Akapit-DTP, Warszawa 1999.

 

                            TANIEC NOWOCZESNY

                            Katedra Promocji Zdrowia

                                   Kierownik: dr hab. Lesław Kulmatycki, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Bożena Siedlecka

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie się z różnymi formami tańców nowoczesnych (jazz-dance, hip-hop, disco dance. Umiejętność komponowania własnych układów tańców nowoczesnych.

            Program: charakterystyka muzyczno-ruchowa poszczególnych tańców, trendy ogólnoświatowe w zakresie tańców nowoczesnych, metodyka nauczania tańców. Podstawowe pozycje rąk i nóg, contraction i relase, point i flex, rolle w pozycjach wysokich i niskich, battement, passe, jete, ćwiczenia na środku sali i w przestrzeni. Opanowanie kombinacji opartej na podstawowych krokach i akcjach jazzowych.

            Zalecana literatura:

  1. Kuźmińska O., Ćwiczenia gimnastyczno-taneczne-jazz gimnastyk. TKKF i Centralny Ośrodek Metodyczno-Szkoleniowy.
  2. Kuźmińska O., Gimnastyka jazzowa. Sport i Turystyka, Warszawa 1985.
  3. Tokarczyk O. (red.), Grupa bawi się i pracuje. Zbiór grupowych gier i ćwiczeń psychologicznych. UNUS 1994.
  4. Siedlecka B., Biliński W., Taniec w edukacji dzieci i młodzieży. Podręcznik dla nauczycieli. AWF, Wrocław 2003.

 

                            TAŃCE LATYNOAMERYKAŃSKIE

                            Katedra Promocji Zdrowia

                                   Kierownik: dr hab. Lesław Kulmatycki, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Bożena Siedlecka, dr Wojciech Biliński, mgr Janusz Pietrzyk

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: poznanie wybranych, podstawowych kroków i figur tanecznych w czterech tańcach latynoamerykańskich: samba, cha cha cha, rumba, jive.

            Program: podstawowe wiadomości dotyczące techniki tańców latynoamerykańskich, kierunków poruszania się po sali w poszczególnych tańcach, zapoznanie z rytmami i metrum poszczególnych tańców, opanowanie proponowanych połączeń tanecznych.

            Zalecana literatura:

  1. Golonka A., Zeszyt pt. „Nauczyciel tańca towarzyskiego. Rocznik 94/95.
  2. Laird W., Zaproszenie do tańca. Dorling Kindersley, 1994.
  3. Siedlecka B., Biliński W., Taniec w edukacji dzieci i młodzieży. Podręcznik dla nauczycieli. AWF, Wrocław 2003.
  4. Wieczysty M., Tańczyć może każdy. Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1986.

 

                            TAŃCE STANDARDOWE

                            Katedra Promocji Zdrowia

                                   Kierownik: dr hab. Lesław Kulmatycki, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Bożena Siedlecka, dr Wojciech Biliński, mgr Janusz Pietrzyk

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie z rytmami tańców standardowych, opanowanie przez uczestników wybranych, podstawowych kroków i figur czterech tańców standardowych.

            Program: teoretyczne podstawy tańców standardowych. Rys historyczny powstania tańców standardowych, podstawowe wiadomości dotyczące kierunków poruszania się po sali w poszczególnych tańcach. Technika podstawowych, wybranych figur tanecznych połączonych w krótkie tematy taneczne czterech tańców standardowych: walc angielski, tango, walc wiedeński, quickstep.

            Zalecana literatura:

  1. Wieczysty M., Tańczyć może każdy. Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1986.
  2. Biliński W., Siedlecka B., Taniec w edukacji dzieci i młodzieży. Podręcznik dla nauczycieli. AWF, Wrocław 2003.

 

                            TENIS – METODYKA NAUCZANIA

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: własna rakieta                         Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Mieczysław Lewandowski, dr Mariusz Nowak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie studentów z elementami metodyki nauczania tenisa.

            Program: nauka demonstracji podstawowych uderzeń tenisowych, korygowanie podstawowych błędów tenisowych.

            Zalecana literatura:

  1. Czabański B., Kształcenie psychomotoryczne. AWF, Wrocław 2000.
  2. Czabański B., Wybrane zagadnienia uczenia się i nauczania techniki sportowej. AWF, Wrocław 1998.
  3. Królak A., Sprawdziany tenisistów. Biblioteka Trenera, Warszawa 1997.
  4. Królak A., Tenis – technika, psychomotoryka, trening. Biblioteka Trenera, Warszawa 1998.
  5. Królak A., Tenis dla dzieci, nauczycieli i rodziców. WsiP, Warszawa 1999.
  6. Program minitenisa w szkole. Podręcznik dla nauczycieli. ITF 1998.
  7. Tenis polski ma 100 lat. Warszawa 1997.

 

                            TENIS STOŁOWY W REKREACJI

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Ziemowit Bańkosz

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: opanowanie podstawowych wiadomości i umiejętności praktycznych z zakresu techniki gry i metodyki nauczania. Nabycie umiejętności wykorzystania sprzętu do tenisa stołowego w prowadzeniu i organizowaniu zajęć o charakterze rekreacyjnym. Opanowanie umiejętności samodzielnego prowadzenia zajęć w różnych formach.

            Program: wykorzystanie tenisa stołowego w wychowaniu fizycznym i rekreacji, w organizacji czasu wolnego. Tenis stołowy jako forma zajęć prowadzonych w każdych warunkach (mała sala, korytarz, podwórko). Ćwiczenia oswajające, gry i zabawy ze sprzętem do tenisa stołowego – prowadzenie zajęć przez studentów. Kolejność ćwiczeń w nauczaniu głównych uderzeń. Prowadzenie gier i zabaw przy jednym stole dla wielu ćwiczących. Przepisy gry w tenisa stołowego – rakietka, piłka, stół, kolejność podań i odbiorów, podstawowe regulacje dotyczące gry.

            Zalecana literatura:

  1. Bucher W., 1014 Spiel – und Ubnungsformen im Tischtennis. Schorndorf 1993.
  2. GroB B.U., Huber D., Tischtennis. Hamburg 1995.
  3. Grubba A., Nauka tenisa stołowego w weekend. Gdańsk 1996.
  4. Hudetz R., Tenis stołowy 2000. Modest, Łódź 2005.
  5. Iwanow W., Tenis stołowy. WOZTS, Warszawa 1973.
  6. Klimkowski T., Tenis stołowy. Technika i metodyka treningu. Gdańsk 1995.

 

                            TRENING SPORTOWY I ZDROWOTNY W PRAKTYCE

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Małgorzata Kałwa, dr inż. Jan Kosendiak, dr Piotr Cych

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: student potrafi samodzielnie przeprowadzić rozgrzewkę zgodną z zasadami i celami jednostki treningowej. Student zna metody i obciążenia treningowe oraz potrafi je zastosować do budowy jednostek treningowych o różnym przeznaczeniu. Student potrafi zdefiniować/rozróżnić cele treningu sportowego i zdrowotnego w zakresie różnych jego form.

            Program: znaczenie rozgrzewki w aktywności fizycznej. Przykłady rozgrzewki w odniesieniu do obciążeń w części zasadniczej treningu. Adaptacja, superkompensacja w treningu zdrowotnym. Obciążenia treningowe w treningu skierowanym na poprawę różnego rodzaju możliwości wysiłkowe (tlenowe i beztlenowe). Metody oceny możliwości wysiłkowych oraz monitoringu w różnych typach treningu. Planowanie obciążeń w treningu zdrowotnym w odniesieniu do wieku i płci. Wykorzystanie oporowych form ruchu w treningu zdrowotnym – przykłady jednostek treningowych uwzględniające różne formy ćwiczeń i środowisko naturalne. Kształtowanie zdolności motorycznych „utylitarnych” w wybranych formach aktywności fizycznej.

            Zalecana literatura:

  1. Kosendiak J., Wykłady z teorii sportu. Materiały do zajęć. BK, Wrocław 2006.
  2. Kulmatycki L., Trening relaksacyjny jogi i jego recepcja. Studia i Monografie nr 53. AWF, Wrocław 1997.
  3. Maciantowicz J., Trening wytrzymałościowy w biegach średnich i długich. AWF, Wrocław 2000.
  4. Stefaniak T. i wsp., Wpływ treningu siłowego na poziom sprawności psychomotorycznej osób w podeszłym wieku. [w:] A. Kuder i wsp. (red.) Proces doskonalenia treningu i walki sportowej. AWF, Warszawa 2005, t. 2.
  5. Zatoń M., Jethon Z. (red.), Aktywność ruchowa w świetle badań fizjologicznych, cz. 1. AWF, Wrocław 2002.

 

                            TRENING ZDROWOTNY – NORDIC WALKING

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Beata Blachura

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: wiedza i umiejętności na temat wykorzystania techniki Nornic Walking (zdrowotna, fitness, sportowa) w programowaniu i realizacji zajęć rekreacyjnych z uwzględnieniem wieku, poziomu sprawności fizycznej.

            Program: zasady doboru sprzętu do uprawiania „Nordic Walking”; charakterystyka kroku i pracy ramion w technice zdrowotnej i fitness „Norndic Waliking”; gry i zabawy ruchowe doskonalące technikę „Nordic Walking”; programowanie i organizacja zajęć „Nornic Walking” z uwzględnieniem wieku, poziomu sprawności fizycznej uczestników; zasady treningu rekreacyjno-zdrowotnego „Nornic Walking”; metody kontroli i samokontroli efektów treningowych.

            Zalecana literatura:

  1. Kamień D., Nordic walking – zdrowo i sportowo! Wychowanie Fizyczne Zdrowotne 2006, nr 11-12, s. 58-64.
  2. Kocur P., Wilk M., Nornic walking – nowa forma ćwiczeń w rehabilitacji. Rehabilitacja Medyczna 2006, t. 10, nr 2, s. 9-14.
  3. Straszyńska D., Marsz z kijkami – już sport czy tylko moda. Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne 2006, nr 2, s. 206.

 

                            TURYSTYKA KAJAKOWA

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: umiejętność pływania wpław   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: mgr Wojciech Bigiel

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: nauczenie studentów organizowania bezpiecznych spływów kajakowych.

            Program: przepisy wodne w bezpiecznym uprawianiu kajakarstwa, opis głównych szlaków kajakowych, doskonalenie pływania kajakami w różnych warunkach wodnych, organizacja małych spływów kajakowych.

            Zalecana literatura:

  1. Praca zbiorowa, Kajaki od A do Z. Pascal 2003.
  2. Sałaciak A., Kanu – historia, budowa, wiosłowanie, wyprawy. ASA, Poznań 2000.
  3. Starzyński J., Darkowski P., Kajakiem bezpiecznie. PZK, ZG TKKF, Warszawa 1997.
  4. Starzyński J., Jakim kajakiem? PZK, ZG TKKF, Warszawa 1998.
  5. Magazyn kajakowy – „Wiosło”.

 

                            ZAAWANSOWANE FORMY NORDIC WALKING

                            Katedra Dydaktyki Wychowania Fizycznego

                                   Kierownik: prof. dr hab. Tadeusz Koszczyc

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Tadeusz Niebudek

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: znajomość budowy i zalet sprzętu do Nordic Walking. Opanowanie umiejętności nauczania wszystkich technik marszu Nordic Walking. Opanowanie umiejętności sterowania wysiłkiem podczas marszu Nordic Walking. Znajomość zasad stosowania wysiłku Nordic Walking dla osób w różnym wieku. Umiejętność stosowania Nordic Walking w treningu sportowym.

            Program: zapoznanie się ze sprzętem Nordic Walking, wykorzystanie sprzętu do Nordic Walking w grach i zabawach. Poznanie technik BASIC, CLASSIC i SPORT w marszu Nordic Walking. Metodyka nauczania Nordic Walking. Zaznajomienie się z zasadami stosowania Nordic Walking w zależności od wieku i stanu zdrowia uczącego się. Nordic Walking jako środek treningowy.

            Zalecana literatura:

  1. Bober T., Biomechaniczna charakterystyka chodu sportowego i biegu. AWF, Wrocław 1997.
  2. Chuch T.S., Ernest C.P., Morss M., Field testing of physiological responsem associatied with Nordic Walking. Res Q Exerc Sport 2000 Sept 2002, 73(3): 296-300.
  3. Czabański B., Kształcenie psychomotoryczne. AWF, Wrocław 2000.
  4. Drabik J., Refleksje związane z treningiem zdrowotnym osób starszych w świetle piśmiennictwa i doświadczeń własnych. [w:] A. Jopkiewicz (red.) Aktywność ruchowa osób starszych. WSP, Kielce 1996, s. 55-64.
  5. Wilson J. i in., Effects of walking poles on lower extremity gait. Medicine and Science in Sports and Exercise 2001, p. 142-147 January.

 

                            ZESPOŁOWE GRY SPORTOWE W REKREACJI

                            Katedra Zespołowych Gier Sportowych

                                   Kierownik: dr hab. Andrzej Rokita

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 2                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Krzysztof Kałużny

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

2

 

            Efekty kształcenia: student zna i rozumie cele i zadania zespołowych gier sportowych jako środka wspomagającego aktywność ruchową uczestników rekreacji ruchowej. Student umie dostosować i modyfikować ćwiczenia, zabawy i gry z piłką do wieku, płci i umiejętności ćwiczących oraz organizować i przeprowadzić różne formy współzawodnictwa z wybranych zespołowych gier sportowych.

            Program: wyposażenie studentów w podstawowy zasób wiadomości i umiejętności z zakresu zespołowych gier sportowych (softball, unihokej, halowy hokej na trawie, hokej na trawie, rugby) umożliwiający realizację celów i zadań rekreacji ruchowej. Wyposażenie studentów w podstawowe wiadomości i umiejętności, ukierunkowane na dostosowanie ćwiczeń, zabaw i gier do płci, wieku, możliwości fizycznych oraz warunków w jakich odbywają się zajęcia rekreacyjne z piłką.

            Zalecana literatura:

  1. Cichy M., Mini-hokej do zabawy do gry. PZHT, Poznań 1994.
  2. Kałużny K., Odmiany gry w baseball. [w:] J. Wołyniec (red.) Przepisy zespołowych gier sportowych w zakresie podstawowym. BK, Wrocław 2003.
  3. Kałużny K., Unihokej – floorball. [w:] J.Wołyniec (red.) Przepisy zespołowych gier sportowych w zakresie podstawowym. BK, Wrocław 2003.
  4. Kałużny K., Wiśniewski M., Odmiany gry w rugby. [w:] J. Wołyniec (red.) Przepisy gier sportowych w zakresie podstawowym. BK, Wrocław 2006.
  5. Piech K., Korfball: technika, metodyka, trening, cz. I. Kwadrat, Biała Podlaska 1996.

 

1.12. Prezentacja dyscyplin realizowanych w ramach specjalizacji instruktorskiej [instruktor rekreacji] – w układzie alfabetycznym

 

                            AEROBIK

                            Katedra Lekkoatletyki i Gimnastyki

                                   Kierownik: dr hab. Paweł Kowalski, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: aerobik klasyczny, hi-low combo (lub zamiennie step aerobik).                      

Prowadzący: dr Anna Jagusz, dr Aleksandra Sikora

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: zdobycie uprawnień zawodowych instruktora rekreacji. Umiejętność prowadzenia zajęć przy muzyce mechanicznej. Umiejętność tworzenia choreografii układów różnych form aerobiku. Opanowanie zasobu ćwiczeń i kombinacji kroków tanecznych. Wiedza na temat doboru form aerobiku w zależności od sprawności fizycznej ćwiczących. Umiejętność diagnozowania obciążeń podczas zajęć z grupami w różnym wieku i o różnej wydolności.

            Program: formy i odmiany zajęć z aerobiku. Technika wykonania kroków w aerobiku. Budowa jednostki zajęć w różnych formach aerobiku. Zasady i formy prowadzenia zajęć. Muzyka w aerobiku. Ćwiczenia siłowe w aerobiku – podłoże fizjologiczne i biomechaniczne. Kryteria oceny instruktora. Zasady prowadzenia zajęć z aerobiku z osobami w różnym wieku i o różnym poziomie sprawności fizycznej.

            Zalecana literatura:

  1. Anderson B., Stretching, czyli ćwiczenia rozciągające dla zwykłych śmiertelników oraz sportowców różnych dyscyplin. Ossolineum, Wrocław 1995.
  2. Grodziak-Kubiak E., Aerobik czy fitness. Poznań 2002.
  3. Jaskólski A., Podstawy fizjologii wysiłku fizycznego z zarysem fizjologii człowieka. AWF, Wrocław 2002.
  4. Kaczyński A., Atlas ćwiczeń siłowych. AWF, Wrocław.
  5. Olex-Mierzejewska D., Fitness. Teoretyczne i metodyczne podstawy prowadzenia zajęć. Katowice 2002.
  6. Stefaniak T., Atlas Uniwersalnych ćwiczeń siłowych, cz. I i II.
  7. Szot Z., Aerobik. AWFiS, Gdańsk 2002.

 

                            BADMINTON

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Henryk Nawara

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: doskonalenie posiadanych umiejętności technicznych, stworzenie warunków do uzyskania kwalifikacji instruktorskich pozwalających na prowadzenie pracy szkoleniowej z dziećmi i młodzieżą.

            Program: sprzęt do gry, funkcja i przeznaczenie. Metodyka nauczania wybranych elementów techniki gry (skróty, uderzenia atakujące, obronne, przemieszczanie się gracza na korcie itp.). Kształcenie wybranych zdolności kondycyjnych i koordynacyjnych badmintonisty. Taktyka i strategia gry. Interpretacja zagadnień, reguł i przepisów gry. Sędziowanie i organizacja zawodów.

            Zalecana literatura:

  1. Nawara H., Kształcenie wybranych elementów szybkości w badmintonie. AWF, Wrocław 1991.
  2. Trening, Kwartalnik metodyczno-szkoleniowy. Warszawa.
  3. Nawara H., Badminton – typologiczna charakterystyka dyscypliny. AWF, Wrocław 1995.
  4. Kwartalnik Naukowy nr 4. AWF, Wrocław.
  5. Nawara H., Badminton. Technika gry. Sędziowanie. Organizacja zawodów. AWF, Wrocław 2000.

 

                            FITNESS – ĆWICZENIA SIŁOWE

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr hab. Tadeusz Stefaniak, mgr Małgorzata Burdziełowska

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie studentów z formami zajęć fitness w ramach treningu zdrowotnego. Wiedza na temat doboru form fitness w zależności od sprawności fizycznej ćwiczących. Umiejętność diagnozowania obciążeń podczas zajęć fitness z grupami w różnym wieku i o różnej wydolności.

            Program: podłoże fizjologiczne i biomechaniczne zajęć fitness. Formy i odmiany fitness (o charakterze: wytrzymałościowym, siłowym i relaksacyjnym). Budowa jednostki zajęć w różnych formach fitness. Muzyka i przybory w fitness. Zasady prowadzenia zajęć z osobami w różnym wieku i o różnym poziomie sprawności fizycznej. Fitness w szkole, klubie i na wakacjach.

            Zalecana literatura:

  1. Stefaniak T., Atlas uniwersalnych ćwiczeń siłowych, cz. I i II. BK, Wrocław 1995, 1997.
  2. Orzech J., Podstawy treningu siły mięśniowej. Sport i Rehabilitacja, Tarnów 1997.
  3. Celejowa L., Wydatki energetyczne w sporcie. Sport Wyczynowy, Warszawa 1998, 7-8.
  4. Urlich A., Odchudzanie i stabilizacja szczupłej sylwetki. Hitec, Siechnice 1997.
  5. Ważny Z., Trening siły mięśniowej. SiT, Warszawa 1993.
  6. Kożuch G., Machalski P., Dieta zwycięzców. Koma, Gdańsk 1995.

 

                            JAZDA KONNA

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: umiejętności jeździeckie na poziomie klasy L konkursów w skokach przez przeszkody i ujeżdżeniu. Posiadanie wiedzy z zakresu anatomii narządów ruchu, fizjologii pracy i wypoczynku, psychologii, socjologii, teorii i metodyki rekreacji. Student zobligowany jest do zapewnienia sobie konia na sprawdziany umiejętności jeździeckich i praktyczny egzamin instruktorski; ponosi koszty udziału w zajęciach realizowanych w ośrodkach jeździeckich (np. podczas hospitacji zajęć jeździeckich).                                                               

Prowadzący: dr Jacek Grobelny

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: zajęcia realizowane w ramach specjalizacji instruktorskiej z jeździectwa mają teoretycznie i praktycznie przygotować studenta – przyszłego instruktora rekreacji ze specjalnością jazda konna – do prowadzenia szeroko rozumianej działalności usługowej w dziedzinie rekreacji jeździeckiej.

            Program: zagadnienia hippologiczne (m.in. podstawy chowu i hodowli koni, teoria i metodyka jeździectwa) oraz elementy teorii rekreacji ukierunkowane na jeździectwo (pochodzenie i udomowienie koni; podstawowe wiadomości o koniu; identyfikacja koni, hodowla koni). Historia jeździectwa na świecie i w Polsce. Organizacja sportu jeździeckiego w Polsce. Podstawowe elementy wyszkolenia jeździeckiego. Dosiad i pomoce stosowane w jeździe konnej. Metodyka nauczania jazdy konnej. Trening młodego konia. Rekreacja konna – charakterystyka formy aktywności ruchowej. Organizacyjne formy rekreacji konnej. Zajęcia praktyczne mają za zadanie wykorzystanie wiedzy nabytej na zajęciach teoretycznych (doskonalenie umiejętności jeździeckich w warunkach zawodów sportowych, hospitacja, asysta i prowadzenie zajęć pod kontrolą nauczyciela akademickiego.

            Zalecana literatura:

  1. Albrecht K., ABC ujeżdżenia. Zakład Treningowy Koni, Zbrosławice 1990.
  2. Becher R., Jazda konna dla początkujących i zaawansowanych. Zakład Treningowy Koni, Zbrosławice 1986.
  3. Flandorffer T., Hajasi J., Jeździectwo – moje hobby. PWRiL, Warszawa 1991.
  4. Grobelny J., Uwarunkowania rozwoju rekreacji konnej w świetle literatury przedmiotu. Kwartalnik Naukowy AWF, Wrocław 1995, nr 3-4.
  5. Grobelny J., Specyfika rekreacyjnej jazdy konnej. [w:] T. Wolańska, J. Lisowska (red.) Sport dla wszystkich, wybrane dyscypliny, t. VIII. PTNKF, Warszawa 1997.
  6. Müseler W., Nauka jazdy konnej. PWRiL, Warszawa 1993.
  7. Skulicz B., Ujeżdżenie i skoki. PWN, Warszawa 1992.
  8. Wyżnikiewicz-Nawracała A., Wybrane problemy zachowania bezpieczeństwa w rekreacyjnym użytkowaniu koni. Rocznik Naukowy, AWF, Gdańsk 1995b, IV.

 

                            KAJAKARSTWO

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: umiejętność pływania wpław oraz pływania kajakiem.            

Prowadzący: mgr Wojciech Bigiel

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie studentów ze specyfiką kajakarstwa, zwyczajami i tradycjami związanymi z tą formą sportu. Teoretyczne i praktyczne przygotowanie studentów do prowadzenia zajęć sportowych z początkującymi kajakarzami. Wykształcenie motywacji do podnoszenia indywidualnych umiejętności kajakowych.

            Program: bezpieczeństwo w uprawianiu kajakarstwa, regulaminy PZK, metodyka w nauczaniu kajakarstwa, metody kształtowania zdolności kondycyjnych i koordynacyjnych kajakarzy, doskonalenie pływania kajakami i kanadyjkami w różnych warunkach wodnych.

            Zalecana literatura:

  1. Własnowolski J., Trening kajakarza. SiT, Warszawa 1988.
  2. Antkowiak R., Materiały informacyjno-szkoleniowe. Kajakarstwo – wstępny i podstawowy etap szkolenia. WFS, Wrocław 1980.
  3. Praca zbiorowa, Kajaki od A do Z. Pascal 2003.
  4. Sałaciak A., Kanu – historia, budowa, wiosłowanie, wyprawy. ASA, Poznań 2000.
  5. Starzyński J., Darkowski P., Kajakiem bezpiecznie. PZK, ZG TKKF, Warszawa 1997.
  6. Starzyński J., Jakim kajakiem?. PZK, ZG TKKF, Warszawa 1998.
  7. Magazyny, czasopisma: „Wiosło”, „Sport Wyczynowy”, „Trening”.

 

                            KOSZYKÓWKA

                            Katedra Zespołowych Gier Sportowych

                                   Kierownik: dr hab. Andrzej Rokita

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Marek Popowczak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: uzyskanie dodatkowych uprawnień zawodowych. Wiedza przekazywana podczas zajęć obejmuje takie zagadnienia, jak: wprowadzenie do życia radości poprzez dostarczanie wartości: zdrowotnych, utylitarnych, hedonistycznych przy zastosowaniu specyficznych form rekreacyjnych w zakresie gier z piłką. Szczegółowe treści dotyczą: poznawania różnych form współzawodnictwa dla grup jednorodnych i zróżnicowanych wiekowo (podział funkcji w zespole); dobór zasad i reguł sędziowania w organizacji współzawodnictwa (zasada równych szans), programowanie zajęć rekreacyjnych (systematyczność) oraz dobór warunków (środowiska) realizacji, poznanie podstawowych zasad bezpieczeństwa.

            Program: funkcje zespołowych gier – z uwzględnieniem celów rekreacji ruchowej; instruktor rekreacji i jego kompetencje; wartości i normy fair play; zasady bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w grach; rozbudzanie motywacji poprzez pośrednią ocenę stanu organizmu i jego sprawności fizycznej ogólnej; poznawanie różnych form współzawodnictwa dla grup jednorodnych i zróżnicowanych wiekowo. Dobór zasad i reguł sędziowania w organizacji współzawodnictwa (zasada równych szans); organizacja współzawodnictwa – koszykówka na wesoło (gra na wesoło); przepisy gry i umiejętność sędziowania; programowanie zajęć rekreacyjnych.

            Zalecana literatura:

  1. Arlet T., Koszykówka – podstawy techniki i taktyki. AWF, Kraków 2001.
  2. Huciński T. i in., Koszykówka dla młodych zawodników – wskazówki dla trenerów (tłum., tytuł oryginału Basketball for Young Players. Guidelines for Coaches). PZKosz., Warszawa 2002.
  3. Klimontowicz W., Koszykówka – program szkolenia dzieci i młodzieży. COS, Warszawa 1999.
  4. Ljach W., Koszykówka – podręcznik dla studentów Akademii Wychowania Fizycznego, cz. 1. AWF, Kraków 2003.

 

                            NARCIARSTWO ZJAZDOWE

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: dobra umiejętność jazdy na nartach.                          

Prowadzący: dr Rafał Wołk                                      

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: przygotowanie kadry specjalistów do samodzielnej i twórczej pracy w klubach sportowych i instytucjach zajmujących się nauczaniem, szkoleniem oraz propagowaniem narciarstwa.

            Program: zarys historii narciarstwa. Terminologia narciarska, systematyka techniki narciarskiej. Technika jazdy na nartach – opis ewolucji, błędy i ich korekta, biofizyczne uwarunkowania techniki narciarskiej. Metodyka narciarstwa – podstawy teoretyczne, lekcja narciarska, specyfika nauczania dorosłych i dzieci. Podstawy sportu narciarskiego – konkurencje, przepisy. Podstawy treningu sportowego. Sprzęt i ekwipunek narciarski. Bezpieczeństwo w górach – pierwsza pomoc. Organizacja zajęć, obozów i imprez masowych narciarskich. Metodyka nauczania technik narciarskich.

            Zalecana literatura:

  1. Czabański B., Wybrane zagadnienia uczenia się i nauczania techniki sportowej. AWF, Wrocław 1989.
  2. Czabański B., Elementy dydaktyki ogólnej. AWF, Wrocław 1994.
  3. Lenkiewicz W., Rozmarynowicz A., Kodeks narciarski. SiT, Warszawa 1985.
  4. Lesiewski J., Temperament ucznia, środki oddziaływań a skuteczność nauczania. Sport Wyczynowy 1990, 1-2, 16-19.
  5. Lesiewski J., Wzmocnienia słowne w lekcji narciarstwa. Sport Wyczynowy 1989, 3-4, 51-55.
  6. Lesiewski J., Postępy w nauczaniu narciarstwa a sposoby wzmocnień słownych. Rozprawy Naukowe AWF, Wrocław 1991, XXIV-B.
  7. Lesiewski J., Wyobrażenia motoryczne a sprawność uczenia się nowej techniki narciarskiej. Dydaktyka wychowania fizycznego, Olejnica ’93.
  8. Program nauczania narciarstwa zjazdowego. SITN-PZN, Kraków 1996.

 

                            PIŁKA NOŻNA

                            Katedra Zespołowych Gier Sportowych

                                   Kierownik: dr hab. Andrzej Rokita

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Jarosław Nosal

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: student jako instruktor rekreacji z piłki nożnej. Pozyskał zasób wiedzy i umiejętności z zakresy gry w piłkę nożną, które pozwolą mu na realizację zadań szkoleniowo-wychowawczych w pracy z dziećmi i młodzieżą uprawiającą grę w piłkę nożną w środowisku szkolnym i pozaszkolnym. Student poszerzył metodyczne umiejętności nauczycielskie, postrzegane jako kompetencje do prowadzenia zajęć z zespołowych gier sportowych.

            Program: system szkolenia dzieci i młodzieży w Polsce; wiedza o grze, graczu i graczach; zdolności i umiejętności gracza; dobór i selekcja sportowców do gry w piłkę; edukacja sportowca nieuzdolnionego i uzdolnionego w kierunku piłki nożnej; teoria i metodyka nauczania i doskonalenia gry i jej elementów; kierowanie zespołem dzieci i młodzieży podczas gry – cele i zadania.

            Zalecana literatura:

  1. Naglak Z., Nauczanie i uczenie się wielopodmiotowej gry z piłką, t. 1. Kształcenie gracza na wstępnym etapie. AWF, Wrocław 2005.
  2. Nosal J., Paluszek K., Podstawowe składowe nauczania i doskonalenia działań występujących podczas gry w piłkę nożną. Piłka nożna teoria i praktyka. IWFiS, Biała Podlaska 1997.
  3. Nosal J., Wieloaspektowa obserwacja i ocena działań zawodnika jako podstawa indywidualizacji procesu nauczania gry w piłkę nożną. Trening nr 2. RCMSZ, Warszawa 1997.
  4. Nosal J., Poziom kontroli i oceny sprawności zawodnika w przygotowaniu do gry w piłkę nożną. [w:] Nowoczesna piłka nożna – teoria i praktyka. IWFiS, Gorzów Wlkp., 1997.
  5. Nosal J., Podstawy edukacji szkoleniowo-wychowawczej dzieci i młodzieży piłkarskiej na Dolnym Śląsku. Wydział Szkolenia DZPN, Wrocław 2002.
  6. Nosal J., Paluszek K., Dobór i selekcja graczy do kadr młodzieżowych województwa dolnośląskiego w piłce nożnej. [w:] Kierunki doskonalenia treningu i walki sportowej. AWF, Warszawa 2007.

 

                            PIŁKA SIATKOWA

                            Katedra Zespołowych Gier Sportowych

                                   Kierownik: dr hab. Andrzej Rokita

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: ukończenie przedmiotu TiM Piłka siatkowa na ocenę co najmniej dobrą, realizacja zajęć do wyboru – Siatkówka plażowa. 

Prowadzący: dr Józef Wołyniec

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: wyposażenie studentów w wiedzę i umiejętności niezbędne do prowadzenia zajęć rekreacyjnych z piłki siatkowej oraz przygotowania studentów do zastosowania wybranej odmiany gry w piłkę siatkową jako środka wspomagającego psychomotoryczny i prospołeczny rozwój dzieci i młodzieży.

            Program: kryteria doboru i selekcji dzieci do dyscypliny; metodyczne aspekty procesu kształcenia gracza; organizacja zawodów rekreacyjno-sportowych, znajomość przepisów gry i umiejętność praktycznego sędziowania.

            Zalecana literatura:

  1. Koszczyc T., Wołyniec J., Guła-Kubiszewska H. (red.), Aktywność ruchowa dzieci i młodzieży. AWF, Wrocław 2007.
  2. Naglak Z., Nauczanie i uczenie się wielopodmiotowej gry z piłką, t. 1. Kształcenie gracza na wstępnym etapie. AWF, Wrocław 2005.
  3. Papageorgiou A., Spitzley W., Piłka siatkowa – podręcznik nauczania podstawowego. Marshal, Wrocław 1999.
  4. Superlak E., Piłka siatkowa. Techniczno-taktyczne przygotowanie do gry. BK, Wrocław 2006.
  5. Uzarowicz J., Siatkówka. AWF, Kraków 1998.
  6. Zdebska H., Kasza W., Piłka siatkowa obrona w polu w ujęciu taktycznym. Podręcznik dla instruktorów i trenerów (z płytą CD). COS, Warszawa 2007.

 

                            PŁYWANIE

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: umiejętność swobodnego pływania na dystansie 200 m dwoma technikami.

Prowadzący: dr Krystyna Antoniak-Lewandowska, dr Mirosław Fiłon

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: nabycie wiedzy i umiejętności na temat programowania, organizacji i obsługi rekreacyjnych form zajęć w środowisku wodnym, opanowanie podstawowych zasad bezpiecznej organizacji zajęć z pływania na krytych pływalniach oraz otwartych przestrzeniach wodnych podczas różnych form zajęć rekreacyjnych, poznanie zasad programowania i prowadzenia zajęć w środowisku wodnym o charakterze zdrowotnym dla osób w różnym wieku i o różnym poziomie umiejętności pływackich.

            Program: zasady kąpieli i pływania na krytych pływalniach i wodach otwartych, oswojenie z wodą, etapy nauczania i doskonalenia techniki pływania, analiza techniki pływania na poziomie standardowym, błędy w technice na różnych poziomach nauczania i doskonalenia, metody analizy i oceny techniki pływania, zasady pływania zdrowotnego i kondycyjnego, organizacja zawodów pływackich, współczesne formy aktywności fizycznej w wodzie, organizacja zajęć w wodzie dla osób w różnym wieku, charakterystyka i metodyka pływackich zajęć kondycyjno-zdrowotnych, rekreacyjne gry i zabawy w wodzie, pływackie imprezy sportowo-rekreacyjne.

            Zalecana literatura:

  1. Czabański B., Wybrane zagadnienia uczenia techniki sportowej. AWF, Wrocław 1998.
  2. Czabański B., Fiłon M., Zatoń K., Elementy teorii pływania. AWF, Wrocław 2003.
  3. Maglischo E., Swimming fastest. Champaign II, Human Kinetics 2003.
  4. Ostrowski A., Zabawy i rekreacja w wodzie. WSiP S.A., Warszawa 2003.
  5. Toczek-Werner S. (red.), Podstawy rekreacji i turystyki. AWF, Wrocław 2002.
  6. Toczek-Werner S., Rekreacyjne gry ruchowe. AWF, Wrocław 1992.

 

                            SNOWBOARD

                            Katedra Rekreacji

                                   Kierownik: dr hab. Wojciech Wiesner, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: dobra umiejętność jazdy na snowboardzie                             

Prowadzący: dr Piotr Kunysz                                      

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: przygotowanie kadry specjalistów do samodzielnej i twórczej pracy w klubach sportowych i instytucjach zajmujących się nauczaniem, szkoleniem oraz propagowaniem snowboardu.

            Program: zarys historii snowboardu. Terminologia snowboardowa, systematyka techniki snowboardowej. Technika jazdy na snowboardzie – opis ewolucji III stopnia, błędy i ich korekta, biofizyczne uwarunkowania techniki snowboardowej. Metodyka snowboardu – podstawy teoretyczne. Metodyka snowboardu – lekcja snowboardu, specyfika nauczania dorosłych i dzieci. Podstawy sportu snowboardowego – konkurencje, przepisy. Podstawy treningu sportowego. Sprzęt i ekwipunek snowboardowy. Warunki bezpiecznego snowboardu – pierwsza pomoc. Organizacja zajęć, obozów i szkoleń snowboardowych. Metodyka nauczania technik snowboardowych.

            Zalecana literatura:

  1. Czabański B. Wybrane zagadnienia uczenia się i nauczania techniki sportowej. AWF, Wrocław 1989
  2. Disler P., Snowboard – dla początkujących i zaawansowanych. BK, Wrocław 1998.
  3. Kunysz P., Snowboard – śladami instruktora. Almapress, Warszawa 2002.
  4. Powolny L., Kunysz P., Powolny E., Snowboard – technika, metodyka, szkolenie. COS, Warszawa 2000
  5. Przepisy 2000-2001. PZS, Bielsko Biała 2000
  6. Strzyżewski S. Proces wychowania w kulturze fizycznej. WSiP, Warszawa 1996.                  

 

                            TENIS

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: II klasa sportowa                                Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Mieczysław Lewandowski, dr Mariusz Nowak

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: wyposażenie studentów w wiedzę dotyczącą nauczania gry w tenisa, opanowanie umiejętności organizacji pracy na etapie wstępnym i podstawowym szkolenia dzieci i młodzieży, opanowanie umiejętności przygotowania i realizowania tenisowych imprez sportowych.

            Program: historia tenisa, ewolucja tenisa na świecie i w Polsce, przepisy i regulamin Polskiego Związku Tenisowego, organizacja zawodów, funkcja ruchu jako podstawa opanowania i doskonalenia techniki, umiejętności techniczne jako podstawa procesu edukacji tenisisty.

            Zalecana literatura:

  1. Bober T., Zawadzki J., Biomechanika układu ruchu człowieka. BK, Wrocław 2003.
  2. Czajkowski Z., Nauczanie techniki sportowej. Biblioteka Trenera, Warszawa 1991.
  3. Ernst K., Fizyka sportu. PWN, Warszawa 1992, s. 108-132.
  4. Królak A., Tenis – technika, psychomotoryka, trening. Biblioteka Trenera, Warszawa 1998.
  5. Królak A., Tenis dla dzieci, nauczycieli i rodziców. WSiP, Warszawa 1999.
  6. Nowak M., Lewandowski M., Weryfikacja arkusza obserwacji działań w grze w tenisie ziemnym. WTN, Wrocław 2003.
  7. Nowak M., Lewandowski M., Stan obecny i możliwości usprawniania edukacji tenisisty. Człowiek i Ruch 1(3), Wrocław 2001.
  8. Nowak M., Lewandowski M., Rejestracja zdarzeń sportowych jako podstawa projektowania procesu treningowego. Akademia Ekonomiczna, Wrocław 2004.

 

                            TENIS STOŁOWY

                            Katedra Dydaktyki Sportu

                                   Kierownik: prof. dr hab. Juliusz Migasiewicz

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: zaliczenie przedmiotu praktycznego do wyboru [tenis stołowy] lub posiadanie co najmniej II klasy sportowej.

Prowadzący: dr Ziemowit Bańkosz

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: opanowanie wiadomości i umiejętności praktycznych z zakresu techniki gry, taktyki i metodyki nauczania nowoczesnego tenisa stołowego. Opanowanie umiejętności przygotowania i prowadzenia zajęć z tenisa stołowego.

            Program: zagadnienia techniki nowoczesnego tenisa stołowego – technika gry, poruszanie się przy stole. Metodyka nauczania gry w tenisa stołowego. Środki treningowe, obciążenia treningowe w tenisie stołowym. Etapy treningowe i ich charakterystyka. Podstawowe zagadnienia taktyki gry. Przygotowanie fizyczne i psychiczne w tenisie stołowym. Przepisy gry w tenisa stołowego – rakietka, piłka, stół, kolejność podań i odbiorów, podstawowe regulacje dotyczące gry. Problemy organizacji zawodów w tenisie stołowym. Organizowanie rozgrywek dla różnych poziomów zaawansowania. Samodzielna organizacja i prowadzenie zajęć.

            Zalecana literatura:

  1. Bańkosz Z., Bańkosz A., Wykorzystanie tenisa stołowego w lekcji wychowania fizycznego. Propozycje rozwiązań metodycznych. [w:] J. Miasiewicz, K. Zatoń (red.) Sport szkolny w teorii i praktyce. AWF, Wrocław 2006.
  2. Bucher W., 1014 Spiel – und Ubnungsformen im Tischtennis. Schorndorf 1993.
  3. GroB B.-U., Huber D., Tischtennis. Hamburg 1995.
  4. Grubba A., Nauka tenisa stołowego w weekend. Gdańsk 1996.
  5. Hudetz R., Tenis stołowy 2000. Modest, łódź 2005.
  6. Klimkowski T., Tenis stołowy – technika i metodyka treningu. Gdańsk 1995.
  7. Kulczycki R., Tenis stołowy bez tajemnic. Gorzów Wlkp., Warszawa 2002.

 

                            WINDSURFING

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: fakultatywny

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: zaawansowany poziom żeglugi na desce windsurfingowej, pokrycie kosztów dojazdu i pobytu.                                                                      

Prowadzący: dr Edward Caban, dr Michał Załęski

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: przygotowanie nauczycieli windsurfingu posiadających umiejętności pozwalające na organizację i metodyczne prowadzenie zajęć rekreacyjnych z zastosowaniem desek z żaglem.

            Program: rozwój żeglarstwa w Polsce i na świecie. Podstawowe zasady ruchu ożaglowanej jednostki. Podstawowe kryteria oceny pracy żagla w różnych kursach względem wiatru. Sprzęt windsurfingowy – budowa, podział, dobór, taklowanie i trymowanie. Podstawowe zasady bezpiecznego żeglowania. Podstawy przepisów regatowych. Podstawowe prawa drogi. Analiza technik i struktur ruchowych manewrów prostych. Opracowanie konspektów zajęć z zakresu nauczania technik w zakresie manewrów prostych. Organizacja kursów, obozów i zgrupowań szkoleniowych w windsurfingu. Organizacja przystani stałej i polowej. Regulamin pływań. Alternatywne formy uprawiania żeglarstwa deskowego. Stosowanie icesurfingu i windskateboardingu do nauki i doskonalenia technik żeglugowych. Blok zajęć praktycznych. Metodyka nauczania technik podstawowych. Prowadzenie zajęć teoretycznych i praktycznych.

            Zalecana literatura:

  1. Caban E., Ślizg lodowy. Materiały konferencyjne. AWF, Wrocław 1986.
  2. Caban E., Przewodnik do ćwiczeń z żeglarstwa deskowego. AWF, Wrocław 1996.
  3. Caban E., Przydatność windskateboardu do nauki technik żeglugowych w funboardzie. Materiały konferencyjne. AWF, Wrocław 1998.
  4. Caban E., Materiały szkoleniowo-egzaminacyjne na stopień instruktora żeglarstwa deskowego. PZŻ, Warszawa 1992.
  5. Hart P., Windsurfing w tydzień. Stapis, Katowice 1995.
  6. Marchaj Cz., Teoria żeglowania. Aerodynamika żagla. Almapress, Warszawa 2000.

 

                            ŻEGLARSTWO

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                     

Rok III, semestr 5, 6                        Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: fakultatywny

Wymagania wstępne: stopień żeglarza jachtowego    Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Ryszard Błacha

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

90

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS:

 

 

2, 3

 

            Efekty kształcenia: zapoznanie studenta z teoretycznymi i praktycznymi zasadami organizacji rejsów turystyczno-rekreacyjnych oraz podstawami metodyki nauczania żeglarstwa.

            Program: część ogólna – elementy teorii i metodyki rekreacji; część szczegółowa – zagadnienia z zakresu żeglarstwa rekreacyjnego, w tym podstawy nauczania w żeglarstwie, metodyka szkolenia na jachtach żaglowych, teoria manewrowania jachtem żaglowym, ratownictwo jachtowe, organizacja rejsów turystyczno-rekreacyjno-szkoleniowych, technika manewrowania jachtem żaglowym otwartym i kabinowym, metodyka prowadzenia szkolenia na jachtach żaglowych, wiosłowanie na łodziach i bączku, manewrowanie motorówką i obsługa silnika przyczepnego, prowadzenie zajęć rekreacyjnych.

            Zalecana literatura:

  1. Chodnikiewicz Z., Metody szkolenia w żeglarstwie. SiT, Warszawa 1982.
  2. Chodnikiewicz Z., Poradnik kierownika wyszkolenia żeglarskiego. Bel Studio sp. z.o., Warszawa 2004.
  3. Dąbrowski W., Vademecum instruktora żeglarstwa. AWF, Kraków 2001.
  4. Dąbrowski W., Poradnik nauczyciela żeglarstwa. Arkadiusz Wingert, Kraków 2003.
  5. Graca J., Sankowski T., Psychologia w rekreacji i turystyce. AWF, Poznań 2002.
  6. Kaloszewski A., Świdwiński P., Żeglarz i sternik jachtowy. Almapress, Warszawa 2002.
  7. Toczek-Werner S., Podstawy rekreacji i turystyki. AWF, Wrocław 2002.
  8. Zawalski K., Żeglarstwo w programie szkolenia dzieci i młodzieży. COS, Warszawa 1999.

 

1.13. Prezentacja przedmiotów obligatoryjnych

            [zgodnie z diagramem semestralnym zamieszczonym w pkt 1.3 i 1.4.]

 

                            EKONOMIA

                            Katedra Turystyki

                                   Kierownik: dr hab. Edyta Jakubowicz, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 1                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: obowiązkowy

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: dr Elżbieta Nawrocka

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

15

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS

 

 

5

 

            Efekty kształcenia: poznanie problematyki z zakresu istoty gospodarowania, potrzeb, dóbr, zasobów, podstawowych czynników produkcji, ogólnej charakterystyki podmiotów gospodarujących.

            Program: przedmiot prezentuje wiedzę dotyczącą problematyki mikroekonomicznej poświęconej podstawowym kategoriom gospodarki rynkowej, gospodarstwu domowemu i przedsiębiorstwu, a także problematyki makroekonomicznej poświęconej współczesnym systemom społeczno-gospodarczym, czynnikom wzrostu gospodarczego, systemowi pięniężno-kredytowemu, bezrobociu, inflacji, integracji europejskiej i gospodarce światowej. Omawiane są również podstawowe metody i narzędzia analizy ekonomicznej.

            Zalecana literatura:

  1. Nasiłowski M., System rynkowy: podstawy mikroekonomii i makroekonomii. Wrocław 2000.
  2. Kamerschen D., McKenzie R., Nardelli C., Ekonomia. Gdańsk 1991.
  3. Begg D., Fischer R., Dornbusch R., Ekonomia. Mikroekonomia. Warszawa 1996.
  4. Begg D., Fischer S., Dornbusch R., Ekonomia. Makroekonomia. Warszawa 1996.
  5. Czarny B., Rapacki R., Podstawy ekonomii. Warszawa 2002.
  6. Milewski R. (red.), Podstawy ekonomii. Warszawa 2000.

 

                            GIMNASTYKA

                            Katedra Lekkoatletyki i Gimnastyki

                                   Kierownik: dr hab. Paweł Kowalski, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 1                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: obowiązkowy

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: ćwiczenia

Prowadzący: dr Piotr Piestrak, dr Zbigniew Najsarek

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: wiedza i umiejętności z zakresu gimnastyki w celu praktycznego korzystania z gimnastyki jako bogatego środka kształtowania właściwości psychomotorycznych młodzieży i dorosłych. Poznanie form i metod organizacji zajęć gimnastycznych z różnymi grupami ćwiczących. Opanowanie podstawowych technik z zakresu gimnastyki relaksacyjnej. Umiejętność organizowania różnych form zajęć gimnastycznych w ramach koncepcji „sportów całego życia”.

            Program: cele i zadania przedmiotu „gimnastyka”. Kierunki i rodzaje gimnastyki oraz charakterystyka ćwiczeń zwinnościowo-akrobatycznych. Cele i zadania gimnastyki podstawowej oraz charakterystyka ćwiczeń kształtujących. Terminologia i zasady opisywania ćwiczeń gimnastycznych oraz charakterystyka ćwiczeń utylitarno-sportowych. Terminologia ćwiczeń w zwisach i podporach. Rola przyrządów i przyborów w kształtowaniu sprawności fizycznej. Charakterystyka obwodów ćwiczebnych. Elementy współzawodnictwa i współdziałania w gimnastyce. Elementy gimnastyki relaksacyjnej. Zasady organizacji gimnastycznych imprez rekreacyjnych. Zasady sędziowania i organizacji zawodów gimnastycznych.

            Zalecana literatura:

  1. Jezierski R., Rybicka A. (red.) Gimnastyka. Teoria i metodyka. AWF, Wrocław 2002.
  2. Kaczyński A., Atlas gimnastycznych ćwiczeń siłowych. AWF, Wrocław 2001.
  3. Kaczyński A., Zabawowe formy ćwiczeń zwinnościowo-akrobatycznych. AWF, Wrocław 2000.
  4. Siek S., Treningi relaksacyjne. ATK, Warszawa 1990.
  5. Kutzner-Kozińska J., Korekcja wad postawy. Seria: Wychowanie. WSiP, Warszawa 1986.

 

                            HISTORIA ARCHITEKTURY I SZTUKI

                            Katedra Turystyki

                                   Kierownik: dr hab. Edyta Jakubowicz, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 1                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: obowiązkowy

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: mgr Marcin Golema

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

15

30

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS

 

 

4

 

            Efekty kształcenia: umiejętność identyfikacji stylów w sztuce, orientacja w światowym dziedzictwie kulturowym zdolność do prezentacji obiektów kultury materialnej.

            Program: pojęcie sztuki, rewolucje i prowokacje w sztuce, rzeźba – definicja i podziały, malarstwo – definicja i podziały, charakterystyka architektury, epoka karolińska i jej wpływ na sztukę, ruch krucjatowy i przemiany społeczeństwa średniowiecznego, wielkie odkrycia geograficzne i humanizm, reformacje XVI humanizm i barok. Schyłek antyku i świt chrześcijaństwa, bizantynizm, islam i wieki ciemne, renesans karoliński, romanizm, gotyk, humanizm, barok, od klasycyzmu do współczesności.

            Zalecana literatura:

  1. Białostocki J., Sztuka cenniejsza niż złoto.
  2. Estreicher K., Historia sztuki w zarysie.
  3. Koch W., Wielkie style w architekturze.
  4. Kozakiewicz T., Słownik terminologiczny sztuk pięknych.

 

                            PEDAGOGIKA CZASU WOLNEGO

                            Katedra Turystyki

                                   Kierownik: dr hab. Edyta Jakubowicz, prof. nadzw.

Język wykładowy: polski                                                     

Rok I, semestr 1                   Stopień studiów: I                 Status przedmiotu: obowiązkowy

Wymagania wstępne: brak                                                   Metody nauczania: wykład, ćwiczenia

Prowadzący: doc. dr Sylwia Toczek-Werner

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

10

20

 

Forma zaliczenia:

 

E

 

ECTS

 

 

4

 

            Efekty kształcenia: znajomość założeń i zadań pedagogiki czasu wolnego; rozumienie zasad i warunków działalności w tym zakresie; umiejętność formułowania celów ogólnych i operacyjnych, doboru metod i technik rozpoznawania, kształtowania i przewidywania sytuacji pedagogicznych, związanych z czasem wolnym; kompetencje w zakresie dostarczania innym wiedzy o czasie wolnym, rozbudzania potrzeb w tym zakresie i wskazywania sposobów ich zaspokajania.

            Program: przedmiot i zadania pedagogiki czasu wolnego; Czas wolny jako sytuacja pedagogiczna; Naturalne i intencjonalne środowiska działalności pedagogicznej w sferze czasu wolnego - cele, zasady i strategie działania. Mechanizmy oddziaływania i funkcje czasu wolnego; Uwarunkowania społeczne uczestnictwa w czasie wolnym; Narzędzia działalności pedagogicznej w sferze czasu wolnego z uwzględnieniem warunków podstawowych środowisk wychowawczych: rodziny, szkoły i społeczności lokalnej; Działalność mediów i innych podmiotów organizacyjnych w kształtowaniu sytuacji pedagogicznych związanych z czasem wolnym; Perspektywy dla działalności pedagogicznej w zakresie czasu wolnego – analiza trendów rozwojowych i barier.

            Zalecana literatura:

  1. Bombol M., Ekonomiczny wymiar czasu wolnego. Warszawa 2005.
  2. Martynowicz-Hetka E., Pedagogika społeczna, t. 2. Warszawa 2007.           
  3. Pięta J., Pedagogika czasu wolnego. Warszawa 2004.
  4. Tauber R. D., Siwiński W., Pedagogika czasu wolnego. Zarys wykładu. Poznań 2002.
  5. Toczek-Werner S. (red.), Podstawy rekreacji i turystyki. Wrocław 2007.

 

                            PŁYWANIE

                            Katedra Aktywności Ruchowej w Środowisku Wodnym

                                   Kierownik: prof. dr hab. Krystyna Zatoń

Język wykładowy: polski                                                      Status przedmiotu: obowiązkowy

Rok I, semestr 1                   Stopień studiów: I                 Metody nauczania: ćwiczenia

Wymagania wstępne: brak   

Prowadzący: dr Krystyna Antoniak-Lewandowska, dr Mirosław Fiłon, dr Marcin Jaszczak, dr Andrzej Klarowicz, dr Anna Kwaśna, dr Marek Rejman, mgr Magdalena Chrobot

 

Forma przedmiotu:

Wykład

Ćwiczenia

 

ZZU w sem. (h)

30

 

Forma zaliczenia:

 

Zo

 

ECTS

 

 

3

 

            Efekty kształcenia: realizacja zajęć z przedmiotu pływanie umożliwia studentom zdobycie umiejętności pływania czterema technikami sportowymi: delfinem, grzbietem, żabką i kraulem na piersiach. Część teoretyczna porusza problemy związane z fizjologią wysiłku fizycznego, organizacją i planowaniem zajęć rekreacyjno-zdrowotnych w wodzie. Osobny blok zajęć dotyczy ratownictwa wodnego, na którym studenci zapoznają się z technikami ratowania tonących i udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków w wodzie.

            Program: forma i intensywność zajęć pozwala studentom na przepłynięcie 50 m każdą z realizowanych technik, przygotowanie do pływania długodystansowego (1500 m) oraz wyposaża ich w umiejętności holowania ratowniczego, przeprowadzenia akcji ratunkowej. Studenci przedmiotu posiadają wiadomości z zakresu udzielania pierwszej pomocy oraz prowadzenia akcji reanimacyjnej (ćwiczenia na fantomie). Treści zajęć pozwalają studentom na samodzielne planowanie i organizowanie treningów zdrowotno-rekreacyjnych.

            Zalecana literatura:

  1. Bartkowiak E., Pływanie sportowe. Warszawa 1996.
  2. Czabański B., Fiłon M., Zatoń K. (red.), Elementy teorii pływania. AWF, Wrocław 2003.
  3. Przepisy pływania. Aktualna wersja na stronach internetowych Polskiego Związku Pływackiego – www.polswim.org.pl
  4. Costill D.L., Maglischo E.W., Richardson A.B., Handbook of Sports Medicine and Science-Swimming. Blackwell Science Ltd. 1992.
  5. Astrand P., Randahl K., Textbook of work physiology. New York, McGraw-Hill 1977.